## 5. Septembris 2023

## Feria tertia, tempus per annum, hebdomada 22
hebdomada 2 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Nocte surgéntes vigilémus omnes,

semper in psalmis meditémur atque

víribus totis Dómino canámus

dúlciter hymnos,

Ut, pio regi páriter canéntes,

cum suis sanctis mereámur aulam

íngredi cæli, simul et beátam

dúcere vitam.

Præstet hoc nobis Déitas beáta

Patris ac Nati, paritérque Sancti

Spíritus, cuius résonat per omnem

glória mundum. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Ad preces nostras deitátis aures,

Deus, inclína pietáte sola;

súpplicum vota súscipe, precámur

fámuli tui.

Réspice clemens sólio de sancto

vultu seréno, lámpadas illústra

ólei nostri, ténebras depélle

péctore cunctas.

Crímina laxa pietáte multa,

áblue sordes, víncula disrúmpe,

parce peccátis, réleva iacéntes

déxtera tua.

Glória Deo sit ætérno Patri,

sit tibi semper, Genitóris Nate,

cum quo per cuncta Spíritus æquális

sǽcula regnat. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.

Psalmus 36 (37)
Sors malorum et iustorum
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5, 5).
I

Noli æmulári in malignántibus, *

neque zeláveris faciéntes iniquitátem,

quóniam tamquam fenum velóciter aréscent *

et quemádmodum herba virens décident.

Spera in Dómino et fac bonitátem, *

et inhabitábis terram et pascéris in fide.

Delectáre in Dómino, *

et dabit tibi petitiónes cordis tui.

Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, *

et ipse fáciet;

et edúcet quasi lumen iustítiam tuam *

et iudícium tuum tamquam merídiem.

Quiésce in Dómino et exspécta eum; †

noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, *

in hómine, qui molítur insídias.

Désine ab ira et derelínque furórem, *

noli æmulári, quod vertit ad malum,

quóniam qui malignántur, exterminabúntur, *

sustinéntes autem Dóminum
ipsi hereditábunt terram.

Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, *

et quæres locum eius et non invénies.

Mansuéti autem hereditábunt terram *

et delectabúntur in multitúdine pacis.

Ant. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.

Ant. 2 Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.

II

Insidiábitur peccátor iusto *

et stridébit super eum déntibus suis.

Dóminus autem irridébit eum, *

quóniam próspicit quod véniet dies eius.

Gládium evaginavérunt peccatóres, *

intendérunt arcum suum,

ut deíciant páuperem et ínopem, *

ut trucídent recte ambulántes in via.

Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, *

et arcus eórum confringétur.

Mélius est módicum iusto *

super divítias peccatórum multas,

quóniam bráchia peccatórum conteréntur, *

confírmat autem iustos Dóminus.

Novit Dóminus dies immaculatórum, *

et heréditas eórum in ætérnum erit.

Non confundéntur in témpore malo *

et in diébus famis saturabúntur.

Quia peccatóres períbunt, †

inimíci vero Dómini
ut decor campórum defícient, *

quemádmodum fumus defícient.

Mutuátur peccátor et non solvet, *

iustus autem miserétur et tríbuet.

Quia benedícti eius hereditábunt terram, *

maledícti autem eius exterminabúntur.

A Dómino gressus hóminis confirmántur, *

et viam eius volet.

Cum cecíderit, non collidétur, *

quia Dóminus susténtat manum eius.

Iúnior fui et sénui †

et non vidi iustum derelíctum, *

nec semen eius quærens panem.

Tota die miserétur et cómmodat, *

et semen illíus in benedictióne erit.

Declína a malo et fac bonum, *

et inhabitábis in sǽculum sǽculi,

quia Dóminus amat iudícium *

et non derelínquet sanctos suos.

Iniústi in ætérnum disperíbunt, *

et semen impiórum exterminábitur.

Iusti autem hereditábunt terram *

et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.

Ant. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.

Ant. 3 Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.

III

Os iusti meditábitur sapiéntiam, *

et lingua eius loquétur iudícium;

lex Dei eius in corde ipsíus, *

et non vacillábunt gressus eius.

Consíderat peccátor iustum *

et quærit mortificáre eum;

Dóminus autem non derelínquet eum
in mánibus eius, *

nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.

Exspécta Dóminum et custódi viam eius, †

et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; *

cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.

Vidi ímpium superexaltátum *

et elevátum sicut cedrum viréntem;

et transívit, et ecce non erat, *

et quæsívi eum, et non est invéntus.

Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, *

quóniam est postéritas hómini pacífico.

Iniústi autem disperíbunt simul, *

postéritas impiórum exterminábitur.

Salus autem iustórum a Dómino, *

et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.

Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos †

et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, *

quia speravérunt in eo.

Ant. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.

Bonitátem et prudéntiam et sciéntiam doce me.

Quia præcéptis tuis crédidi.

LECTIO PRIOR

De libro Ieremíæ prophétæ

20, 7-18

Anxietates prophetæ

Seduxísti me, Dómine, et sedúctus sum;

fórtior me fuísti et invaluísti.

Factus sum in derísum tota die,

omnes subsánnant me.

Quia quotiescúmque loquor, vocíferor,

iniquitátem et vastitátem clámito;

et factus est mihi sermo Dómini

in oppróbrium et in derísum tota die.

Et dixi: « Non recordábor eius,

neque loquar ultra in nómine illíus ».

Et factus est in corde meo quasi ignis exǽstuans

clausúsque in óssibus meis:

et deféci, ferre non sústinens.

Audívi enim contumélias multórum

et terrórem in circúitu:

« Denuntiáte, et denuntiémus eum ».

Omnes pacífici mei observábant lapsum meum:

« Forte decipiétur, et prævalébimus advérsus eum

et consequémur ultiónem ex eo ».

Dóminus autem mecum est quasi bellátor fortis;

idcírco, qui persequúntur me,

cadent et infírmi erunt.

Confundéntur veheménter, quia non prosperáti sunt;

oppróbrium sempitérnum, quod numquam delébitur.

Et tu, Dómine exercítuum,

probátor iusti qui vides renes et cor,

vídeam, quæso, ultiónem tuam ex eis;

tibi enim revelávi causam meam.

Cantáte Dómino, laudáte Dóminum,

quia liberávit ánimam páuperis

de manu malórum.

Maledícta dies, in qua natus sum;

dies, in qua péperit me mater mea,

non sit benedícta.

Maledíctus vir, qui annuntiávit patri meo

dicens: « Natus est tibi puer másculus »,

et gáudio lætificávit eum;

sit homo ille, ut sunt civitátes

quas subvértit Dóminus,

et non pænítuit eum:

áudiat clamórem mane

et ululátum in témpore meridiáno,

qui non me interfécit a vulva,

ut fíeret mihi mater mea sepúlcrum,

et vulva eius concéptus ætérnus.

Quare de vulva egréssus sum,

ut vidérem labórem et dolórem,

et consumeréntur in confusióne dies mei?

RESPONSORIUM

Cf. Ier 20, 10-11a; Ps 30 (31), 14

Contumélias et terróres passus sum ab eis, qui erant pacífici mei, et custodiéntes latus meum, * Sed tu, Dómine, mecum es tamquam bellátor fortis.

Audívi vituperatiónem multórum: horror in circúitu; auférre ánimam meam consiliáti sunt. * Sed tu.

LECTIO ALTERA

E Libro De imitatióne Christi

(Lib. 3, 14)

Veritas Domini manet in æternum

Intonas super me iudícia tua, Dómine, et timóre ac tremóre cóncutis ómnia ossa mea, et expavéscit ánima mea valde.

Sto attónitus et consídero, quia cæli non sunt mundi in conspéctu tuo.

Si in ángelis repperísti pravitátem nec tamen pepercísti, quid fiet de me?

Cecidérunt stellæ de cælo, et ego pulvis quid præsúmo?

Quorum ópera videbántur laudabília, cecidérunt ad ínfima, et qui comedébant panem angelórum, vidi síliquis delectári porcórum.

Nulla est ergo sánctitas, si manum tuam, Dómine, súbtrahas; nulla prodest sapiéntia, si gubernáre desístas; nulla iuvat fortitúdo, si conserváre désinas.

Nam relícti mérgimur et perímus; visitáti vero erígimur et vívimus.

Instábiles quippe sumus, sed per te confirmámur; tepéscimus, sed a te accéndimur.

Absórpta est omnis gloriátio vana, in profunditáte iudiciórum tuórum super me.

Quid est omnis caro in conspéctu tuo? Numquid gloriábitur lutum contra formántem se?

Quómodo potest érigi vanilóquio, cuius cor in veritáte subiéctum est Deo?

Non eum totus mundus ériget, quem véritas sibi subiécit, nec ómnium laudántium ore movébitur, qui totam spem suam in Deo firmávit.

Nam et ipsi qui loquúntur, ecce omnes nihil; defícient enim cum sónitu verbórum; véritas autem Dómini manet in ætérnum.

RESPONSORIUM

Ps 118 (119), 114-115. 113

Tegmen et scutum meum es tu, Dómine, et in verbum tuum supersperávi. * Declináte a me, malígni, et servábo præcépta Dei mei.

Dúplices corde ódio hábui, et legem tuam diléxi. * Declináte.

ORATIO

Orémus.

Deus virtútum, cuius est totum quod est óptimum, ínsere pectóribus nostris tui nóminis amórem, et præsta, ut in nobis, religiónis augménto, quæ sunt bona nútrias, ac, vigilánti stúdio, quæ sunt nutríta custódias. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky