## 21. Novembris 2023

## In Præsentatione Beatæ Mariæ Virginis
memoria

Hac die dedicationis (543) ecclesiæ Sanctæ Mariæ Novæ, prope templum Hierosolymitanum exstructæ, una cum Orientalibus christianis celebramus « dedicationem », quam sui ipsius Deo ab infantia exhibuit Maria, movente Spiritu Sancto, cuius gratia repleta erat in conceptione sua immaculata.
Communia Beatæ Mariæ Virginis (delectum est in memoriis partes aliquas de feria sumere secundum Institutionem generalem de Liturgia horarum).

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Salve, mater misericórdiæ,

mater spei et mater véniæ,

mater Dei et mater grátiæ,

mater plena sanctæ lætítiæ.

(O María.)

Vallis vernans virtútum líliis,

tota fluens summis delíciis,

mater sancta, tuis suffrágiis

condescénde nostris misériis.

(O María.)

Te creávit Pater ingénitus,

obumbrávit te Unigénitus,

fecundávit te Sanctus Spíritus;

ipsis honor ex corde pénitus.

(O María.) Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.

Psalmus 9 B (10)
Gratiarum actio
Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei (Lc 6, 20).
I

Ut quid, Dómine, stas a longe, *

abscóndis te in opportunitátibus, in tribulatióne?

Dum supérbit, ímpius inséquitur páuperem; *

comprehendántur in consíliis, quæ cógitant.

Quóniam gloriátur peccátor
in desidériis ánimæ suæ, *

et avárus sibi benedícit.

Spernit Dóminum peccátor in arrogántia sua: *

« Non requíret, non est Deus ».

Hæ sunt omnes cogitatiónes eius; *

prosperántur viæ illíus in omni témpore.

Excélsa nimis iudícia tua a fácie eius; *

omnes inimícos suos aspernátur.

Dixit enim in corde suo: « Non movébor, *

in generatiónem et generatiónem ero sine malo ».

Cuius maledictióne os plenum est
et frauduléntia et dolo, *

sub lingua eius labor et nequítia.

Sedet in insídiis ad vicos, *

in occúltis intérficit innocéntem.

Oculi eius in páuperem respíciunt; *

insidiátur in abscóndito quasi leo in spelúnca sua.

Insidiátur, ut rápiat páuperem; *

rapit páuperem, dum áttrahit in láqueum suum.

Irruit et inclínat se, et míseri cadunt *

in fortitúdine brachiórum eius.

Dixit enim in corde suo: « Oblítus est Deus, *

avértit fáciem suam, non vidébit in finem ».

Ant. Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.

Ant. 2 Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.

II

Exsúrge, Dómine Deus; exálta manum tuam, *

ne obliviscáris páuperum.

Propter quid spernit ímpius Deum? *

Dixit enim in corde suo: « Non requíres ».

Vidísti: †

tu labórem et dolórem consíderas, *

ut tradas eos in manus tuas.

Tibi derelíctus est pauper, *

órphano tu factus es adiútor.

Cóntere bráchium peccatóris et malígni; *

quæres peccátum illíus et non invénies.

Dóminus rex in ætérnum et in sǽculum sǽculi: *

periérunt gentes de terra illíus.

Desidérium páuperum exaudísti, Dómine; *

confirmábis cor eórum, inténdes aurem tuam

iudicáre pupíllo et húmili, *

ut non appónat ultra indúcere timórem homo
de terra.

Ant. Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.

Ant. 3 Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.

Psalmus 11 (12)
Invocatio contra superbos
Propter nos pauperes Pater Filium dignatus est mittere (S. Augustinus).

Salvum me fac, Dómine, quóniam defécit sanctus, *

quóniam deminúti sunt fidéles a fíliis hóminum.

Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum; *

in lábiis dolósis, in dúplici corde locúti sunt.

Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa *

et linguam magníloquam.

Qui dixérunt: « Lingua nostra magnificábimur, †

lábia nostra a nobis sunt; *

quis noster dóminus est? ».

« Propter misériam ínopum et gémitum páuperum, †

nunc exsúrgam, dicit Dóminus; *

ponam in salutári illum, quem despíciunt ».

Elóquia Dómini elóquia casta, *

argéntum igne examinátum, separátum a terra,
purgátum séptuplum.

Tu, Dómine, servábis nos et custódies nos *

a generatióne hac in ætérnum.

In circúitu ímpii ámbulant, *

cum exaltántur sordes inter fílios hóminum.

Ant. Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.

Díriget Dóminus mansuétos in iudício.

Docébit mites vias suas.

LECTIO PRIOR

De libro Zacharíæ prophétæ

9, 1 – 10, 2

Salus Sion promittitur

Verbum Dómini in terra Hadrach

et Damásci requiéi eius,

quia Dómini est óculus Aram

sicut omnes tribus Israel.

Emath quoque in términis eius

et Tyrus et Sidon, quæ sápiens est valde.

Et ædificávit Tyrus munitiónem suam

et coacervávit argéntum quasi púlverem

et aurum ut lutum plateárum.

Ecce Dóminus possidébit eam

et percútiet in mari fortitúdinem eius;

et hæc igni devorábitur.

Vidébit Ascalon et timébit,

et Gaza dolóre torquétur nimis,

et Accaron, quóniam confúsa est spes eius;

et períbit rex de Gaza,

et Ascalon non habitábitur.

Et habitábit spúrius in Azóto,

et dispérdam supérbiam Philísthim.

Et áuferam sánguinem eius de ore eius

et abominatiónes eius de médio déntium eius,

et relinquétur étiam ipse Deo nostro,

et erit quasi dux in Iuda,

et Accaron quasi Iebusǽus.

Et circúmdabo domum meam ut præsídium

contra eúntes et reverténtes;

et non transíbit super eos ultra exáctor,

quia nunc vidi in óculis meis.

Exsúlta satis, fília Sion;

iúbila, fília Ierúsalem.

Ecce rex tuus venit tibi

iustus et salvátor ipse,

pauper et sedens super ásinum

et super pullum fílium ásinæ.

Et dispérdam currum ex Ephraim

et equum de Ierúsalem;

et confringétur arcus belli,

et loquétur pacem géntibus.

Et impérium eius a mari usque ad mare

et a flúmine usque ad fines terræ.

Tu quoque: in sánguine testaménti tui

éxtraho vinctos tuos de lacu, in quo non est aqua.

Convertímini ad munitiónem,

vincti spei;

hódie quoque annúntians:

Duplícia reddam tibi.

Nam exténdi mihi Iudam quasi arcum,

implévi Ephraim;

et suscitábo fílios tuos, Sion,

super fílios tuos, Grǽcia,

et ponam te quasi gládium fórtium.

Et Dóminus super eos vidébitur,

et exíbit ut fulgur iáculum eius;

et Dóminus Deus in tuba canet

et vadet in procéllis austri.

Dóminus exercítuum próteget eos;

et devorábunt et conculcábunt lápides fundæ,

et bibent, agitabúntur quasi vino

et replebúntur ut phíalæ et quasi córnua altáris.

Et salvábit eos Dóminus Deus eórum

in die illa,

ut gregem pópuli sui,

quia lápides corónæ

fulgébunt super terram eius.

Quid enim bonum eius est

et quid pulchrum eius!

Fruméntum succréscere facit iúvenes

et mustum vírgines.

Pétite a Dómino plúviam

in témpore plúviæ serótinæ.

Dóminus facit fúlgura

et plúviam imbris dabit eis,

síngulis herbam in agro.

Quia théraphim loquúntur inánia,

et divíni vident mendácium,

et sómnia loquúntur vana,

vane consolántur;

idcírco migrant quasi grex,

affligúntur, quia non est eis pastor.

RESPONSORIUM

Zac 9, 9; Io 12, 14

Exsúlta satis, fília Sion; iúbila, fília Ierúsalem: * Ecce rex tuus venit tibi iustus et salvátor ipse, pauper et sedens super ásinum et super pullum fílium ásinæ.

Invénit Iesus aséllum et sedit super eum, sicut scriptum est: * Ecce.

LECTIO ALTERA

Ex Sermónibus sancti Augustíni epíscopi

(Sermo 25, 7-8: PL 46, 937-938)

Quæ fide credidit, fide concepit

Atténdite, óbsecro vos, quod ait Dóminus Christus, exténdens manum super discípulos suos: Hæc est mater mea et fratres mei; et qui fécerit voluntátem Patris mei, qui me misit, ipse mihi et frater et soror et mater est. Numquid non fecit voluntátem Patris Virgo María, quæ fide crédidit, fide concépit, elécta est de qua nobis salus inter hómines nascerétur, creáta est a Christo ántequam in illa Christus crearétur? Fecit, fecit plane voluntátem Patris sancta María, et ídeo plus est Maríæ discípulam fuísse Christi, quam matrem fuísse Christi; plus est felícius discípulam fuísse Christi quam matrem fuísse Christi. ídeo María beáta erat, quia et ántequam páreret magístrum, in útero portávit.

Vide si non est quod dico. Transeúnte Dómino cum turbis sequéntibus et mirácula faciénte divína, ait quædam múlier: Felix venter, qui te portávit. Beátus venter, qui te portávit. Et Dóminus, ut non felícitas in carne quærerétur, quid respóndit? Immo beáti qui áudiunt verbum Dei et custódiunt. Inde ergo et María beáta, quia audívit verbum Dei et custodívit; plus mente custodívit veritátem quam útero carnem. Véritas Christus, caro Christus: véritas Christus in mente Maríæ, caro Christus in ventre Maríæ; plus est quod est in mente, quam quod portátur in ventre.

Sancta María, beáta María, sed mélior est Ecclésia quam Virgo María. Quare? Quia María pórtio est Ecclésiæ, sanctum membrum, excéllens membrum, superéminens membrum, sed tamen totíus córporis membrum. Si totíus córporis, plus est profécto corpus quam membrum. Caput Dóminus et totus Christus caput et corpus. Quid dicam? Divínum caput habémus, Deum caput habémus.

Ergo, caríssimi, vos atténdite: et vos membra Christi estis, et vos corpus Christi estis. Atténdite quómodo sitis, quod ait: Ecce mater mea et fratres mei. Quómodo éritis mater Christi? Et quicúmque audit, et quicúmque facit voluntátem Patris mei qui in cælis est, ipse meus frater et soror et mater est. Puta, fratres intéllego, soróres intéllego: una est enim heréditas, et ídeo Christi misericórdia, qui cum esset únicus, nóluit esse solus, vóluit nos esse Patri herédes, sibi coherédes.

RESPONSORIUM

Is 61, 10; Lc 1, 46-47

Gaudens gaudébo in Dómino, et exsultábit ánima mea in Deo meo, * Quia índuit me vestiméntis salútis, quasi sponsam ornátam monílibus suis.

Magníficat ánima mea Dóminum, et exsultávit spíritus meus in Deo salvatóre meo. * Quia.

ORATIO

Orémus.

Sanctíssimæ venerántibus Vírginis Maríæ memóriam gloriósam, ipsíus nobis, quǽsumus, Dómine, intercessióne concéde, ut de plenitúdine grátiæ tuæ nos quoque mereámur accípere. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky