## 29. Augusti 2024

## In Passione s. Ioannis Baptistæ
memoria

Communia unius martyris (delectum est in memoriis partes aliquas de feria sumere secundum Institutionem generalem de Liturgia horarum).

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Præcéssor almus grátiæ

et veritátis ángelus,

lucérna Christi et pérpetis

evangelísta lúminis,

Prophetíæ præcónia,

quæ voce, vita et áctibus

cantáverat, hæc ástruit

mortis sacræ signáculo.

Nam nascitúrum sǽculis,

nascéndo quem prævénerat,

sed et datórem próprii

monstráverat baptísmatis,

Huiúsce mortem innóxiam,

qua vita mundo est réddita,

signat sui præságio

baptísta martyr sánguinis.

Præsta, Pater piíssime,

sequi Ioánnis sémitas,

metámus ut pleníssime

ætérna Christi múnera. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.

Psalmus 17 (18), 31-51
Gratiarum actio
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
IV

Deus, impollúta via eius, †

elóquia Dómini igne examináta; *

protéctor est ómnium sperántium in se.

Quóniam quis Deus præter Dóminum? *

Aut quæ munítio præter Deum nostrum?

Deus, qui præcínxit me virtúte *

et pósuit immaculátam viam meam;

qui perfécit pedes meos tamquam cervórum *

et super excélsa státuit me;

qui docet manus meas ad prœ́lium, *

et tendunt arcum ǽreum bráchia mea.

Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.

Ant. 2 Déxtera tua, Dómine, suscépit me.

V

Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, †

et déxtera tua suscépit me, *

et exaudítio tua magnificávit me.

Dilatásti gressus meos subtus me, *

et non sunt infirmáta vestígia mea.

Persequébar inimícos meos
et comprehendébam illos *

et non convertébar, donec defícerent.

Confringébam illos, nec póterant stare, *

cadébant subtus pedes meos.

Et præcinxísti me virtúte ad bellum *

et supplantásti insurgéntes in me subtus me.

Et inimícos meos dedísti mihi dorsum *

et odiéntes me disperdidísti.

Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, *

ad Dóminum, nec exaudívit eos.

Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, *

ut lutum plateárum contrívi eos.

Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, *

constituísti me in caput géntium.

Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, *

in audítu auris obœdívit mihi.

Fílii aliéni blandíti sunt mihi, †

fílii aliéni inveteráti sunt, *

contremuérunt in ábditis suis.

Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.

Ant. 3 Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.

VI

Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, *

et exaltétur Deus salútis meæ.

Deus, qui das vindíctas mihi †

et subdis pópulos sub me, *

liberátor meus de inimícis meis iracúndis;

et ab insurgéntibus in me exáltas me, *

a viro iníquo éripis me.

Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, *

et nómini tuo psalmum dicam,

magníficans salútes regis sui †

et fáciens misericórdiam christo suo, *

David et sémini eius usque in sǽculum.

Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.

Revéla, Dómine, óculos meos.

Et considerábo mirabília de lege tua.

LECTIO PRIOR

De libro Ieremíæ prophétæ

3, 1-5. 19 – 4, 4

Invitatio ad conversionem

Factum est verbum Dómini ad me, dicens:

« Si dimíserit vir uxórem suam,

et recédens ab eo

dúxerit virum álterum,

numquid revertétur ad eam ultra?

Numquid non pollúta

et contamináta est terra illa?

Tu autem fornicáta es cum amatóribus multis,

et revérteris ad me?,

dicit Dóminus.

Leva óculos tuos ad colles et vide,

ubi non prostráta sis.

In viis sedébas exspéctans eos

quasi Arabs in solitúdine;

et polluísti terram

in fornicatiónibus tuis et in malítia tua.

Quam ob rem prohíbitæ sunt stillæ pluviárum,

et serótinus imber non fuit.

Frons mulíeris meretrícis facta est tibi;

noluísti erubéscere.

Nonne ámodo vocas me: “Pater meus,

dux adulescéntiæ meæ tu es!

Numquid irascétur in perpétuum

aut perseverábit in finem?”.

Ecce locúta es

et fecísti mala et prævaluísti.

Ego autem dixi:

Quómodo ponam te in fíliis

et tríbuam tibi terram desiderábilem,

hereditátem præclaríssimam inter gentes?

Et dixi: Patrem vocábitis me

et post me íngredi non cessábitis.

Sed, quómodo contémnit múlier amatórem suum,

sic contempsístis me, domus Israel »,

dicit Dóminus.

Vox in cóllibus audíta est,

plorátus et supplicátio filiórum Israel,

quóniam iníquam fecérunt viam suam,

oblíti sunt Dómini Dei sui.

« Convertímini, fílii, qui avérsi estis a me,

et sanábo aversiónes vestras ».

« Ecce nos venímus ad te;

tu enim es Dóminus Deus noster.

Vere mendáces erant colles

et tumúltus móntium;

vere in Dómino Deo nostro

salus Israel.

Confúsio comédit labórem patrum nostrórum

ab adulescéntia nostra,

greges eórum et arménta eórum,

fílios eórum et fílias eórum.

Dormiémus in confusióne nostra,

et opériet nos ignomínia nostra,

quóniam Dómino Deo nostro peccávimus

nos et patres nostri

ab adulescéntia nostra usque ad hanc diem

et non audívimus vocem Dómini Dei nostri ».

« Si convérteris, Israel,

ait Dóminus,

ad me convértere;

si abstúleris abominatiónes tuas a fácie mea,

non effúgies.

Et iurábis: “Vivit Dóminus!”

in veritáte et in iudício et in iustítia,

et benedicéntur in ipso gentes

et in ipso gloriabúntur.

Hæc enim dicit Dóminus

viro Iudæ et Ierúsalem:

Nováte vobis novále

et nolíte sérere super spinas.

Circumcidímini Dómino

et auférte præpútia córdium vestrórum,

viri Iudæ et habitatóres Ierúsalem,

ne forte egrediátur ut ignis indignátio mea

et succendátur, et non sit qui exstínguat,

propter malítiam óperum vestrórum ».

RESPONSORIUM

Si iniquitátes nostræ testificántur advérsus nos, Dómine, fac propter nomen tuum; * Quóniam multæ sunt aversiónes nostræ, tibi peccávimus.

Si iniquitátes observáveris, Dómine, Dómine, quis sustinébit? * Quóniam.

LECTIO ALTERA

Ex Homilíis sancti Bedæ Venerábilis presbýteri

(Hom. 23: CCL 122, 354. 356-357)

Nascentis et morientis Christi præcursor

Dignam supérnis aspéctibus virtútem sui certáminis beátus præcúrsor domínicæ nativitátis, prædicatiónis et mortis osténdit qui ut Scriptúra ait: Et si coram homínibus torménta passus est, spes illíus immortalitáte plena est. Cuius diem natálem mérito festa celebritáte repétimus quem ipse própria passióne nobis sollémnem réddidit, quem róseo sánguinis sui fulgóre decorávit; mérito memóriam illíus cum spiritáli gáudio venerámur, qui testimónium quod pro Dómino perhíbuit martýrii signáculo conclúsit.

Neque enim dubitándum est quia beátus Ioánnes pro Redemptóris nostri, quem præcurrébat testimónio, cárcerem et víncula sustínuit pro ipso et ánimam pósuit, cui non est dictum a persecutóre ut Christum negáret sed ut veritátem reticéret; et tamen pro Christo occúbuit.

Quia enim Christus ipse ait: Ego sum véritas, ídeo útique pro Christo, quia pro veritáte sánguinem fudit; et cui nascitúro, prædicatúro, baptizatúro prius nascéndo, prædicándo ac baptizándo testimónium perhibébat, hunc étiam passúrum prior ipse patiéndo signávit.

Talis ígitur ac tantus vir præséntis vitæ términum post longam vinculórum afflictiónem sánguinis effusióne suscépit. Ille qui libertátem supérnæ pacis evangelizábat, ab ímpiis in víncula conícitur; cláuditur obscuritáte cárceris, qui venit testimónium perhibére de lúmine quique ab ipsa luce, quæ Christus est, lucérna ardens et lucens appellári méruit; et ipse próprio cruóre baptizátur, cui Redemptórem mundi baptizáre, cui vocem Patris super illum audíre, cui Spíritus Sancti grátiam in eum descendéntis vidére donátum est. Sed non erat grave, immo leve ac desiderábile erat tálibus torménta pro veritáte temporália pérpeti, quæ perpétuis nóverat remuneránda gáudiis.

Optábile mortem habébant, quæ natúræ necessitáte inevitábilis imminébat, confésso Christi nómine cum palma vitæ perénnis excípere. Unde bene dicit Apóstolus: Quia vobis datum est a Christo non solum ut in eum credátis, sed étiam ut pro illo patiámini. Qui ídeo donum esse dicit Christi ut pro illo patiántur elécti, quia sicut item dicit: Non sunt condígnæ passiónes huius témporis ad superventúram glóriam quæ revelábitur in nobis.

RESPONSORIUM

Mc 6, 17. 27

Misit Heródes rex ac ténuit Ioánnem et vinxit eum in cárcere, * Propter Herodíadem, uxórem fratris sui, quia dúxerat eam.

Misso spiculatóre, decollávit eum in cárcere. * Propter.

ORATIO

Orémus.

Deus, qui beátum Ioánnem Baptístam et nascéntis et moriéntis Fílii tui Præcursórem esse voluísti, concéde, ut, sicut ille veritátis et iustítiæ martyr occúbuit, ita et nos pro tuæ confessióne doctrínæ strénue certémus. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky