## 29. Augusti 2025

## In Passione s. Ioannis Baptistæ
memoria

Communia unius martyris (delectum est in memoriis partes aliquas de feria sumere secundum Institutionem generalem de Liturgia horarum).

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Præcéssor almus grátiæ

et veritátis ángelus,

lucérna Christi et pérpetis

evangelísta lúminis,

Prophetíæ præcónia,

quæ voce, vita et áctibus

cantáverat, hæc ástruit

mortis sacræ signáculo.

Nam nascitúrum sǽculis,

nascéndo quem prævénerat,

sed et datórem próprii

monstráverat baptísmatis,

Huiúsce mortem innóxiam,

qua vita mundo est réddita,

signat sui præságio

baptísta martyr sánguinis.

Præsta, Pater piíssime,

sequi Ioánnis sémitas,

metámus ut pleníssime

ætérna Christi múnera. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.

Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt … et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent (Mt 26, 3. 4).
I

Iúdica, Dómine, iudicántes me; *

impúgna impugnántes me.

Apprehénde clípeum et scutum †

et exsúrge in adiutórium mihi. *

Dic ánimæ meæ: « Salus tua ego sum ».

Anima autem mea exsultábit in Dómino *

et delectábitur super salutári suo.

Omnia ossa mea dicent: *

« Dómine, quis símilis tibi?

Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, *

egénum et páuperem a diripiéntibus eum ».

Surgéntes testes iníqui, *

quæ ignorábam, interrogábant me;

retribuébant mihi mala pro bonis, *

desolátio est ánimæ meæ.

Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.

Ant. 2 Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.

II

Ego autem, cum infirmaréntur, *

induébar cilício,

humiliábam in ieiúnio ánimam meam, *

et orátio mea in sinu meo convertebátur.

Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo
ambulábam, *

quasi lugens matrem contristátus incurvábar.

Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; *

convenérunt contra me percutiéntes,
et ignorávi.

Diripuérunt et non desistébant; †

tentavérunt me,
subsannavérunt me subsannatióne, *

frenduérunt super me déntibus suis.

Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.

Ant. 3 Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.

III

Dómine, quámdiu aspícies? †

Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, *

a leónibus únicam meam.

Confitébor tibi in ecclésia magna, *

in pópulo multo laudábo te.

Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, *

qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.

Vidísti, Dómine, ne síleas; *

Dómine, ne discédas a me.

Exsúrge et evígila ad iudícium meum, *

Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.

Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, *

et dicant semper: « Magnificétur Dóminus,
qui vult pacem servi sui ».

Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, *

tota die laudem tuam.

Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.

Fili mi, custódi sermónes meos.

Serva mandáta mea, et vives.

LECTIO PRIOR

De libro Ieremíæ prophétæ

4, 5-8. 13-28

Vastator ab aquilone venturus

Hæc dicit Dóminus:

« Annuntiáte in Iuda

et in Ierúsalem audítum fácite;

et loquímini et cánite tuba in terra,

clamáte fórtiter et dícite:

“Congregámini, et ingrediámur civitátes munítas”.

Leváte signum in Sion,

fúgite, nolíte stare,

quia malum ego addúco ab aquilóne

et contritiónem magnam.

Ascéndit leo de cubíli suo

et prædo géntium se levávit;

egréssus est de loco suo,

ut ponat terram tuam in solitúdinem:

civitátes tuæ vastabúntur,

remanéntes absque habitatóre.

Super hoc accíngite vos cilíciis,

plángite et ululáte,

quia non est avérsa ira furóris Dómini a nobis ».

Ecce quasi nubes ascéndet,

et quasi tempéstas currus eius;

velocióres áquilis equi illíus.

Væ nobis, quóniam vastáti sumus!

Lava a malítia cor tuum,

Ierúsalem, ut salva fias;

úsquequo morabúntur in te

cogitatiónes iníquæ?

Vox enim annuntiántis a Dan

et notam faciéntis calamitátem de monte Ephraim.

Nuntiáte géntibus. Ecce adsunt!

Audítum fácite hoc super Ierúsalem:

« Custódes venérunt de terra longínqua

et dedérunt super civitátes Iudæ vocem suam;

quasi custódes agrórum facti sunt super eam

in gyro,

quia advérsus me cóntumax erat »,

dicit Dóminus.

Via tua et ópera tua

fecérunt hæc tibi;

ista malítia tua, quia amára,

quia tétigit cor tuum.

Víscera mea, víscera mea! Dóleo.

Paríetes cordis mei!

Turbátur in me cor meum:

non tacébo,

quóniam vocem búcinæ audívit ánima mea,

clamórem prœ́lii.

Contrítio super contritiónem vocáta est,

quóniam vastáta est omnis terra,

repénte vastáta sunt tabernácula mea,

súbito tentória mea.

Usquequo vidébo vexíllum,

áudiam vocem búcinæ?

« Quia stultus pópulus meus:

me non cognovérunt;

fílii insipiéntes sunt et vecórdes:

sapiéntes sunt, ut fáciant mala,

bene autem fácere nésciunt ».

Aspéxi terram, et ecce vácua erat et desérta;

et cælos, et non erat lux in eis.

Aspéxi montes, et ecce movebántur,

et omnes colles conturbáti sunt.

Aspéxi, et ecce non erat homo,

et omne volátile cæli recésserat.

Aspéxi, et ecce hortus desértus,

et omnes urbes eius destrúctæ sunt

a fácie Dómini et a fácie iræ furóris eius.

Hæc enim dicit Dóminus:

« Desérta erit omnis terra,

sed tamen consummatiónem non fáciam.

Super hoc lugébit terra

et mærébunt cæli désuper,

eo quod locútus sum,

státui et non pǽnitet me,

nec avértar ab eo ».

RESPONSORIUM

Cf. Ier 4, 24. 26. 27; Ps 84 (85), 5

A fácie furóris tui, Deus, conturbáta est omnis terra; sed tu, Dómine, miserére, * Et ne fácias consummatiónem.

Convérte nos, Deus, salutáris noster, et avérte iram tuam a nobis. * Et ne.

LECTIO ALTERA

Ex Homilíis sancti Bedæ Venerábilis presbýteri

(Hom. 23: CCL 122, 354. 356-357)

Nascentis et morientis Christi præcursor

Dignam supérnis aspéctibus virtútem sui certáminis beátus præcúrsor domínicæ nativitátis, prædicatiónis et mortis osténdit qui ut Scriptúra ait: Et si coram homínibus torménta passus est, spes illíus immortalitáte plena est. Cuius diem natálem mérito festa celebritáte repétimus quem ipse própria passióne nobis sollémnem réddidit, quem róseo sánguinis sui fulgóre decorávit; mérito memóriam illíus cum spiritáli gáudio venerámur, qui testimónium quod pro Dómino perhíbuit martýrii signáculo conclúsit.

Neque enim dubitándum est quia beátus Ioánnes pro Redemptóris nostri, quem præcurrébat testimónio, cárcerem et víncula sustínuit pro ipso et ánimam pósuit, cui non est dictum a persecutóre ut Christum negáret sed ut veritátem reticéret; et tamen pro Christo occúbuit.

Quia enim Christus ipse ait: Ego sum véritas, ídeo útique pro Christo, quia pro veritáte sánguinem fudit; et cui nascitúro, prædicatúro, baptizatúro prius nascéndo, prædicándo ac baptizándo testimónium perhibébat, hunc étiam passúrum prior ipse patiéndo signávit.

Talis ígitur ac tantus vir præséntis vitæ términum post longam vinculórum afflictiónem sánguinis effusióne suscépit. Ille qui libertátem supérnæ pacis evangelizábat, ab ímpiis in víncula conícitur; cláuditur obscuritáte cárceris, qui venit testimónium perhibére de lúmine quique ab ipsa luce, quæ Christus est, lucérna ardens et lucens appellári méruit; et ipse próprio cruóre baptizátur, cui Redemptórem mundi baptizáre, cui vocem Patris super illum audíre, cui Spíritus Sancti grátiam in eum descendéntis vidére donátum est. Sed non erat grave, immo leve ac desiderábile erat tálibus torménta pro veritáte temporália pérpeti, quæ perpétuis nóverat remuneránda gáudiis.

Optábile mortem habébant, quæ natúræ necessitáte inevitábilis imminébat, confésso Christi nómine cum palma vitæ perénnis excípere. Unde bene dicit Apóstolus: Quia vobis datum est a Christo non solum ut in eum credátis, sed étiam ut pro illo patiámini. Qui ídeo donum esse dicit Christi ut pro illo patiántur elécti, quia sicut item dicit: Non sunt condígnæ passiónes huius témporis ad superventúram glóriam quæ revelábitur in nobis.

RESPONSORIUM

Mc 6, 17. 27

Misit Heródes rex ac ténuit Ioánnem et vinxit eum in cárcere, * Propter Herodíadem, uxórem fratris sui, quia dúxerat eam.

Misso spiculatóre, decollávit eum in cárcere. * Propter.

ORATIO

Orémus.

Deus, qui beátum Ioánnem Baptístam et nascéntis et moriéntis Fílii tui Præcursórem esse voluísti, concéde, ut, sicut ille veritátis et iustítiæ martyr occúbuit, ita et nos pro tuæ confessióne doctrínæ strénue certémus. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky