## 9. Iunii 2023

## Feria sexta, tempus per annum, hebdomada 9
hebdomada 1 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Tu, Trinitátis Unitas,

orbem poténter qui regis,

atténde laudum cántica

quæ excubántes psállimus.

Nam léctulo consúrgimus

noctis quiéto témpore,

ut flagitémus vúlnerum

a te medélam ómnium,

Quo, fraude quicquid dǽmonum

in nóctibus delíquimus,

abstérgat illud cǽlitus

tuæ potéstas glória.

Te corde fido quǽsumus,

reple tuo nos lúmine,

per quod diérum círculis

nullis ruámus áctibus.

Præsta, Pater piíssime,

Patríque compar Unice,

cum Spíritu Paráclito

regnans per omne sǽculum. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Adésto, Christe, córdibus,

celsa redémptis cáritas;

infúnde nostris férvidos

fletus, rogámus, vócibus.

Ad te preces, piíssime

Iesu, fide profúndimus;

dimítte, Christe, quǽsumus,

factis malum quod fécimus.

Sanctæ crucis signáculo,

tuo sacráto córpore,

defénde nos ut fílios

omnes, rogámus, úndique.

Sit, Christe, rex piíssime,

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.

Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt … et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent (Mt 26, 3. 4).
I

Iúdica, Dómine, iudicántes me; *

impúgna impugnántes me.

Apprehénde clípeum et scutum †

et exsúrge in adiutórium mihi. *

Dic ánimæ meæ: « Salus tua ego sum ».

Anima autem mea exsultábit in Dómino *

et delectábitur super salutári suo.

Omnia ossa mea dicent: *

« Dómine, quis símilis tibi?

Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, *

egénum et páuperem a diripiéntibus eum ».

Surgéntes testes iníqui, *

quæ ignorábam, interrogábant me;

retribuébant mihi mala pro bonis, *

desolátio est ánimæ meæ.

Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.

Ant. 2 Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.

II

Ego autem, cum infirmaréntur, *

induébar cilício,

humiliábam in ieiúnio ánimam meam, *

et orátio mea in sinu meo convertebátur.

Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo
ambulábam, *

quasi lugens matrem contristátus incurvábar.

Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; *

convenérunt contra me percutiéntes,
et ignorávi.

Diripuérunt et non desistébant; †

tentavérunt me,
subsannavérunt me subsannatióne, *

frenduérunt super me déntibus suis.

Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.

Ant. 3 Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.

III

Dómine, quámdiu aspícies? †

Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, *

a leónibus únicam meam.

Confitébor tibi in ecclésia magna, *

in pópulo multo laudábo te.

Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, *

qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.

Vidísti, Dómine, ne síleas; *

Dómine, ne discédas a me.

Exsúrge et evígila ad iudícium meum, *

Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.

Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, *

et dicant semper: « Magnificétur Dóminus,
qui vult pacem servi sui ».

Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, *

tota die laudem tuam.

Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.

Fili mi, custódi sermónes meos.

Serva mandáta mea, et vives.

LECTIO PRIOR

De libro Iob

40, 1-14; 42, 1-6

Maiestati divinæ Iob se subicit

Dóminus locútus est ad Iob:

« Numquid conténdit cum Omnipoténte reprehénsor?

Qui árguit Deum,debet respondére ad ea ».

Respóndens autem Iob Dómino dixit:

« Ecce léviter locútus sum; quid respondébo tibi?

Manum meam ponam super os meum.

Unum locútus sum, quod non répetam,

et álterum, quibus ultra non addam ».

Respóndens autem Dóminus Iob de túrbine dixit:

« Accínge sicut vir lumbos tuos;

interrogábo te, et édoce me.

Numquid írritum fácies iudícium meum

et condemnábis me, ut tu iustificéris?

Et si habes bráchium sicut Deus

et si voce símili tonas?

Circúmda tibi decórem et sublimitátem;

glória et decóre indúere.

Effúnde veheméntiam furóris tui

et respíciens omnem arrogántem humília.

Réspice cunctos supérbos et confúnde eos

et cóntere ímpios in loco suo.

Abscónde eos in púlvere simul,

et fácies eórum claude in fóvea;

et ego confitébor

quod salváre te possit déxtera tua ».

Respóndens autem Iob Dómino dixit:

« Scio quia ómnia potes,

et nulla te latet cogitátio.

Quis est iste, qui celat consílium

absque sciéntia?

Ideo insipiénter locútus sum

et mirabília, quæ excéderent sciéntiam meam.

Audi, et ego loquar;

interrogábo te, et respónde mihi.

Audítu auris audívi te;

nunc autem óculus meus videt te.

Idcírco ipse me reprehéndo

et ago pæniténtiam in favílla et cínere ».

RESPONSORIUM

Iob 42, 5-6; 40, 5. 4b

Audítu auris audívi te, Dómine; nunc autem óculus meus videt te; idcírco ipse me reprehéndo * Et ago pæniténtiam in favílla et cínere.

Unum locútus sum, quod non répetam et álterum, quibus ultra non addam. Manum meam ponam super os meum. * Et ago.

LECTIO ALTERA

Ex Tractátibus Balduíni Cantuariénsis epíscopi

(Tract. 6: PL 204, 466-467)

Dominus discretor cogitationum et intentionum cordis

Novit Dóminus cogitatiónes et intentiónes cordis nostri, haud dúbium quin sibi omnes, nobis vero illas novit, quas per grátiam discretiónis nos discérnere facit, quales sint. Spíritus autem, qui est in hómine, non totum novit quod est in hómine et de cogitatiónibus suis, quas conséntiens vel non conséntiens sentit, non semper ut in re est, ita sentit. Et quas ante óculos mentis cernit, óculis caligántibus subtíliter non discérnit.

Sæpe enim a própria cogitatióne, vel ab hómine, vel a tentatóre, sub spécie pietátis ingéritur, quod prǽmium virtútis ante óculos Dei non merétur. Sunt enim quædam verárum virtútum similitúdines et simíliter vitiórum, quæ óculis cordis illúdunt, et quasi quibúsdam præstígiis áciem mentis ita perstríngunt, ut sæpe spécies boni apparére videátur in re non bona, et item spécies mali in re non mala: quæ est pars misériæ et ignorántiæ nostræ, multum nobis dolénda multúmque timénda.

Scriptum est enim: Sunt viæ, quæ vidéntur hómini rectæ, quarum finis ad inférna dedúcit. Pro quo vitándo perículo beátus Ioánnes nos ádmonet dicens: Probáte spíritus, si ex Deo sunt. Quis autem probáre potest, si ex Deo sunt spíritus, nisi a Deo data sit ei discrétio spirítuum, ut spiritáles cogitatiónes, affectiónes et intentiónes subtíliter et vero iudício examináre queat? Discrétio vero mater ómnium virtútum, et ipsa síngulis necessária est, sive in regímine aliénæ vitæ, sive in directióne vel correctióne própriæ.

Recta est cogitátio faciendórum, quæ Dei nutu régitur, pia est inténtio quæ simplíciter in ipsum dirígitur. Ita demum totum corpus vitæ nostræ vel cuiuscúmque actiónis nostræ lúcidum erit, si fúerit óculus simplex. Oculus autem simplex et óculus est, et simplex, quia per rectam cogitatiónem videt, quid faciéndum est, et per piam intentiónem simplíciter agit, quod duplíciter faciéndum non est. Recta cogitátio errórem non admíttit; pia inténtio fictiónem exclúdit. Hæc est autem vera discrétio, rectæ cogitatiónis et piæ intentiónis coniúnctio.

Omnia ergo in luce discretiónis agénda sunt, sicut in Deo et coram Deo.

RESPONSORIUM

Mic 6, 8; Ps 36 (37), 3

Indicátum est tibi, homo, quid sit bonum, et quid Dóminus quærat a te: * Fácere iudícium et dilígere caritátem, et sollícitum ambuláre cum Deo tuo.

Spera in Dómino et fac bonitátem, et inhabitábis terram. * Fácere.

ORATIO

Orémus.

Deus, cuius providéntia in sui dispositióne non fállitur, te súpplices exorámus, ut nóxia cuncta submóveas, et ómnia nobis profutúra concédas. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky