## 11. Ianuarii 2023

## Feria quarta, tempus per annum, hebdomada 1
hebdomada 1 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio et nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Rerum creátor óptime

rectórque noster, réspice;

nos a quiéte nóxia

mersos sopóre líbera.

Te, sancte Christe, póscimus;

ignósce tu crimínibus,

ad confiténdum súrgimus

morásque noctis rúmpimus.

Mentes manúsque tóllimus,

Prophéta sicut nóctibus

nobis geréndum prǽcipit

Paulúsque gestis cénsuit.

Vides malum quod géssimus;

occúlta nostra pándimus,

preces geméntes fúndimus;

dimítte quod peccávimus.

Sit, Christe, rex piíssime

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Scientiárum Dómino,

sit tibi iubilátio,

qui nostra vides íntima

tuáque foves grátia.

Qui bonum, pastor óptime,

dum servas, quæris pérditum,

in páscuis ubérrimis

nos iunge piis grégibus,

Ne terror iræ iúdicis

nos hædis iungat réprobis,

sed simus temet iúdice

oves ætérnæ páscuæ.

Tibi, Redémptor, glória,

honor, virtus, victória,

regnánti super ómnia

per sæculórum sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Díligam te, Dómine, virtus mea.

Psalmus 17 (18), 2-30
Gratiarum actio pro salute et victoria
In illa hora factus est terræmotus magnus (Ap 11, 13).
I

Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. *

Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum et liberátor meus;

Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; *

protéctor meus et cornu salútis meæ et suscéptor meus.

Laudábilem invocábo Dóminum, *

et ab inimícis meis salvus ero.

Circumdedérunt me fluctus mortis, *

et torréntes Bélial conturbavérunt me;

funes inférni circumdedérunt me, *

præoccupavérunt me láquei mortis.

In tribulatióne mea invocávi Dóminum, *

et ad Deum meum clamávi;

exaudívit de templo suo vocem meam, *

et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.

Ant. 2 Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.

II

Commóta est et contrémuit terra; †

fundaménta móntium concússa sunt et commóta sunt, *

quóniam irátus est.

Ascéndit fumus de náribus eius, †

et ignis de ore eius dévorans; *

carbónes succénsi processérunt ab eo.

Inclinávit cælos et descéndit, *

et calígo sub pédibus eius.

Et ascéndit super cherub et volávit, *

ferebátur super pennas ventórum.

Et pósuit ténebras latíbulum suum, †

in circúitu eius tabernáculum eius, *

tenebrósa aqua, nubes áeris.

Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, *

grando et carbónes ignis.

Et intónuit de cælo Dóminus, †

et Altíssimus dedit vocem suam: *

grando et carbónes ignis.

Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, *

fúlgura iecit et conturbávit eos.

Et apparuérunt fontes aquárum, *

et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum

ab increpatióne tua, Dómine, *

ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.

Misit de summo et accépit me *

et assúmpsit me de aquis multis;

erípuit me de inimícis meis fortíssimis †

et ab his, qui odérunt me, *

quóniam confortáti sunt super me.

Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, *

et factus est Dóminus fulciméntum meum;

et edúxit me in latitúdinem, *

salvum me fecit, quóniam vóluit me.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.

Ant. 3 Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.

III

Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam *

et secúndum puritátem mánuum meárum reddet mihi,

quia custodívi vias Dómini, *

nec ímpie recéssi a Deo meo.

Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, *

et iustítias eius non réppuli a me;

et fui immaculátus cum eo *

et observávi me ab iniquitáte.

Et retríbuit mihi Dóminus secúndum iustítiam meam *

et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius.

Cum sancto sanctus eris *

et cum viro innocénte ínnocens eris

et cum elécto eléctus eris *

et cum pervérso cállidus eris.

Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies *

et óculos superbórum humiliábis.

Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; *

Deus meus illúminat ténebras meas.

Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas *

et in Deo meo transíliam murum.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.

Omnes mirabántur in verbis grátiæ.

Quæ procedébant de ore ipsíus.

LECTIO PRIOR

De libro Sirácidæ

24, 1b-33

Sapientia in creatione et in historia Israel

Sapiéntia laudábit ánimam suam et in Deo honorábitur

et in médio pópuli sui gloriábitur

et in ecclésia Altíssimi apériet os suum

et in conspéctu virtútis illíus gloriábitur

et in médio pópuli sui exaltábitur

et in plenitúdine sancta admirábitur

et in multitúdine electórum habébit laudem

et inter benedíctos benedicétur dicens:

« Ego ex ore Altíssimi prodívi,

primogénita ante omnem creatúram.

Ego feci in cælis, ut orirétur lumen indefíciens,

et sicut nébula texi omnem terram.

Ego in altíssimis habitávi,

t thronus meus in colúmna nubis.

Gyrum cæli circuívi sola

et in profúndum abýssi ambulávi,

in flúctibus maris et in omni terra steti

et in omni pópulo et in omni gente primátum hábui

et ómnium excelléntium et humílium corda virtúte calcávi.

In his ómnibus réquiem quæsívi:

cuius in hereditáte morábor?

Tunc præcépit et dixit mihi Creátor ómnium

et, qui creávit me, quiétem dedit tabernáculo meo

et dixit mihi: “In Iacob inhábita

et in Israel hereditáre et in eléctis meis mitte radíces”.

Ab inítio ante sǽcula creáta sum

et usque ad futúrum sǽculum non désinam.

Et in tabernáculo sancto coram ipso ministrávi,

et sic in Sion firmáta sum

et in civitáte simíliter dilécta requiévi,

et in Ierúsalem potéstas mea.

Et radicávi in pópulo honorificáto

et in parte Dómini, in hereditáte illíus,

et in plenitúdine sanctórum deténtio mea.

Quasi cedrus exaltáta sum in Líbano

et quasi cupréssus in móntibus Hermon.

Quasi palma exaltáta sum in Engáddi

et quasi plantátio rosæ in Iéricho.

Quasi olíva speciósa in campis

et quasi plátanus exaltáta sum iuxta aquam in platéis.

Sicut cinnamómum et bálsamum aromatízans odórem dedi;

quasi myrrha elécta dedi suavitátem odóris.

Et quasi storax et gálbanus et úngula et gutta

et quasi líbani vapor in tabernáculo.

Ego quasi terebínthus exténdi ramos meos,

et rami mei rami honóris et grátiæ.

Ego quasi vitis germinávi grátiam,

et flores mei fructus honóris et honestátis.

Ego mater pulchræ dilectiónis et timóris

et agnitiónis et sanctæ spei.

In me grátia omnis viæ et veritátis,

in me omnis spes vitæ et virtútis.

Transíte ad me omnes, qui concupíscitis me,

et a generatiónibus meis implémini.

Doctrína enim mea super mel dulcis

et heréditas mea super mel et favum;

memória mea in generatiónes sæculórum.

Qui edunt me, adhuc esúrient;

et qui bibunt me, adhuc sítient.

Qui audit me, non confundétur;

et qui operántur in me, non peccábunt:

qui elúcidant me, vitam ætérnam habébunt ».

Hæc ómnia liber testaménti Altíssimi,

lex, quam mandávit nobis Móyses

heréditas dómui Iacob.

RESPONSORIUM

Io 14, 6; Sir 24, 14

Ego sum via et véritas et vita. * Nemo venit ad Patrem nisi per me.

Ego sapiéntia ab inítio et ante sǽcula creáta sum, et usque ad futúrum sǽculum non désinam. * Nemo venit ad Patrem nisi per me.

LECTIO ALTERA

Ex Tractátu sancti Irenǽi epíscopi Advérsus hǽreses

(Lib. 4, 6, 3. 5. 6. 7: SCh 100, 442. 446. 448-454)

Agnitio Patris est Filii manifestatio

Neque Patrem cognóscere quis potest sine Verbo Dei, hoc est, nisi Fílio revelánte, neque Fílium, sine Patris beneplácito. Bonum autem plácitum Patris Fílius pérficit: mittit enim Pater, míttitur autem et venit Fílius. Et Patrem quidem invisíbilem et indeterminábilem, quantum ad nos est, cognóscit suum ipsíus Verbum, et cum sit inenarrábilis, ipse enárrat eum nobis; rursus autem Verbum suum solus cognóscit Pater; utráque autem hæc sic se habére manifestávit Dóminus. Et propter hoc Fílius revélat agnitiónem Patris per suam manifestatiónem. Agnítio enim Patris est Fílii manifestátio: ómnia enim per Verbum manifestántur.

Et ad hoc Fílium revelávit Pater, ut per eum ómnibus manifestétur, et eos quidem qui credunt ei, iuste in incorruptélam et in ætérnum refrigérium recípiat (crédere autem ei, est fácere eius voluntátem).

Etenim per ipsam condiciónem revélat Verbum conditórem Deum, et per mundum fabricatórem mundi Dóminum, et per plasma eum qui plasmáverit artíficem, et per Fílium eum Patrem qui generáverit Fílium; et hæc omnes simíliter quidem colloquúntur, non autem simíliter credunt. Sed per legem et prophétas simíliter Verbum et semetípsum et Patrem prædicábat; et audívit quidem univérsus pópulus simíliter, non simíliter autem omnes credidérunt. Et per ipsum Verbum visíbile et palpábile factum Pater ostendebátur, etiámsi non omnes simíliter credébant ei; sed omnes vidérunt in Fílio Patrem: invisíbile étenim Fílii Pater, visíbile autem Patris Fílius.

Omnia autem Fílius adminístrans Patri pérficit ab inítio usque ad finem, et sine illo nemo potest cognóscere Deum. Agnítio enim Patris, Fílius; agnítio autem Fílii in Patre, et per Fílium reveláta; et propter hoc Dóminus dicébat: Nemo cognóscit Fílium, nisi Pater; neque Patrem, nisi Fílius, et quibuscúmque Fílius reveláverit. « Reveláverit » enim, non solum in futúrum dictum est, quasi tunc incéperit Verbum manifestáre Patrem, cum de María natus; sed commúniter per totum tempus pósitum est. Ab inítio enim assístens Fílius suo plásmati, revélat ómnibus Patrem, quibus vult et quando vult et quemádmodum vult Pater: et propter hoc in ómnibus et per ómnia unus Deus Pater, et unum Verbum, Fílius, et unus Spíritus, et una salus ómnibus credéntibus in eum.

RESPONSORIUM

Io 1, 18; Mt 11, 27b

Deum nemo vidit umquam; * Unigénitus Fílius, qui est in sinu Patris, ipse enarrávit.

Nemo Patrem novit nisi Fílius, et cui volúerit Fílius reveláre. * Unigénitus Fílius, qui est in sinu Patris, ipse enarrávit.

ORATIO

Orémus.

Vota, quǽsumus, Dómine, supplicántis pópuli cælésti pietáte proséquere, ut et quæ agénda sunt vídeant, et ad implénda quæ víderint convaléscant. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Deinde, saltem in celebratione communi, additur acclamatio:

Benedicámus Dómino.

Deo grátias.

In celebratione protracta vigiliæ dominicalis et sollemnitatum, ante hymnum Te Deum dicuntur cantica et legitur Evangelium, sicut in Appendice indicatur.

Si Officium lectionis dicitur immediate ante aliam Horam, tunc initio prædicti Officii præponi potest hymnus huic Horæ congruus; in fine vero omittuntur oratio et acclamatio, atque initio sequentis Horæ omittitur versus introductorius cum Gloria Patri etc.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky