## 24. Decembris 2025

## Feria quarta, tempus Adventus, hebdomada 4
hebdomada 4 psalterii

Laudes matutinæ

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Quæ omnia omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Magnis prophétæ vócibus

veníre Christum núntiant,

lætæ salútis prǽvia,

qua nos redémit, grátia.

Hinc mane nostrum prómicat

et corda læta exǽstuant,

cum vox fidélis pérsonat

prænuntiátrix glóriæ.

Advéntus hic primus fuit,

puníre quo non sǽculum

venit, sed ulcus térgere,

salvándo quod períerat.

At nos secúndus prǽmonet

adésse Christum iánuis,

sanctis corónas réddere

cælíque regna pándere.

Ætérna lux promíttitur

sidúsque salvans prómitur;

iam nos iubar præfúlgidum

ad ius vocat cæléstium.

Te, Christe, solum quǽrimus

vidére, sicut es Deus,

ut perpes hæc sit vísio

perénne laudis cánticum. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Tu, Béthlehem, terra Iuda, non eris mínima: ex te enim éxiet Dux qui regat pópulum meum Israel.

Psalmus 107 (108)
Laus Domini et imploratio auxilii
Quia exaltatus est super cælos Dei Filius, super omnem terram eius gloria prædicatur (Arnobius).

Parátum cor meum, Deus, †

parátum cor meum, *

cantábo et psallam. Euge, glória mea!

Exsúrge, psaltérium et cíthara, *

excitábo auróram.

Confitébor tibi in pópulis, Dómine, *

et psallam tibi in natiónibus,

quia magna est usque ad cælos misericórdia tua *

et usque ad nubes véritas tua.

Exaltáre super cælos, Deus, *

et super omnem terram glória tua.

Ut liberéntur dilécti tui, *

salvum fac déxtera tua et exáudi me.

Deus locútus est in sancto suo: †

« Exsultábo et dívidam Síchimam *

et convállem Succoth dimétiar;

meus est Gálaad et meus est Manásses †

et Ephraim fortitúdo cápitis mei, *

Iuda sceptrum meum.

Moab lebes lavácri mei; †

super Idumǽam exténdam
calceaméntum meum, *

super Philistǽam vociferábor ».

Quis dedúcet me in civitátem munítam? *

Quis dedúcet me usque in Idumǽam?

Nonne, Deus, qui reppulísti nos? *

Et non exíbis, Deus, in virtútibus nostris?

Da nobis auxílium de tribulatióne, *

quia vana salus hóminis.

In Deo faciémus virtútem, *

et ipse conculcábit inimícos nostros.

Ant. Tu, Béthlehem, terra Iuda, non eris mínima: ex te enim éxiet Dux qui regat pópulum meum Israel.

Ant. 2 Leváte cápita vestra: ecce appropínquat redémptio vestra.

Canticum
Iubilatio prophetæ de nova Ierusalem

Is 61, 10 – 62, 5

Civitatem sanctam Ierusalem novam vidi … paratam sicut sponsam ornatam viro suo (Cf. Ap 21, 2).

Gaudens gaudébo in Dómino, *

et exsultábit ánima mea in Deo meo,

quia índuit me vestiméntis salútis *

et induménto iustítiæ circúmdedit me,

quasi sponsum decorátum coróna *

et quasi sponsam ornátam monílibus suis.

Sicut enim terra profert germen suum †

et sicut hortus semen suum gérminat, *

sic Dóminus Deus germinábit iustítiam
et laudem coram univérsis géntibus.

Propter Sion non tacébo *

et propter Ierúsalem non quiéscam,

donec egrediátur ut splendor iustítia eius, *

et salus eius ut lampas accendátur.

Et vidébunt gentes iustítiam tuam *

et cuncti reges glóriam tuam;

et vocáberis nómine novo, *

quod os Dómini nominábit.

Et eris coróna glóriæ in manu Dómini *

et diadéma regni in manu Dei tui.

Non vocáberis ultra Derelícta, *

et terra tua non vocábitur ámplius Desoláta;

sed vocáberis Beneplácitum meum in ea, *

et terra tua Nupta,

quia complácuit Dómino in te, *

et terra tua erit nupta.

Nam ut iúvenis uxórem ducit vírginem, *

ita ducent te fílii tui;

ut gaudet sponsus super sponsam, *

ita gaudébit super te Deus tuus.

Ant. Leváte cápita vestra: ecce appropínquat redémptio vestra.

Ant. 3 Crástina erit vobis salus, dicit Dóminus Deus exercítuum.

Psalmus 145 (146)
Sperantium in Dominum beatitudo
Laudamus Dominum in vita nostra, id est in moribus nostris (Arnobius).

Lauda, ánima mea, Dóminum; †

laudábo Dóminum in vita mea, *

psallam Deo meo, quámdiu fúero.

Nolíte confídere in princípibus, *

in fíliis hóminum, in quibus non est salus.

Exíbit spíritus eius et revertétur in terram suam; *

in illa die períbunt cogitatiónes eórum.

Beátus, cuius Deus Iacob est adiútor, *

cuius spes in Dómino Deo suo,

qui fecit cælum et terram, *

mare et ómnia, quæ in eis sunt;

qui custódit veritátem in sǽculum, †

facit iudícium oppréssis, *

dat escam esuriéntibus.

Dóminus solvit compedítos, *

Dóminus illúminat cæcos,

Dóminus érigit depréssos, *

Dóminus díligit iustos,

Dóminus custódit ádvenas, †

pupíllum et víduam susténtat *

et viam peccatórum dispérdit.

Regnábit Dóminus in sǽcula, *

Deus tuus, Sion,
in generatiónem et generatiónem.

Ant. Crástina erit vobis salus, dicit Dóminus Deus exercítuum.

LECTIO BREVIS

Is 11, 1-3a

Egrediétur virga de stirpe Iesse, et flos de radíce eius ascéndet; et requiéscet super eum spíritus Dómini: spíritus sapiéntiæ et intelléctus, spíritus consílii et fortitúdinis, spíritus sciéntiæ et timóris Dómini; et delíciæ eius in timóre Dómini.

RESPONSORIUM BREVE

Crástina die * Delébitur iníquitas terræ. Crástina.

Et regnábit super nos Salvátor mundi. * Delébitur iníquitas terræ. Glória Patri. Crástina.

CANTICUM EVANGELICUM

Ad Benedictus, ant. Compléti sunt dies Maríæ ut páreret Fílium suum primogénitum.

De Messia eiusque præcursore

Lc 1, 68-79

Benedíctus Dóminus Deus Israel, *

quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ

et eréxit cornu salútis nobis *

in domo David púeri sui,

sicut locútus est per os sanctórum, *

qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,

salútem ex inimícis nostris *

et de manu ómnium, qui odérunt nos;

ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris *

et memorári testaménti sui sancti,

iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, *

datúrum se nobis,

ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, *

serviámus illi

in sanctitáte et iustítia coram ipso *

ómnibus diébus nostris.

Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: *

præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,

ad dandam sciéntiam salútis plebi eius *

in remissiónem peccatórum eórum,

per víscera misericórdiæ Dei nostri, *

in quibus visitábit nos óriens ex alto,

illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent *

ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.

Ad Benedictus, ant. Compléti sunt dies Maríæ ut páreret Fílium suum primogénitum.

PRECES

Christum redemptórem, fratres caríssimi, devotióne mentis orémus, qui véniet cum glória et potestáte magna, atque súpplices invocémus:

Veni, Dómine Iesu.

Christe Dómine, qui excélsus in fortitúdine vénies, réspice humília nostra,

ut dignos nos fácias munéribus tuis.

Veni, Dómine Iesu.

Qui Evangélium homínibus manifestáre venísti,

da tuam nos semper prædicáre salútem.

Veni, Dómine Iesu.

Tu, qui es benedíctus et vivis et ómnia regis,

da nos gaudéntes exspectáre beátam spem et advéntum magnificéntiæ tuæ.

Veni, Dómine Iesu.

Et nos, qui advéntus tui grátiæ anhelámus,

divinitátis tuæ múnere consoláre.

Veni, Dómine Iesu.

Pater noster.

ORATIO

Festína, quǽsumus, ne tardáveris, Dómine Iesu, ut advéntus tui consolatiónibus sublevéntur, qui in tua pietáte confídunt. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky