## 8. Decembris 2023

## IN CONCEPTIONE IMMACULATA BEATÆ MARIÆ VIRGINIS
sollemnitas

Communia Beatæ Mariæ Virginis.

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Te dícimus præcónio,

mater Dei puríssima;

nostris benígna láudibus

tuam repénde grátiam.

Sontes Adámi pósteri,

infécta proles gígnimur;

labis patérnæ néscia

tu sola, Virgo, créderis.

Caput dracónis ínvidi

tu cónteris vestígio,

gerísque sola glóriam

intaminátæ oríginis.

Nostræ decus propáginis,

quæ tollis Evæ oppróbrium,

tu nos tuére súpplices,

tu nos labántes érige.

Serpéntis antíqui potens

astus retúnde et ímpetus,

ut cǽlitum perénnibus

per te fruámur gáudiis.

Patri sit et Paráclito

tuóque Nato glória,

qui sanctitátis únicæ

te munerárunt grátia. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 In Conceptióne sua accépit María benedictiónem a Dómino, et misericórdiam a Deo salutári suo.

Psalmus 23 (24)
Domini in templum adventus
Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).

Dómini est terra et plenitúdo eius, *

orbis terrárum et qui hábitant in eo.

Quia ipse super mária fundávit eum *

et super flúmina firmávit eum.

Quis ascéndet in montem Dómini, *

aut quis stabit in loco sancto eius?

Innocens mánibus et mundo corde, †

qui non levávit ad vana ánimam suam, *

nec iurávit in dolum.

Hic accípiet benedictiónem a Dómino *

et iustificatiónem a Deo salutári suo.

Hæc est generátio quæréntium eum, *

quæréntium fáciem Dei Iacob.

Attóllite, portæ, cápita vestra, †

et elevámini, portæ æternáles, *

et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? *

Dóminus fortis et potens,
Dóminus potens in prœ́lio.

Attóllite, portæ, cápita vestra, †

et elevámini, portæ æternáles, *

et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? *

Dominus virtútum ipse est rex glóriæ.

Ant. In Conceptióne sua accépit María benedictiónem a Dómino, et misericórdiam a Deo salutári suo.

Ant. 2 Adiúvit eam Deus mane dilúculo: sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.

Psalmus 45 (46)
Deus refugium et virtus
Vocabunt nomen eius Emmanuel, quod est interpretatum Nobiscum Deus (Mt 1, 23).

Deus est nobis refúgium et virtus, *

adiutórium in tribulatiónibus invéntus est nimis.

Proptérea non timébimus, dum turbábitur terra, *

et transferéntur montes in cor maris.

Fremant et intuméscant aquæ eius, *

conturbéntur montes in elatióne eius.

Flúminis rivi lætíficant civitátem Dei, *

sancta tabernácula Altíssimi.

Deus in médio eius, non commovébitur; *

adiuvábit eam Deus mane dilúculo.

Fremuérunt gentes, commóta sunt regna; *

dedit vocem suam, liquefácta est terra.

Dóminus virtútum nobíscum, *

refúgium nobis Deus Iacob.

Veníte et vidéte ópera Dómini, *

quæ pósuit prodígia super terram.

Auferet bella usque ad finem terræ, †

arcum cónteret et confrínget arma *

et scuta combúret igne.

Vacáte et vidéte quóniam ego sum Deus: *

exaltábor in géntibus et exaltábor in terra.

Dóminus virtútum nobíscum, *

refúgium nobis Deus Iacob.

Ant. Adiúvit eam Deus mane dilúculo: sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.

Ant. 3 Gloriósa dicta sunt de te, cívitas Dei: fundávit te Dóminus in móntibus sanctis.

Psalmus 86 (87)
Ierusalem omnium gentium mater
Illa quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).

Fundaménta eius in móntibus sanctis; †

díligit Dóminus portas Sion *

super ómnia tabernácula Iacob.

Gloriósa dicta sunt de te, *

cívitas Dei!

Memor ero Rahab et Babylónis inter sciéntes me; †

ecce Philistǽa et Tyrus cum Æthiópia: *

hi nati sunt illic.

Et de Sion dicétur: « Hic et ille natus est in ea;

et ipse firmávit eam Altíssimus ».

Dóminus réferet in librum populórum: *

« Hi nati sunt illic ».

Et cantant sicut choros ducéntes: *

« Omnes fontes mei in te ».

Ant. Gloriósa dicta sunt de te, cívitas Dei: fundávit te Dóminus in móntibus sanctis.

Deus omnípotens præcínxit me virtúte.

Et pósuit immaculátam viam meam.

LECTIO PRIOR

De Epístola beáti Pauli apóstoli ad Romános

5, 12-21

Ubi abundavit peccatum, superabundavit gratia

Fratres: Sicut per unum hóminem peccátum in hunc mundum intrávit et per peccátum mors, et ita in omnes hómines mors pertránsiit, eo quod omnes peccavérunt. Usque ad legem enim peccátum erat in mundo; peccátum autem non imputátur, cum lex non est, sed regnávit mors ab Adam usque ad Móysen étiam in eos, qui non peccavérunt in similitúdine prævaricatiónis Adæ, qui est figúra futúri.

Sed non sicut delíctum, ita et donum; si enim uníus delícto multi mórtui sunt, multo magis grátia Dei et donum in grátia uníus hóminis Iesu Christi in multos abundávit. Et non sicut per unum, qui peccávit, ita et donum; nam iudícium ex uno in condemnatiónem, grátia autem ex multis delíctis in iustificatiónem. Si enim uníus delícto mors regnávit per unum, multo magis, qui abundántiam grátiæ et donatiónis iustítiæ accípiunt, in vita regnábunt per unum Iesum Christum.

Igitur sicut per uníus delíctum in omnes hómines in condemnatiónem, sic et per uníus iustítiam in omnes hómines in iustificatiónem vitæ; sicut enim per inobœdiéntiam uníus hóminis peccatóres constitúti sunt multi, ita et per uníus obœditiónem iusti constituéntur multi.

Lex autem subintrávit, ut abundáret delíctum; ubi autem abundávit peccátum, superabundávit grátia, ut sicut regnávit peccátum in morte, ita et grátia regnet per iustítiam in vitam ætérnam per Iesum Christum Dóminum nostrum.

RESPONSORIUM

Rom 5, 12; Lc 1, 30; cf. Ps 116, 8; 18, 19

Per unum hóminem peccátum in hunc mundum intrávit, eo quod omnes peccavérunt. * Ne tímeas, María, invenísti grátiam apud Deum.

Erípuit Dóminus ánimam tuam de morte, et contra inimícum factus est protéctor tuus. * Ne tímeas.

LECTIO ALTERA

Ex Oratiónibus sancti Ansélmi epíscopi

(Oratio 52: PL 158, 955-956)

O Virgo, per cuius benedictionem benedicitur omnis natura!

Cælum, sídera, terra, flúmina, dies, nox et quæcúmque humánæ potestáti vel utilitáti sunt obnóxia in amíssum decus sese gratulántur, dómina, per te quodámmodo resuscitáta, et nova quadam ineffábili grátia donáta. Quasi enim ómnia mórtua erant, cum amíssa congénita dignitáte favéndi dominátui vel úsibus Deum laudántium, ad quod facta erant; obruebántur oppressióne, et decolorabántur abúsu idólis serviéntium, propter quos facta non erant. Quasi vero éadem resuscitáta lætántur, cum iam Deum confiténtium et dominátu regúntur, et usu decorántur.

Nova autem et inæstimábili grátia quasi exsultavérunt, cum ipsum Deum, ipsum creatórem suum, non solum invisibíliter supra se illa regéntem sensérunt, sed étiam visibíliter intra se eísdem uténdo sanctificántem vidérunt. Hæc tanta bona per benedíctum fructum benedícti ventris benedíctæ Maríæ provenérunt.

Per plenitúdinem enim grátiæ tuæ, et quæ in inférno erant, se lætántur liberáta; et quæ supra mundum sunt, se gaudent restauráta. Per eúndem quippe gloriósum Fílium gloriósæ virginitátis tuæ, omnes iusti qui obiérunt ante vitálem eius mortem, exsúltant diruptióne captivitátis suæ, et ángeli gratulántur restitutióne semírutæ civitátis suæ.

O fémina plena et superpléna grátia, de cuius plenitúdinis exundántia respérsa sic reviréscit omnis creatúra! O Virgo benedícta et superbenedícta, per cuius benedictiónem benedícitur omnis natúra, non solum creáta a Creatóre, sed et Creátor a creatúra!

Deus Fílium suum, quem solum de corde suo æquálem sibi génitum, tamquam seípsum diligébat, ipsum dedit Maríæ: et ex María fecit sibi fílium non álium, sed eúndem; ut naturáliter esset unus idémque commúnis Fílius Dei et Maríæ. Omnis natúra a Deo est creáta, et Deus ex María est natus. Deus ómnia creávit, et María Deum génuit. Deus qui ómnia fecit, ipse se ex María fecit; et sic ómnia quæ fécerat, refécit. Qui pótuit ómnia de níhilo fácere, nóluit ea violáta sine María refícere.

Deus ígitur est pater rerum creatárum et María mater rerum recreatárum. Deus est Pater constitutiónis ómnium, et María est mater restitutiónis omnium. Deus enim génuit illum, per quem ómnia sunt facta; et María péperit illum, per quem ómnia sunt salváta. Deus génuit illum, sine quo pénitus nihil est; et María péperit illum, sine quo omníno nihil bene est.

O vere Dóminus tecum, cui dedit Dóminus, ut omnis natúra tantum tibi debéret secum.

RESPONSORIUM

Ps 34, 4; 86, 13; Lc 1, 48

Magnificáte Dóminum mecum: * Quia misericórdia Dómini magna est super me.

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. * Quia.

CANTICA

Ant.

Canticum I
Iubilatio prophetæ de nova Ierusalem

Is 61, 10 – 62, 3

Civitatem sanctam Ierusalem novam vidi … paratam sicut sponsam ornatam viro suo (Cf. Ap 21, 2).

Gaudens gaudébo in Dómino, *

et exsultábit ánima mea in Deo meo,

quia índuit me vestiméntis salútis *

et induménto iustítiæ circúmdedit me,

quasi sponsum decorátum coróna *

et quasi sponsam ornátam monílibus suis.

Sicut enim terra profert germen suum †

et sicut hortus semen suum gérminat, *

sic Dóminus Deus germinábit iustítiam
et laudem coram univérsis géntibus.

Propter Sion non tacébo *

et propter Ierúsalem non quiéscam,

donec egrediátur ut splendor iustítia eius, *

et salus eius ut lampas accendátur.

Et vidébunt gentes iustítiam tuam *

et cuncti reges glóriam tuam;

et vocáberis nómine novo, *

quod os Dómini nominábit.

Et eris coróna glóriæ in manu Dómini *

et diadéma regni in manu Dei tui.

Canticum II
Gloria Ierusalem novæ

Is 62, 4-7

Ecce tabernaculum Dei cum hominibus! Et habitabit cum eis (Ap 21, 3).

Non vocáberis ultra Derelícta, *

et terra tua non vocábitur ámplius Desoláta;

sed vocáberis Beneplácitum meum in ea, *

et terra tua Nupta,

quia complácuit Dómino in te, *

et terra tua erit nupta.

Nam ut iúvenis uxórem ducit vírginem, *

ita ducent te fílii tui;

ut gaudet sponsus super sponsam, *

ita gaudébit super te Deus tuus.

Super muros tuos, Ierúsalem, constítui custódes; *

tota die et tota nocte, in perpétuo non tacébunt.

Qui commonétis Dóminum, ne taceátis †

et ne detis siléntium ei, *

donec stabíliat et donec ponat Ierúsalem
laudem in terra.

Canticum III
Quam magnificata sunt opera tua, Domine!

Sir 39, 17-21

Deo gratias, qui odorem notitiæ suæ manifestat per nos (2 Cor 2, 14).

Obaudíte me, fílii pii, *

et quasi rosa plantáta super rivos aquárum
florébit caro vestra;

quasi líbanus odórem suavitátis habéte, *

floréte flores quasi lílium.

Date vocem et collaudáte cánticum *

et benedícite Dóminum
in ómnibus opéribus suis.

Date nómini eius magnificéntiam †

et confitémini illi in laudatióne eius *

et in cánticis labiórum et cítharis;

et sic dicétis in confessióne: *

« Opera Dómini univérsa bona valde ».

Ant.

EVANGELIUM

HYMNUS

Te Deum laudámus: *

te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem, *

omnis terra venerátur.

Tibi omnes ángeli, *

tibi cæli et univérsæ potestátes:

tibi chérubim et séraphim *

incessábili voce proclámant:

Sanctus, * Sanctus, * Sanctus *

Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra *

maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus *

Apostolórum chorus,

te prophetárum *

laudábilis númerus,

te mártyrum candidátus *

laudat exércitus.

Te per orbem terrárum *

sancta confitétur Ecclésia,

Patrem *

imménsæ maiestátis;

venerándum tuum verum *

et únicum Fílium;

Sanctum quoque *

Paráclitum Spíritum.

Tu rex glóriæ, *

Christe.

Tu Patris *

sempitérnus es Fílius.

Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem, *

non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, *

aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, *

in glória Patris.

Iudex créderis *

esse ventúrus.

Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, *

quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum sanctis tuis *

in glória numerári.

Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, *

et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, *

et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies *

benedícimus te;

et laudámus nomen tuum in sǽculum, *

et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto *

sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, *

miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, *

quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: *

non confúndar in ætérnum.

ORATIO

Orémus.

Deus, qui per immaculátam Vírginis Conceptiónem dignum Fílio tuo habitáculum præparásti, quǽsumus, ut, qui ex morte eiúsdem Fílii tui prævísa, eam ab omni labe præservásti, nos quoque mundos, eius intercessióne, ad te perveníre concédas. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky