## 6. Iunii 2023

## Feria tertia, tempus per annum, hebdomada 9
hebdomada 1 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio et nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Consors patérni lúminis,

lux ipse lucis et dies,

noctem canéndo rúmpimus:

assíste postulántibus.

Aufer tenébras méntium,

fuga catérvas dǽmonum,

expélle somnoléntiam

ne pigritántes óbruat.

Sic, Christe, nobis ómnibus

indúlgeas credéntibus,

ut prosit exorántibus

quod præcinéntes psállimus.

Sit, Christe, rex piíssime,

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

O sacrosáncta Trínitas,

quæ cuncta condens órdinas,

diem labóri députans

noctem quiéti dédicas,

Te mane, simul véspere,

te nocte ac die cánimus;

in tua nos tu glória

per cuncta serva témpora.

Nos ádsumus te cérnui

en adorántes fámuli;

vota precésque súpplicum

hymnis adiúnge cǽlitum.

Præsta, Pater piíssime,

Patríque compar Unice,

cum Spíritu Paráclito

regnans per omne sǽculum. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.

Psalmus 9 B (10)
Gratiarum actio
Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei (Lc 6, 20).
I

Ut quid, Dómine, stas a longe, *

abscóndis te in opportunitátibus, in tribulatióne?

Dum supérbit, ímpius inséquitur páuperem; *

comprehendántur in consíliis, quæ cógitant.

Quóniam gloriátur peccátor in desidériis ánimæ suæ, *

et avárus sibi benedícit.

Spernit Dóminum peccátor in arrogántia sua: *

« Non requíret, non est Deus ».

Hæ sunt omnes cogitatiónes eius; *

prosperántur viæ illíus in omni témpore.

Excélsa nimis iudícia tua a fácie eius; *

omnes inimícos suos aspernátur.

Dixit enim in corde suo: « Non movébor, *

in generatiónem et generatiónem ero sine malo ».

Cuius maledictióne os plenum est et frauduléntia et dolo, *

sub lingua eius labor et nequítia.

Sedet in insídiis ad vicos, *

in occúltis intérficit innocéntem.

Oculi eius in páuperem respíciunt; *

insidiátur in abscóndito quasi leo in spelúnca sua.

Insidiátur, ut rápiat páuperem; *

rapit páuperem, dum áttrahit in láqueum suum.

Irruit et inclínat se, et míseri cadunt *

in fortitúdine brachiórum eius.

Dixit enim in corde suo: « Oblítus est Deus, *

avértit fáciem suam, non vidébit in finem ».

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Iudicábit Dóminus in iustítia páuperes.

Ant. 2 Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.

II

Exsúrge, Dómine Deus; exálta manum tuam, *

ne obliviscáris páuperum.

Propter quid spernit ímpius Deum? *

Dixit enim in corde suo: « Non requíres ».

Vidísti: †

tu labórem et dolórem consíderas, *

ut tradas eos in manus tuas.

Tibi derelíctus est pauper, *

órphano tu factus es adiútor.

Cóntere bráchium peccatóris et malígni; *

quæres peccátum illíus et non invénies.

Dóminus rex in ætérnum et in sǽculum sǽculi: *

periérunt gentes de terra illíus.

Desidérium páuperum exaudísti, Dómine; *

confirmábis cor eórum, inténdes aurem tuam

iudicáre pupíllo et húmili, *

ut non appónat ultra indúcere timórem homo de terra.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Tu, Dómine, labórem et dolórem consíderas.

Ant. 3 Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.

Psalmus 11 (12)
Invocatio contra superbos
Propter nos pauperes Pater Filium dignatus est mittere (S. Augustinus).

Salvum me fac, Dómine, quóniam defécit sanctus, *

quóniam deminúti sunt fidéles a fíliis hóminum.

Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum; *

in lábiis dolósis, in dúplici corde locúti sunt.

Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa *

et linguam magníloquam.

Qui dixérunt: « Lingua nostra magnificábimur, †

lábia nostra a nobis sunt; *

quis noster dóminus est? ».

« Propter misériam ínopum et gémitum páuperum, †

nunc exsúrgam, dicit Dóminus; *

ponam in salutári illum, quem despíciunt ».

Elóquia Dómini elóquia casta, *

argéntum igne examinátum, separátum a terra, purgátum séptuplum.

Tu, Dómine, servábis nos et custódies nos *

a generatióne hac in ætérnum.

In circúitu ímpii ámbulant, *

cum exaltántur sordes inter fílios hóminum.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Elóquia Dómini elóquia casta; argéntum igne examinátum.

Díriget Dóminus mansuétos in iudício.

Docébit mites vias suas.

LECTIO PRIOR

De libro Iob

31, 1-8. 13-23. 35-37

Iustitia Iob pristina

Dixit Iob: « Pépigi fœdus cum óculis meis,

ut ne cogitárem quidem de vírgine.

Quæ enim pars mea apud Deum désuper,

et quæ heréditas apud Omnipoténtem in excélsis?

Numquid non perdítio est iníquo

et alienátio operántibus iniustítiam?

Nonne ipse consíderat vias meas

et cunctos gressus meos dinúmerat?

Si ambulávi in vanitáte,

et festinávit in dolo pes meus,

appéndat me in statéra iusta

et sciat Deus integritátem meam.

Si declinávit gressus meus de via,

et si secútum est óculos meos cor meum,

et si mánibus meis adhǽsit mácula,

seram, et álius cómedat,

et progénies mea eradicétur.

Si contémpsi subíre iudícium cum servo meo et ancílla mea,

cum disceptárent advérsum me,

quid enim fáciam, cum surréxerit ad iudicándum Deus,

et, cum quæsíerit, quid respondébo illi?

Numquid non in ventre fecit me,

qui et illum operátus est,

et formávit me in viscéribus unus?

Si negávi, quod volébant, paupéribus

et óculos víduæ languéscere feci;

si comédi buccéllam meam solus,

et non comédit pupíllus ex ea,

quia ab infántia mea educávi eum ut pater

et de ventre matris meæ diréxi eam;

si despéxi pereúntem, eo quod non habúerit induméntum,

et absque operiménto páuperem;

si non benedixérunt mihi látera eius,

et de velléribus óvium meárum calefáctus est;

si levávi super pupíllum manum meam,

cum vidérem in porta adiutórium mihi,

úmerus meus a iunctúra sua cadat,

et bráchium meum cum óssibus lacertórum confringátur,

quia timor super me calámitas a Deo,

et contra maiestátem eius nihil valérem!

Quis mihi tríbuat auditórem?

Ecce signum meum! Omnípotens respóndeat mihi!

Ecce liber, quem scripsit vir litis meæ,

ut in úmero meo portem illum

et álligem illum quasi corónam mihi.

Númerum gráduum meórum pronuntiábo illi

et quasi príncipem adíbo eum ».

RESPONSORIUM

Iob 31, 3; Prov 15, 3; Iob 31, 4

Numquid non perdítio est iníquo, et alienátio operántibus iniustítiam? * In omni loco óculi Dómini contemplántur malos et bonos.

Nonne ipse consíderat vias meas et cunctos gressus meos dinúmerat? * In omni loco óculi Dómini contemplántur malos et bonos.

LECTIO ALTERA

E Doctrínis sancti Doróthei abbátis

(Doct. 13, De accusatione sui ipsius, 2-3; PG 88, 1699)

De falsa pace spiritali

Qui sese accusáverit, quidquid incómmodi, damni, probri, ignomíniæ vel alteríus cuiuscúmque afflictiónis incúrrerit, ómnia hílare súscipit, ómnibus digníssimum se putat, neque ullo modo turbári potest. Quid hoc hómine quiétius?

Sed mihi fortásse quis obíciet: « Quid si me afflígat frater quærénsque nullam me invéniam occasiónem dedísse, cur me accusáre débeam? ».

Profécto si se quis cum Dei timóre diligénter exáminet, numquam omníno se insóntem invéniet videbítque vel actu vel verbo vel figúra ullam a se occasiónem datam. Quod si in nullo horum se tunc sontem invéniet, profécto álio témpore afflíxit fratrem illum vel eádem vel dissímili in re; aut forte quémpiam álium fratrem vexávit. Quare hoc mérito repátitur, vel ob ália quæ álias plúrima peccáta commísit.

Quærit álius cur seípsum accúset, cum sedens in omni pace et quiéte afflígitur a superveniénte fratre verbo ullo vel molésto vel ignominióso, quod cum pati non queat, irásci se putat et turbári cum ratióne; quia nisi incidísset ille et locútus fuísset et turbatiónem fecísset, numquam peccásset?

Hoc certe ridículum est nulláque nítitur ratióne. Neque enim ex hoc quod verbum ullum díxerit passiónem iræ illi iniécit, quin pótius osténdit, qua laboráret passióne; ut, si vellet, pæniténtiam ágeret. Hic silígini símilis factus est nítidæ et splendénti, quam cum quis frégerit, cænum eius patefáciet.

Sic qui sedet quiétus et pacíficus, ut exístimat, passiónem intus habet quam non videt. Supérvenit frater, verbum áliquod moléstum óbicit statímque pus omne et lutum quod intus latébat, evómitur. Quare si misericórdiam vult cónsequi, pæniténtiam agat, purget se, profícere stúdeat videbítque debuísse magis sese fratri illi grátias quam iniúriam reférre, qui tantæ sibi fúerit utilitátis occásio. Non enim póstmodum tentatiónibus ádeo afflígitur, sed quanto profécerit magis, tanto illas séntiet levióres. Nam quanto próficit ánima, tanto fit fórtior et valéntior ad ferénda quæcúmque dura contígerint.

RESPONSORIUM

Cf. Iob 9, 2. 14; 15, 15

Vere scio quod non iustificétur homo compósitus Deo. * Quantus ergo sum ego, ut respóndeam ei, et loquar deléctis verbis cum eo?

Ecce inter sanctos eius nemo immutábilis, et cæli non sunt mundi in conspéctu eius. * Quantus ergo sum ego, ut respóndeam ei, et loquar deléctis verbis cum eo?

ORATIO

Orémus.

Deus, cuius providéntia in sui dispositióne non fállitur, te súpplices exorámus, ut nóxia cuncta submóveas, et ómnia nobis profutúra concédas. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Deinde, saltem in celebratione communi, additur acclamatio:

Benedicámus Dómino.

Deo grátias.

In celebratione protracta vigiliæ dominicalis et sollemnitatum, ante hymnum Te Deum dicuntur cantica et legitur Evangelium, sicut in Appendice indicatur.

Si Officium lectionis dicitur immediate ante aliam Horam, tunc initio prædicti Officii præponi potest hymnus huic Horæ congruus; in fine vero omittuntur oratio et acclamatio, atque initio sequentis Horæ omittitur versus introductorius cum Gloria Patri etc.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2023 J. Vidéky