## 8. Februarii 2023

## S. Hieronymi Emiliani
memoria ad libitum

Natus est Venetiis anno 1486; vitam militarem amplexus, eam postea dimisit, et adiuvandis pauperibus se consecravit, bona étiam propria illis distribuens. Ordinem Clericorum Regularium a Somasca instituit ad pueros orphanos et pauperes sublevandos. Mortuus est Somascæ, in territorio Bergomensi, anno 1537.
Communia sanctorum virorum: pro educatoribus (delectum est in memoriis partes aliquas de feria sumere secundum Institutionem generalem de Liturgia horarum).

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Rerum creátor óptime

rectórque noster, réspice;

nos a quiéte nóxia

mersos sopóre líbera.

Te, sancte Christe, póscimus;

ignósce tu crimínibus,

ad confiténdum súrgimus

morásque noctis rúmpimus.

Mentes manúsque tóllimus,

Prophéta sicut nóctibus

nobis geréndum prǽcipit

Paulúsque gestis cénsuit.

Vides malum quod géssimus;

occúlta nostra pándimus,

preces geméntes fúndimus;

dimítte quod peccávimus.

Sit, Christe, rex piíssime

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Scientiárum Dómino,

sit tibi iubilátio,

qui nostra vides íntima

tuáque foves grátia.

Qui bonum, pastor óptime,

dum servas, quæris pérditum,

in páscuis ubérrimis

nos iunge piis grégibus,

Ne terror iræ iúdicis

nos hædis iungat réprobis,

sed simus temet iúdice

oves ætérnæ páscuæ.

Tibi, Redémptor, glória,

honor, virtus, victória,

regnánti super ómnia

per sæculórum sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Díligam te, Dómine, virtus mea.

Psalmus 17 (18), 2-30
Gratiarum actio pro salute et victoria
In illa hora factus est terræmotus magnus (Ap 11, 13).
I

Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. *

Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum
et liberátor meus;

Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; *

protéctor meus et cornu salútis meæ
et suscéptor meus.

Laudábilem invocábo Dóminum, *

et ab inimícis meis salvus ero.

Circumdedérunt me fluctus mortis, *

et torréntes Bélial conturbavérunt me;

funes inférni circumdedérunt me, *

præoccupavérunt me láquei mortis.

In tribulatióne mea invocávi Dóminum, *

et ad Deum meum clamávi;

exaudívit de templo suo vocem meam, *

et clamor meus in conspéctu eius
introívit in aures eius.

Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.

Ant. 2 Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.

II

Commóta est et contrémuit terra; †

fundaménta móntium concússa sunt
et commóta sunt, *

quóniam irátus est.

Ascéndit fumus de náribus eius, †

et ignis de ore eius dévorans; *

carbónes succénsi processérunt ab eo.

Inclinávit cælos et descéndit, *

et calígo sub pédibus eius.

Et ascéndit super cherub et volávit, *

ferebátur super pennas ventórum.

Et pósuit ténebras latíbulum suum, †

in circúitu eius tabernáculum eius, *

tenebrósa aqua, nubes áeris.

Præ fulgóre in conspéctu eius
nubes transiérunt, *

grando et carbónes ignis.

Et intónuit de cælo Dóminus, †

et Altíssimus dedit vocem suam: *

grando et carbónes ignis.

Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, *

fúlgura iecit et conturbávit eos.

Et apparuérunt fontes aquárum, *

et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum

ab increpatióne tua, Dómine, *

ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.

Misit de summo et accépit me *

et assúmpsit me de aquis multis;

erípuit me de inimícis meis fortíssimis †

et ab his, qui odérunt me, *

quóniam confortáti sunt super me.

Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, *

et factus est Dóminus fulciméntum meum;

et edúxit me in latitúdinem, *

salvum me fecit, quóniam vóluit me.

Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.

Ant. 3 Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.

III

Et retríbuet mihi Dóminus
secúndum iustítiam meam *

et secúndum puritátem mánuum meárum
reddet mihi,

quia custodívi vias Dómini, *

nec ímpie recéssi a Deo meo.

Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, *

et iustítias eius non réppuli a me;

et fui immaculátus cum eo *

et observávi me ab iniquitáte.

Et retríbuit mihi Dóminus
secúndum iustítiam meam *

et secúndum puritátem mánuum meárum
in conspéctu oculórum eius.

Cum sancto sanctus eris *

et cum viro innocénte ínnocens eris

et cum elécto eléctus eris *

et cum pervérso cállidus eris.

Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies *

et óculos superbórum humiliábis.

Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; *

Deus meus illúminat ténebras meas.

Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas *

et in Deo meo transíliam murum.

Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.

Omnes mirabántur in verbis grátiæ.

Quæ procedébant de ore ipsíus.

LECTIO PRIOR

De Epístola ad Gálatas

3, 15 – 4, 7

De munere legis

Fratres, secúndum hóminem dico, tamen hóminis confirmátum testaméntum nemo írritum facit aut superórdinat. Abrahæ autem dictæ sunt promissiónes et sémini eius. Non dicit: Et semínibus quasi in multis, sed quasi in uno: Et sémini tuo, qui est Christus. Hoc autem dico: Testaméntum confirmátum a Deo, quæ post quadringéntos et trigínta annos facta est lex, non írritum facit, ad evacuándam promissiónem. Nam si ex lege heréditas, iam non ex promissióne; Abrahæ autem per promissiónem donávit Deus.

Quid ígitur lex? Propter transgressiónes appósita est, donec veníret semen, cui promíssum est, ordináta per ángelos in manu mediatóris. Mediátor autem uníus non est, Deus autem unus est. Lex ergo advérsus promíssa Dei? Absit. Si enim data esset lex, quæ posset vivificáre, vere ex lege esset iustítia. Sed conclúsit Scriptúra ómnia sub peccáto, ut promíssio ex fide Iesu Christi darétur credéntibus.

Prius autem quam veníret fides, sub lege custodiebámur conclúsi in eam fidem, quæ revelánda erat. Itaque lex pædagógus noster fuit in Christum, ut ex fide iustificémur; at ubi venit fides, iam non sumus sub pædagógo. Omnes enim fílii Dei estis per fidem in Christo Iesu. Quicúmque enim in Christo baptizáti estis, Christum induístis; non est Iudǽus neque Græcus, non est servus neque liber, non est másculus et fémina: omnes enim vos unus estis in Christo Iesu. Si autem vos Christi, ergo Abrahæ semen estis, secúndum promissiónem herédes.

Dico autem: Quanto témpore heres párvulus est, nihil differt a servo, cum sit dóminus ómnium, sed sub tutóribus est et actóribus usque ad præfinítum tempus a patre. Ita et nos, cum essémus párvuli, sub eleméntis mundi erámus serviéntes; at ubi venit plenitúdo témporis, misit Deus Fílium suum, factum ex mulíere, factum sub lege, ut eos, qui sub lege erant, redímeret, ut adoptiónem filiórum reciperémus. Quóniam autem estis fílii, misit Deus Spíritum Fílii sui in corda nostra clamántem: Abba, Pater!. Itaque iam non es servus sed fílius; quod si fílius, et heres per Deum.

RESPONSORIUM

Gal 3, 27. 28; cf. Eph 4, 24

Quicúmque in Christo baptizáti estis, Christum induístis; non est Iudǽus neque Græcus, * Omnes enim vos unus estis in Christo Iesu.

Indúite novum hóminem, qui secúndum Deum creátus est in iustítia et sanctitáte veritátis * Omnes.

LECTIO ALTERA

E Lítteris sancti Hierónymi Emiliáni ad confrátres suos

(Venetiis, die 21 iunii 1535)

In Domino tantum confidere debemus

Dilectíssimi in Christo fratres ac fílii Societátis Servórum páuperum.

Vos miser pater vester salútat atque, ut in Christi amóre et fida christiánæ legis observántia perseverétis, hortátur, sicut ópere et verbo demonstrávi cum fui vobíscum, ita ut Dóminus per me glorificátus sit in vobis.

Finis noster est Deus, fons ómnium bonórum, ac debémus, ut in nostra dícimus oratióne, in ipso tantum confídere et non in áliis. Benígnus autem Dóminus noster, vestram adaugére fidem (sine qua, ut ait Evangelísta, multa Christus signa operári nequit) vestrámque oratiónem exaudíre volens, státuit vos adhibére páuperes, vexátos, afflíctos, defatigátos, ab ómnibus quoque despéctos, et mea ipsíus corporáli præséntia, non autem spíritu míseri vestri ac dilectíssimi dulcísque patris, destitútos.

Cur vos ita habúerit, ipse solus novit; póssumus tamen tres causas conspicári. Primo quidem ádmonet vos benedíctus Dóminus noster velle se diléctis fíliis suis vos annumeráre, dúmmodo in suis viis perseverétis: sic enim cum suis egit amícis illósque sanctos effécit.

Altera autem causa hæc est, quod conténdit ut semper magis in ipso solo confidátis et non in áliis, quóniam Deus, ut dixi, sua ópera non facit in iis qui ábnuant totam fidem spemque suam in eo tantum collocáre, caritátis vero plenitúdinem in eos infúdit qui magna fide ac spe erant prǽditi, eísque magna fecit. Quaprópter si fide atque spe instrúcti fuéritis, magna ipse vobis fáciet exáltans húmiles. Itaque a vobis me áuferens et álium quemque vobis accéptum, unum de duóbus vobis eligéndum præbébit: aut a fide discedétis et ad res redíbitis mundánas, aut in fide fortes manébitis et sic ab illo probabímini.

En ígitur tértia causa: Deus vult vos sicut aurum in fornáce probáre. Scóriæ enim auri igne consumúntur, aurum vero bonum manet pretióque augétur. Eódem Deus modo se gerit cum servo bono, qui sperat et in ipso constántem manet in tribulatióne. Deus illum érigit et eórum, quæ propter ipsíus amórem relíquerit, céntuplum in hoc sǽculo et vitam ætérnam in futúro repéndet.

Hac ratióne se cum ómnibus sanctis gessit. Ita cum pópulo Israel egit post ea quæ passus erat in Ægýpto: non solum enim illum inde tot signis edúxit et in desérto manna enutrívit, sed terram étiam promissiónis donávit. Si ergo et vos constántes in fide contra tentatiónes fuéritis, dabit vobis Dóminus pacem ac réquiem ad tempus in hoc sǽculo, pérpetim in áltero.

RESPONSORIUM

Cf. 1 Petr 3, 8. 9; Rom 12, 10-11

Sitis omnes unánimes, compatiéntes, fraternitátis amatóres, misericórdes, húmiles; * Quia in hoc vocáti estis, ut benedictiónem hereditáte accipiátis.

Caritáte fraternitátis ínvicem diligéntes, honóre ínvicem præveniéntes, sollicitúdine non pigri, spíritu fervéntes, Dómino serviéntes. * Quia.

ORATIO

Orémus.

Deus, Pater misericordiárum, qui beátum Hierónymum adiutórem et patrem órphanis providísti, eius nobis intercessióne concéde, ut spíritum adoptiónis, quo fílii tui nominámur et sumus, fidéliter custodiámus. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky