## 13. Septembris 2024

## S. Ioannis Chrysostomi, episcopi et Ecclesiæ doctoris
memoria

Nona

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

HYMNUS

Rerum, Deus, tenax vigor,

immótus in te pérmanens,

lucis diúrnæ témpora

succéssibus detérminans,

Largíre clarum véspere,

quo vita numquam décidat,

sed prǽmium mortis sacræ

perénnis instet glória.

Præsta, Pater piíssime,

Patríque compar Unice,

cum Spíritu Paráclito

regnans per omne sǽculum. Amen.

Vel:

Ternis horárum términis

volútis, dante Dómino,

trinum perfécte et únicum

ipsum devóti psállimus.

Sacrum Dei mystérium

puro tenéntes péctore,

Petri magístri régula

signo salútis pródita,

Et nos psallámus spíritu,

hæréntes sic apóstolis,

ut plantas adhuc débiles

Christi virtúte dírigant.

Deo Patri sit glória

eiúsque soli Fílio

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Vídimus eum despéctum, virum dolórum, et sciéntem infirmitátem.

Psalmus 21 (22)
Afflictio iusti et exauditio
Clamavit Iesus voce magna: « Eli, Eli, lema sabacthani? » (Mt 27, 46).
I

Deus, Deus meus, quare me dereliquísti? *

Longe a salúte mea verba rugítus mei.

Deus meus, clamo per diem, et non exáudis, *

et nocte, et non est réquies mihi.

Tu autem sanctus es, *

qui hábitas in láudibus Israel.

In te speravérunt patres nostri, *

speravérunt et liberásti eos;

ad te clamavérunt et salvi facti sunt, *

in te speravérunt et non sunt confúsi.

Ego autem sum vermis et non homo, *

oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.

Omnes vidéntes me derisérunt me; *

torquéntes lábia movérunt caput:

« Sperávit in Dómino: erípiat eum, *

salvum fáciat eum, quóniam vult eum ».

Quóniam tu es qui extraxísti me de ventre, *

spes mea ad úbera matris meæ.

In te proiéctus sum ex útero, *

de ventre matris meæ Deus meus es tu.

Ne longe fias a me, †

quóniam tribulátio próxima est, *

quóniam non est qui ádiuvet.

Ant. Vídimus eum despéctum, virum dolórum, et sciéntem infirmitátem.

Ant. 2 Dividéntes vestiménta Iesu, misérunt sortem.

II

Circumdedérunt me vítuli multi, *

tauri Basan obsedérunt me.

Aperuérunt super me os suum *

sicut leo rápiens et rúgiens.

Sicut aqua effúsus sum, *

et dissolúta sunt ómnia ossa mea.

Factum est cor meum tamquam cera *

liquéscens in médio ventris mei.

Aruit tamquam testa palátum meum, †

et lingua mea adhǽsit fáucibus meis, *

et in púlverem mortis deduxísti me.

Quóniam circumdedérunt me canes multi, *

concílium malignántium obsédit me.

Fodérunt manus meas et pedes meos, *

et dinumerávi ómnia ossa mea.

Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me; †

divisérunt sibi vestiménta mea *

et super vestem meam misérunt sortem.

Tu autem, Dómine, ne elongáveris, *

fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.

Erue a frámea ánimam meam *

et de manu canis únicam meam.

Salva me ex ore leónis *

et a córnibus unicórnium humilitátem meam.

Narrábo nomen tuum frátribus meis, *

in médio ecclésiæ laudábo te.

Ant. Dividéntes vestiménta Iesu, misérunt sortem.

Ant. 3 Adorábunt in conspéctu Dómini univérsæ famíliæ géntium.

III

Qui timétis Dóminum, laudáte eum, *

univérsum semen Iacob, glorificáte eum.

Métuat eum omne semen Israel, *

quóniam non sprevit
neque despéxit afflictiónem páuperis,

nec avértit fáciem suam ab eo *

et, cum clamáret ad eum, exaudívit.

Apud te laus mea in ecclésia magna; *

vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.

Edent páuperes et saturabúntur, †

et laudábunt Dóminum, qui requírunt eum: *

« Vivant corda eórum in sǽculum sǽculi! ».

Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum
univérsi fines terræ,

et adorábunt in conspéctu eius
univérsæ famíliæ géntium.

Quóniam Dómini est regnum, *

et ipse dominábitur géntium.

Ipsum solum adorábunt
omnes, qui dórmiunt in terra; *

in conspéctu eius prócident
omnes, qui descéndunt in púlverem.

Anima autem mea illi vivet, *

et semen meum sérviet ipsi.

Narrábitur de Dómino generatióni ventúræ, †

et annuntiábunt iustítiam eius
pópulo, qui nascétur: *

« Hæc fecit Dóminus! ».

Ant. Adorábunt in conspéctu Dómini univérsæ famíliæ géntium.

LECTIO BREVIS

Eph 2, 8-9

Grátia estis salváti per fidem; et hoc non ex vobis, Dei donum est: non ex opéribus, ut ne quis gloriétur.

Cognoscátur, Dómine, in terra via tua.

In ómnibus géntibus salutáre tuum.

ORATIO

Orémus.

Dómine Iesu Christe, qui pæniténtem latrónem de patíbulo crucis in regnum tuum transíre fecísti, peccáta nostra confiténtes te cum fidúcia deprecámur, ut post mortem nos fácias paradísi portas introíre gaudéntes. Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky