## 11. Ianuarii 2025

## Sabbatum, tempus Nativitatis, hebdomada 2
hebdomada 2 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Magi vidéntes párvulum

eóa promunt múnera,

stratíque votis ófferunt

tus, myrrham et aurum régium.

Agnósce clara insígnia

virtútis ac regni tui,

Puer, cui trinam Pater

prædestinávit índolem:

Regem Deúmque annúntiant

thesáurus et fragrans odor

turis Sabǽi, at mýrrheus

pulvis sepúlcrum prǽdocet.

O sola magnárum úrbium

maior Bethlem, cui cóntigit

ducem salútis cǽlitus

incorporátum gígnere!

Hunc et prophétis téstibus

isdémque signatóribus

testátor et sator iubet

adíre regnum et cérnere:

Regnum quod ambit ómnia

dia et marína et térrea

a solis ortu ad éxitum

et tártara et cælum supra.

Iesu, tibi sit glória,

qui te revélas géntibus,

cum Patre et almo Spíritu,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Meménto nostri, Dómine, vísita nos in salutári tuo.

Psalmus 105 (106)
Bonitas Domini et populi infidelitas
Hæc scripta sunt ad correptionem nostram, in quos fines sæculorum devenerunt (1 Cor 10, 11).
I

Confitémini Dómino, quóniam bonus, *

quóniam in sǽculum misericórdia eius.

Quis loquétur poténtias Dómini, *

audítas fáciet omnes laudes eius?

Beáti, qui custódiunt iudícium *

et fáciunt iustítiam in omni témpore.

Meménto nostri, Dómine,
in beneplácito pópuli tui, *

vísita nos in salutári tuo,

ut videámus bona electórum tuórum, †

ut lætémur in lætítia gentis tuæ, *

ut gloriémur cum hereditáte tua.

Peccávimus cum pátribus nostris, *

iniúste égimus, iniquitátem fécimus.

Patres nostri in Ægýpto
non intellexérunt mirabília tua, †

non fuérunt mémores
multitúdinis misericordiárum tuárum *

et irritavérunt ascendéntes in mare,
mare Rubrum.

Et salvávit eos propter nomen suum, *

ut notam fáceret poténtiam suam.

Et incrépuit mare Rubrum et exsiccátum est, *

et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.

Et salvávit eos de manu odiéntis *

et redémit eos de manu inimíci.

Et opéruit aqua tribulántes eos: *

unus ex eis non remánsit.

Et credidérunt verbis eius *

et cantavérunt laudem eius.

Cito oblíti sunt óperum eius *

et non sustinuérunt consílium eius;

et concupiérunt concupiscéntiam in desérto *

et tentavérunt Deum in inaquóso.

Et dedit eis petitiónem ipsórum *

et misit saturitátem in ánimas eórum.

Et zeláti sunt Móysen in castris, *

Aaron sanctum Dómini.

Apérta est terra et deglutívit Dathan *

et opéruit super congregatiónem Abíram.

Et exársit ignis in synagóga eórum, *

flamma combússit peccatóres.

Ant. Meménto nostri, Dómine, vísita nos in salutári tuo.

Ant. 2 Cave nequándo obliviscáris pacti Dómini Dei tui.

II

Et fecérunt vítulum in Horeb *

et adoravérunt scúlptile;

et mutavérunt glóriam suam *

in similitúdinem tauri comedéntis fenum.

Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, *

qui fecit magnália in Ægýpto,

mirabília in terra Cham, *

terribília in mari Rubro.

Et dixit quia dispérderet eos, *

nisi affuísset Móyses eléctus eius:

stetit in confractióne in conspéctu eius, *

ut avérteret iram eius, ne destrúeret eos.

Et pro níhilo habuérunt
terram desiderábilem, *

non credidérunt verbo eius.

Et murmuravérunt in tabernáculis suis, *

non exaudiérunt vocem Dómini.

Et elevávit manum suam super eos, *

ut prostérneret eos in desérto

et ut deíceret semen eórum in natiónibus *

et dispérgeret eos in regiónibus.

Et adhæsérunt Baálphegor *

et comedérunt sacrifícia mortuórum;

et irritavérunt eum in adinventiónibus suis, *

et irrúpit in eos ruína.

Et stetit Phínees et fecit iudícium, *

et cessávit quassátio,

et reputátum est ei in iustítiam, *

in generatiónem et generatiónem
usque in sempitérnum.

Et irritavérunt eum ad aquas Meríba, *

et vexátus est Móyses propter eos,

quia exacerbavérunt spíritum eius, *

et témere locútus est in lábiis suis.

Ant. Cave nequándo obliviscáris pacti Dómini Dei tui.

Ant. 3 Salvos nos fac, Dómine, et cóngrega nos de natiónibus.

III

Non disperdidérunt gentes, *

quas dixit Dóminus illis.

Et commíxti sunt inter gentes *

et didicérunt ópera eórum.

Et serviérunt sculptílibus eórum, *

et factum est illis in scándalum.

Et immolavérunt fílios suos *

et fílias suas dæmóniis.

Et effudérunt sánguinem innocéntem, †

sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, *

quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.

Et infécta est terra in sanguínibus, †

et contamináti sunt in opéribus suis *

et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.

Et exársit ira Dóminus in pópulum suum *

et abominátus est hereditátem suam

et trádidit eos in manus géntium, *

et domináti sunt eórum, qui odérunt eos.

Et tribulavérunt eos inimíci eórum, *

et humiliáti sunt sub mánibus eórum.

Sæpe liberávit eos; †

ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo *

et corruérunt in iniquitátibus suis.

Et vidit tribulatiónem eórum, *

cum audívit clamórem eórum.

Et memor fuit testaménti sui *

et pænítuit eum
secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.

Et dedit eos in miseratiónes *

in conspéctu ómnium,
qui captívos dúxerant eos.

Salvos nos fac, Dómine Deus noster, *

et cóngrega nos de natiónibus,

ut confiteámur nómini sancto tuo *

et gloriémur in laude tua.

Benedíctus Dóminus Deus Israel †

a sǽculo et usque in sǽculum. *

Et dicet omnis pópulus: « Fiat, fiat ».

Ant. Salvos nos fac, Dómine, et cóngrega nos de natiónibus.

In ipso vita erat.

Et vita erat lux hóminum.

LECTIO PRIOR

De libro Isaíæ prophétæ

65, 13-25

Cælum novum et terra nova

Hæc dicit Dóminus Deus:

« Ecce servi mei cómedent,

et vos esuriétis;

ecce servi mei bibent,

et vos sitiétis;

ecce servi mei lætabúntur,

et vos confundémini;

ecce servi mei laudábunt in exsultatióne cordis,

et vos clamábitis præ dolóre cordis,

et præ contritióne spíritus ululábitis.

Et relinquétis nomen vestrum

in iuraméntum eléctis meis:

“Interfíciat te Dóminus Deus”,

et servos suos vocábit nómine álio.

Quicúmque benedícit sibi in terra,

benedícet sibi in Deo Amen;

et quicúmque iurat in terra,

iurábit in Deo Amen;

quia oblivióni tradéntur angústiæ prióres,

et quia abscondéntur ab óculis meis.

Ecce enim ego creo

cælos novos et terram novam,

et non erunt in memória prióra

et non ascéndent super cor.

Sed gaudébunt et exsultábunt usque in sempitérnum

in his, quæ ego creo,

quia ecce ego creo Ierúsalem exsultatiónem

et pópulum eius gáudium.

Et exsultábo in Ierúsalem

et gaudébo in pópulo meo,

et non audiétur in ea ultra

vox fletus et vox clamóris.

Non erit ibi ámplius infans diérum

et senex, qui non ímpleat dies suos,

quóniam puer erit,

qui centenárius moriátur,

et qui non attíngat centum annos,

maledíctus erit.

Et ædificábunt domos et habitábunt

et plantábunt víneas et cómedent fructus eárum.

Non ædificábunt, ut álius hábitet,

non plantábunt, ut álius cómedat:

secúndum enim dies ligni erunt dies pópuli mei,

et opéribus mánuum suárum diu fruéntur elécti mei.

Non laborábunt frustra,

neque generábunt in intéritum repentínum,

quia semen benedictórum erunt Dómini,

et nepótes eórum cum eis.

Erítque: ántequam clament,

ego respondébo;

adhuc illis loquéntibus,

ego exáudiam.

Lupus et agnus pascéntur simul,

et leo sicut bos cómedet páleas,

et serpénti pulvis panis eius.

Non nocébunt, neque occídent

in omni monte sancto meo »,

dicit Dóminus.

RESPONSORIUM

Ap 21, 1. 3. 4

Vidi cælum novum et terram novam; et audívi vocem magnam de throno dicéntem: * Ecce tabernáculum Dei cum homínibus! Et habitábit cum eis.

Abstérget Deus omnem lácrimam ab óculis eórum, et mors ultra non erit, quia prima abiérunt. * Ecce tabernáculum.

LECTIO ALTERA

Ex Sermónibus sancti Máximi Taurinénsis epíscopi

(Sermo 100, de sancta Epiphania 1, 3: CCL 23, 398-400)

Baptismi dominici sacramenta

Evangélica Scriptúra refert Dóminum ad Iordánem baptísmi causa venísse, et in eódem flúmine mystériis se cæléstibus consecrári voluísse.

Rátio enim éxigit, ut post diem natális domínici — licet interpósitis annis, eódem autem témpore — hæc festívitas sequerétur, quam et ipsam festivitátem natálem appellándam puto.

Tunc enim natus homínibus, hódie renátus est sacrámentis; tunc per Vírginem éditus, hódie per mystérium generátus. Ibi, cum secúndum hóminem náscitur, mater eum María sinu circúmfovet; hic, cum secúndum mystérium gígnitur, Pater eum Deus voce compléctitur; ait enim: Hic est enim Fílius meus, in quo bene complácui; ipsum audíte. Mater ergo pártui molli blandítur grémio, Pater Fílio pio testimónio famulátur; mater, inquam, eum adorándum Magis íngerit, Pater coléndum géntibus maniféstat.

Igitur Dóminus Iesus venit ad baptísmum, et corpus suum sanctum vóluit aqua dílui.

Dicat fortásse áliquis: « Qui sanctus est, quare vóluit baptizári? ». Audi ergo! Ideo baptizátur Christus, non ut sanctificétur aquis, sed ut aquas ipse sanctíficet, et purificatióne sui puríficet fluéntia illa quæ tangit. Consecrátio enim Christi consecrátio maior est eleménti.

Cum enim Salvátor ablúitur, iam tunc in nostrum baptísmum tota aqua mundátur, et purificátur fons, ut secutúris póstmodum pópulis lavácri grátia ministrétur. Præcédit ergo Christus per baptísmum, ut christiáni post eum confidénter pópuli subsequántur.

Intéllego ego mystérium: ita enim et colúmna ignis præcéssit per mare Rubrum, ut intrépidum iter Israel fílii sequeréntur; et ipsa prior per aquas gréssa est, ut veniéntibus post se viándi sémitam præparáret. Quod factum, sicut Apóstolus dicit, mystérium baptísmi fuit. Baptísmum plane quodámmodo fuit, ubi hómines nubes operiébat, unda portábat.

Sed hæc ómnia operátus est Christus Dóminus idem qui et modo, qui, sicut tunc per mare fílios Israel in ignis colúmna præcéssit, ita nunc per baptísmum christiános pópulos in córporis sui colúmna præcédit. Ipsa, inquam, est colúmna, quæ tunc lumen sequéntium óculis prǽstitit, modo lucem credéntium córdibus subminístrat; tunc in flúctibus undárum solidávit sémitam, modo in lavácro fídei vestígia corróborat.

RESPONSORIUM

Io 1, 29; Is 53, 11

Vidit Ioánnes Iesum veniéntem ad se, et ait: Ecce agnus Dei; * Ecce qui tollit peccátum mundi.

Iustificábit ipse multos, et iniquitátes eórum ipse portábit. * Ecce.

ORATIO

Orémus.

Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, ut Salvatóris mundi, stella duce, manifestáta natívitas méntibus nostris revelétur semper et crescat. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky