## 10. Decembris 2024

## Feria tertia, tempus Adventus, hebdomada 2
hebdomada 2 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Verbum supérnum pródiens,

a Patre lumen éxiens,

qui natus orbi súbvenis

cursu declívi témporis:

Illúmina nunc péctora

tuóque amóre cóncrema;

audíta per præcónia

sint pulsa tandem lúbrica.

Iudéxque cum post áderis

rimári facta péctoris,

reddens vicem pro ábditis

iustísque regnum pro bonis,

Non demum artémur malis

pro qualitáte críminis,

sed cum beátis cómpotes

simus perénnes cǽlites.

Sit, Christe, rex piíssime,

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.

Psalmus 36 (37)
Sors malorum et iustorum
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5, 5).
I

Noli æmulári in malignántibus, *

neque zeláveris faciéntes iniquitátem,

quóniam tamquam fenum velóciter aréscent *

et quemádmodum herba virens décident.

Spera in Dómino et fac bonitátem, *

et inhabitábis terram et pascéris in fide.

Delectáre in Dómino, *

et dabit tibi petitiónes cordis tui.

Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, *

et ipse fáciet;

et edúcet quasi lumen iustítiam tuam *

et iudícium tuum tamquam merídiem.

Quiésce in Dómino et exspécta eum; †

noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, *

in hómine, qui molítur insídias.

Désine ab ira et derelínque furórem, *

noli æmulári, quod vertit ad malum,

quóniam qui malignántur, exterminabúntur, *

sustinéntes autem Dóminum
ipsi hereditábunt terram.

Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, *

et quæres locum eius et non invénies.

Mansuéti autem hereditábunt terram *

et delectabúntur in multitúdine pacis.

Ant. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.

Ant. 2 Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.

II

Insidiábitur peccátor iusto *

et stridébit super eum déntibus suis.

Dóminus autem irridébit eum, *

quóniam próspicit quod véniet dies eius.

Gládium evaginavérunt peccatóres, *

intendérunt arcum suum,

ut deíciant páuperem et ínopem, *

ut trucídent recte ambulántes in via.

Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, *

et arcus eórum confringétur.

Mélius est módicum iusto *

super divítias peccatórum multas,

quóniam bráchia peccatórum conteréntur, *

confírmat autem iustos Dóminus.

Novit Dóminus dies immaculatórum, *

et heréditas eórum in ætérnum erit.

Non confundéntur in témpore malo *

et in diébus famis saturabúntur.

Quia peccatóres períbunt, †

inimíci vero Dómini
ut decor campórum defícient, *

quemádmodum fumus defícient.

Mutuátur peccátor et non solvet, *

iustus autem miserétur et tríbuet.

Quia benedícti eius hereditábunt terram, *

maledícti autem eius exterminabúntur.

A Dómino gressus hóminis confirmántur, *

et viam eius volet.

Cum cecíderit, non collidétur, *

quia Dóminus susténtat manum eius.

Iúnior fui et sénui †

et non vidi iustum derelíctum, *

nec semen eius quærens panem.

Tota die miserétur et cómmodat, *

et semen illíus in benedictióne erit.

Declína a malo et fac bonum, *

et inhabitábis in sǽculum sǽculi,

quia Dóminus amat iudícium *

et non derelínquet sanctos suos.

Iniústi in ætérnum disperíbunt, *

et semen impiórum exterminábitur.

Iusti autem hereditábunt terram *

et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.

Ant. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.

Ant. 3 Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.

III

Os iusti meditábitur sapiéntiam, *

et lingua eius loquétur iudícium;

lex Dei eius in corde ipsíus, *

et non vacillábunt gressus eius.

Consíderat peccátor iustum *

et quærit mortificáre eum;

Dóminus autem non derelínquet eum
in mánibus eius, *

nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.

Exspécta Dóminum et custódi viam eius, †

et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; *

cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.

Vidi ímpium superexaltátum *

et elevátum sicut cedrum viréntem;

et transívit, et ecce non erat, *

et quæsívi eum, et non est invéntus.

Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, *

quóniam est postéritas hómini pacífico.

Iniústi autem disperíbunt simul, *

postéritas impiórum exterminábitur.

Salus autem iustórum a Dómino, *

et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.

Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos †

et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, *

quia speravérunt in eo.

Ant. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.

Vox clamántis in desérto: Paráte viam Dómini.

Rectas fácite sémitas Dei nostri.

LECTIO PRIOR

De libro Isaíæ prophétæ

24, 19 – 25, 5

Regnum Dei. Gratiarum actio

In illa die:

Confractióne confrácta est terra,

contritióne contríta est terra,

commotióne commóta est terra,

agitatióne agitábitur terra sicut ébrius

et fluctuábit quasi tabernáculum;

et gravis erit super eam iníquitas eius

et córruet et non adíciet ut resúrgat.

Et erit in die illa:

visitábit Dóminus super milítiam cæli in excélso

et super reges terræ super terram;

et congregabúntur et vinciéntur in lacu

et claudéntur in cárcere;

et post multos dies visitabúntur.

Et erubéscet luna et confundétur sol,

quia regnávit Dóminus exercítuum

in monte Sion et in Ierúsalem

et in conspéctu senum suórum glorificábitur.

Dómine, Deus meus es tu;

exaltábo te, confitébor nómini tuo,

quóniam fecísti mirabília,

cogitatiónes antíquas, fidéles, veráces.

Quia posuísti civitátem in túmulum,

urbem munítam in ruínam:

arx superbórum non ámplius est cívitas,

in sempitérnum non reædificábitur.

Super hoc glorificábit te pópulus fortis,

cívitas géntium robustárum timébit te;

quia factus es fortitúdo páuperi,

fortitúdo egéno in tribulatióne sua,

protéctio a túrbine,

umbráculum ab æstu:

spíritus enim robustórum

quasi imber hiemális.

Sicut æstus in árida

tumúltum superbórum humiliábis;

sicut æstus in umbra nubis

cánticum fórtium réprimes.

RESPONSORIUM

Is 25, 1. 4

Dómine, Deus meus es tu; exaltábo te et confitébor nómini tuo, * Quóniam fecísti mirabília.

Factus es fortitúdo páuperi, fortitúdo egéno in tribulatióne sua. * Quóniam.

LECTIO ALTERA

Ex Constitutióne dogmática Lumen géntium Concílii Vaticáni secúndi de Ecclésia

(N. 48)

De indole eschatologica Ecclesiæ peregrinantis

Ecclésia, ad quam in Christo Iesu vocámur omnes, et in qua per grátiam Dei sanctitátem acquírimus, nónnisi in glória cælésti consummábitur, quando advéniet tempus restitutiónis ómnium, atque cum génere humáno univérsus quoque mundus, qui íntime cum hómine coniúngitur, et per eum ad finem suum accédit, perfécte in Christo instaurábitur.

Christus quidem exaltátus a terra omnes traxit ad seípsum; resúrgens ex mórtuis Spíritum suum vivificántem in discípulos immísit, et per eum Corpus suum quod est Ecclésia, ut universále salútis sacramentúm constítuit; sedens ad déxteram Patris contínuo operátur in mundo, ut hómines ad Ecclésiam perdúcat arctiúsque per eam sibi coniúngat ac próprio Córpore et Sánguine illos nutriéndo gloriósæ vitæ suæ fáciat esse partícipes.

Restitútio ergo, quam promíssam exspectámus iam incépit in Christo, provéhitur in missióne Spíritus Sancti, et per eum pergit in Ecclésia, in qua per fidem de sensu quoque vitæ nostræ temporális edocémur, dum opus a Patre nobis in mundo commíssum cum spe futurórum bonórum ad finem perdúcimus et salútem nostram operámur.

Iam ergo fines sæculórum ad nos pervenérunt et renovátio mundi irrevocabíliter est constitúta, atque in hoc sǽculo reáli quodam modo anticipátur: étenim Ecclésia iam in terris vera sanctitáte licet imperfécta insignítur.

Donec tamen fúerint novi cæli et nova terra, in quibus iustítia hábitat, Ecclésia peregrínans, in suis sacraméntis et institutiónibus, quæ ad hoc ævum pértinent, portat figúram huius sǽculi, quæ prǽterit, et ipsa inter creatúras degit, quæ ingemíscunt et partúriunt usque adhuc et exspéctant revelatiónem filiórum Dei.

RESPONSORIUM

Phil 3, 20b-21; cf. Tit 2, 12-13

Salvatórem exspectámus Dóminum Iesum Christum: * Qui transfigurábit corpus humilitátis nostræ confórme fíeri córpori glóriæ suæ.

Sóbrie et iuste et pie vivámus in hoc sǽculo exspectántes beátam spem et advéntum glóriæ magni Dei. * Qui transfigurábit.

ORATIO

Orémus.

Deus, qui salutáre tuum cunctis terræ fínibus declarásti, tríbue, quǽsumus, ut nativitátis eius glóriam lætánter præstolémur. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky