## 5. Augusti 2025

## Feria tertia, tempus per annum, hebdomada 18
hebdomada 2 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Nocte surgéntes vigilémus omnes,

semper in psalmis meditémur atque

víribus totis Dómino canámus

dúlciter hymnos,

Ut, pio regi páriter canéntes,

cum suis sanctis mereámur aulam

íngredi cæli, simul et beátam

dúcere vitam.

Præstet hoc nobis Déitas beáta

Patris ac Nati, paritérque Sancti

Spíritus, cuius résonat per omnem

glória mundum. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Ad preces nostras deitátis aures,

Deus, inclína pietáte sola;

súpplicum vota súscipe, precámur

fámuli tui.

Réspice clemens sólio de sancto

vultu seréno, lámpadas illústra

ólei nostri, ténebras depélle

péctore cunctas.

Crímina laxa pietáte multa,

áblue sordes, víncula disrúmpe,

parce peccátis, réleva iacéntes

déxtera tua.

Glória Deo sit ætérno Patri,

sit tibi semper, Genitóris Nate,

cum quo per cuncta Spíritus æquális

sǽcula regnat. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.

Psalmus 36 (37)
Sors malorum et iustorum
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5, 5).
I

Noli æmulári in malignántibus, *

neque zeláveris faciéntes iniquitátem,

quóniam tamquam fenum velóciter aréscent *

et quemádmodum herba virens décident.

Spera in Dómino et fac bonitátem, *

et inhabitábis terram et pascéris in fide.

Delectáre in Dómino, *

et dabit tibi petitiónes cordis tui.

Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, *

et ipse fáciet;

et edúcet quasi lumen iustítiam tuam *

et iudícium tuum tamquam merídiem.

Quiésce in Dómino et exspécta eum; †

noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, *

in hómine, qui molítur insídias.

Désine ab ira et derelínque furórem, *

noli æmulári, quod vertit ad malum,

quóniam qui malignántur, exterminabúntur, *

sustinéntes autem Dóminum
ipsi hereditábunt terram.

Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, *

et quæres locum eius et non invénies.

Mansuéti autem hereditábunt terram *

et delectabúntur in multitúdine pacis.

Ant. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.

Ant. 2 Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.

II

Insidiábitur peccátor iusto *

et stridébit super eum déntibus suis.

Dóminus autem irridébit eum, *

quóniam próspicit quod véniet dies eius.

Gládium evaginavérunt peccatóres, *

intendérunt arcum suum,

ut deíciant páuperem et ínopem, *

ut trucídent recte ambulántes in via.

Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, *

et arcus eórum confringétur.

Mélius est módicum iusto *

super divítias peccatórum multas,

quóniam bráchia peccatórum conteréntur, *

confírmat autem iustos Dóminus.

Novit Dóminus dies immaculatórum, *

et heréditas eórum in ætérnum erit.

Non confundéntur in témpore malo *

et in diébus famis saturabúntur.

Quia peccatóres períbunt, †

inimíci vero Dómini
ut decor campórum defícient, *

quemádmodum fumus defícient.

Mutuátur peccátor et non solvet, *

iustus autem miserétur et tríbuet.

Quia benedícti eius hereditábunt terram, *

maledícti autem eius exterminabúntur.

A Dómino gressus hóminis confirmántur, *

et viam eius volet.

Cum cecíderit, non collidétur, *

quia Dóminus susténtat manum eius.

Iúnior fui et sénui †

et non vidi iustum derelíctum, *

nec semen eius quærens panem.

Tota die miserétur et cómmodat, *

et semen illíus in benedictióne erit.

Declína a malo et fac bonum, *

et inhabitábis in sǽculum sǽculi,

quia Dóminus amat iudícium *

et non derelínquet sanctos suos.

Iniústi in ætérnum disperíbunt, *

et semen impiórum exterminábitur.

Iusti autem hereditábunt terram *

et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.

Ant. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.

Ant. 3 Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.

III

Os iusti meditábitur sapiéntiam, *

et lingua eius loquétur iudícium;

lex Dei eius in corde ipsíus, *

et non vacillábunt gressus eius.

Consíderat peccátor iustum *

et quærit mortificáre eum;

Dóminus autem non derelínquet eum
in mánibus eius, *

nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.

Exspécta Dóminum et custódi viam eius, †

et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; *

cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.

Vidi ímpium superexaltátum *

et elevátum sicut cedrum viréntem;

et transívit, et ecce non erat, *

et quæsívi eum, et non est invéntus.

Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, *

quóniam est postéritas hómini pacífico.

Iniústi autem disperíbunt simul, *

postéritas impiórum exterminábitur.

Salus autem iustórum a Dómino, *

et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.

Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos †

et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, *

quia speravérunt in eo.

Ant. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.

Bonitátem et prudéntiam et sciéntiam doce me.

Quia præcéptis tuis crédidi.

LECTIO PRIOR

De libro Amos prophétæ

7, 1-17

Visiones ruinarum

Hæc osténdit mihi Dóminus Deus: et ecce, ipse formábat locústas in princípio, cum germinárent serótinæ fruges, et ecce fruges serótinæ post fruges deméssas regis. Et factum est, cum consummásset comédere herbam terræ, dixi: « Dómine Deus, propítius esto, óbsecro; quómodo stabit Iacob, quia párvulus est? ». Misértus est Dóminus super hoc. « Non erit », dixit Dóminus Deus.

Hæc osténdit mihi Dóminus Deus: et ecce, vocábat ad iudícium per ignem Dóminus Deus, et devorávit abýssum magnam et comédit simul partem. Et dixi: « Dómine Deus, quiésce, óbsecro; quómodo stabit Iacob, quia párvulus est? ». Misértus est Dóminus super hoc. « Sed et istud non erit », dicit Dóminus Deus.

Hæc osténdit mihi Dóminus Deus: ecce vir stans super murum litum, et in manu eius trulla cæmentárii. Et dixit Dóminus ad me: « Quid tu vides, Amos? ». Et dixi: « Trullam cæmentárii ». Et dixit Dóminus: « Ecce ego ponam trullam in médio pópuli mei Israel; non adíciam ultra ignóscere ei. Et demoliéntur excélsa Isaac, et sanctuária Israel desolabúntur, et consúrgam super domum Ieróboam in gládio ».

Et misit Amasías sacérdos Bethel ad Ieróboam regem Israel dicens: « Conspirávit contra te Amos in médio domus Israel; non póterit terra sustinére univérsos sermónes eius. Hæc enim dicit Amos: “In gládio moriétur Ieróboam, et Israel captívus migrábit de terra sua” ». Et dixit Amasías ad Amos: « Qui vides, grádere. Fuge in terram Iudæ et cómede ibi panem et prophetábis ibi; et in Bethel non adícies ultra ut prophétes, quia sanctuárium regis est et domus regni est ». Respondítque Amos et dixit ad Amasíam:

« Non sum prophéta

et non sum fílius prophétæ;

sed armentárius ego sum, véllicans sycómoros.

Et tulit me Dóminus,

cum séquerer gregem,

et dixit Dóminus ad me:

“Vade, prophéta ad pópulum meum Israel”.

Et nunc audi verbum Dómini. Tu dicis: “Non prophetábis super Israel et non stillábis verba super domum Isaac”. Propter hoc hæc dicit Dóminus: “Uxor tua in civitáte fornicábitur, et fílii tui et fíliæ tuæ in gládio cadent, et humus tua funículo metiétur; et tu in terra pollúta moriéris, et Israel captívus migrábit de terra sua” ».

RESPONSORIUM

Am 3, 7. 8; 7, 15

Nihil fáciet Dóminus nisi reveláverit secrétum suum ad servos suos prophétas. * Dóminus locútus est, quis non prophetábit?

Tulit me cum séquerer gregem et dixit ad me: Vade, prophéta ad pópulum meum. * Dóminus.

LECTIO ALTERA

Ex Epístola Bárnabæ nuncupáta

(Cap. 5, 1-8; 6, 11-16: Funk 1, 13-15. 19-21)

Nova creatio

Propter hoc enim Dóminus sustínuit carnem trádere in perníciem, ut remissióne peccatórum sanctificarémur, quod est in aspersióne sánguinis eius. Scriptum est enim de eo tum ad Israel, tum ad nos. Dicit autem sic: Vulnerátus est propter iniquitátes nostras et tribulátus est propter peccáta nostra; livóre eius nos sanáti sumus. Tamquam ovis ad occisiónem ductus est et sicut agnus mutus fuit coram tondénte se. Máximas ígitur grátias ágere debémus Dómino, quod et prætérita nobis osténdit et in præséntibus nos erudívit, et de futúris non sumus sine intelléctu. Dicit autem Scriptúra: Non iniúste tendúntur rétia ávibus. Hoc dicit, iuste períre hóminem, qui cognitiónem habens viæ iustítiæ sese convértat in viam tenebrárum.

Adhuc autem et hoc, fratres mei: si Dóminus sustínuit pati pro ánima nostra, cum sit totíus mundi Dóminus, cui dixit Deus in constitutióne mundi: Faciámus hóminem ad imáginem et ad similitúdinem nostram; quómodo ígitur per manum hóminum pati sustínuit? Díscite. Prophétæ ab eo grátiam habéntes de eo prophetavérunt; ipse autem, quia in carne oportébat eum apparére, ut mortem destrúeret et resurrectiónem a mórtuis osténderet, sustínuit, ut pátribus promíssum rédderet, et ipse pópulum novum sibi parans, cum in terra esset, osténderet, resurrectióne facta, se ipsum iudicatúrum esse. Porro docébat Israel ac tam magna prodígia et signa faciébat, non quia prædicábant et diligébant eum.

Ubi ígitur nos renovávit per remissiónem peccatórum, effécit, ut áliam formam haberémus, ánimam nempe puerórum instar, útpote qui nos reformávit. Nam de nobis Scriptúra dicit, loquénte Patre ad Fílium: Faciámus hóminem ad imáginem et ad similitúdinem nostram, et præsint béstiis terræ et volatílibus cæli et píscibus maris. Et dixit Dóminus, videns pulchrum figméntum nostrum: Créscite et multiplicámini et repléte terram. Hæc ad Fílium.

Iterum autem tibi osténdam, quómodo ad nos loquátur. Secúndam creatiónem últimis tempóribus perégit. Dicit autem Dóminus: Ecce, fácio novíssima tamquam prióra. Hoc respíciens prædicávit Prophéta: Intráte in terram lacte et melle fluéntem, et dominámini ei. Ecce ígitur, nos dénuo formáti sumus, quemádmodum rursus in álio Prophéta dicit: Ecce, inquit Dóminus, áuferam ab iis, hoc est ab iis, quos Spíritus Dómini prævidébat, corda lapídea, et immíttam corda cárnea. Ipse enim in carne vóluit apparére et habitáre in nobis. Templum enim sanctum, fratres mei, Dómino est habitátio cordis nostri. Etenim íterum Dóminus ait: Confitébor tibi in ecclésia fratrum meórum, et cantábo tibi in médio ecclésiæ sanctórum. Itaque nos sumus, quos introdúxit in terram bonam.

RESPONSORIUM

Act 3, 25; Gal 3, 8a

Vos estis fílii prophetárum et testaménti, quod dispósuit Deus ad patres vestros, dicens ad Abraham: * Et in sémine tuo benedicéntur omnes famíliæ terræ.

Próvidens Scriptúra quia ex fide iustíficat gentes Deus, prænuntiávit Abrahæ. * Et in.

ORATIO

Orémus.

Adésto, Dómine, fámulis tuis, et perpétuam benignitátem largíre poscéntibus, ut his, qui te auctórem et gubernatórem gloriántur habére, et grata restáures, et restauráta consérves. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky