## 22. Decembris 2025

## Feria secunda, tempus Adventus, hebdomada 4
hebdomada 4 psalterii

Laudes matutinæ

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Quæ omnia omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Magnis prophétæ vócibus

veníre Christum núntiant,

lætæ salútis prǽvia,

qua nos redémit, grátia.

Hinc mane nostrum prómicat

et corda læta exǽstuant,

cum vox fidélis pérsonat

prænuntiátrix glóriæ.

Advéntus hic primus fuit,

puníre quo non sǽculum

venit, sed ulcus térgere,

salvándo quod períerat.

At nos secúndus prǽmonet

adésse Christum iánuis,

sanctis corónas réddere

cælíque regna pándere.

Ætérna lux promíttitur

sidúsque salvans prómitur;

iam nos iubar præfúlgidum

ad ius vocat cæléstium.

Te, Christe, solum quǽrimus

vidére, sicut es Deus,

ut perpes hæc sit vísio

perénne laudis cánticum. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Ecce véniet Dóminus, princeps regum terræ; beáti qui paráti sunt occúrrere illi.

Psalmus 89 (90)
Sit splendor Domini super nos
Unus dies apud Dominum sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus (2 Petr 3, 8).

Dómine, refúgium factus es nobis *

a generatióne in generatiónem.

Priúsquam montes nasceréntur †

aut gignerétur terra et orbis, *

a sǽculo et usque in sǽculum tu es Deus.

Redúcis hóminem in púlverem; *

et dixísti: « Revertímini, fílii hóminum ».

Quóniam mille anni ante óculos tuos
tamquam dies hestérna, quæ prætériit, *

et custódia in nocte.

Auferes eos, sómnium erunt: *

mane sicut herba succréscens,

mane floret et crescit, *

véspere décidit et aréscit.

Quia defécimus in ira tua *

et in furóre tuo turbáti sumus.

Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo, *

occúlta nostra in illuminatióne vultus tui.

Quóniam omnes dies nostri evanuérunt in ira tua, *

consúmpsimus ut suspírium annos nostros.

Dies annórum nostrórum sunt septuagínta anni *

aut in valéntibus octogínta anni,

et maior pars eórum labor et dolor, *

quóniam cito tránseunt, et avolámus.

Quis novit potestátem iræ tuæ *

et secúndum timórem tuum indignatiónem tuam?

Dinumeráre dies nostros sic doce nos, *

ut inducámus cor ad sapiéntiam.

Convértere, Dómine, úsquequo? *

Et deprecábilis esto super servos tuos.

Reple nos mane misericórdia tua, *

et exsultábimus et delectábimur
ómnibus diébus nostris.

Lætífica nos pro diébus, quibus nos humiliásti, *

pro annis, quibus vídimus mala.

Appáreat servis tuis opus tuum *

et decor tuus fíliis eórum.

Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, †

et ópera mánuum nostrárum
confírma super nos *

et opus mánuum nostrárum confírma.

Ant. Ecce véniet Dóminus, princeps regum terræ; beáti qui paráti sunt occúrrere illi.

Ant. 2 Cantáte Dómino cánticum novum; laus eius ab extrémis terræ.

Canticum
Hymnus de Deo victore et salvatore

Is 42, 10-16

Cantant quasi canticum novum ante thronum (Ap 14, 3).

Cantáte Dómino cánticum novum, *

laus eius ab extrémis terræ;

qui descénditis in mare et plenitúdo eius, *

ínsulæ et habitatóres eárum.

Exsúltent desértum et civitátes eius, *

vici, quos hábitat Cedar.

Iúbilent habitatóres Petræ, *

de vértice móntium clament.

Ponant Dómino glóriam *

et laudem eius in ínsulis núntient.

Dóminus sicut fortis egrediétur *

sicut vir prœliátor suscitábit zelum;

vociferábitur et conclamábit, *

super inimícos suos prævalébit.

« Tácui semper, sílui, pátiens fui; †

sicut partúriens ululábo, *

gemam et fremam simul.

Desértos fáciam montes et colles *

et omne gramen eórum exsiccábo;

et ponam flúmina in ínsulas *

et stagna arefáciam.

Et ducam cæcos in viam, quam nésciunt, *

et in sémitis, quas ignoravérunt,
ambuláre eos fáciam;

ponam ténebras coram eis in lucem *

et prava in recta ».

Ant. Cantáte Dómino cánticum novum; laus eius ab extrémis terræ.

Ant. 3 Cum vénerit Fílius hóminis, putas, invéniet fidem super terram?

Psalmus 134 (135), 1-12
Laus Domini mirabilia operantis
Populus in acquisitionem … annuntiate virtutes eius qui de tenebris vos vocavit in admirabile lumen suum (Cf. 1 Petr 2, 9).

Laudáte nomen Dómini, *

laudáte, servi Dómini,

qui statis in domo Dómini, *

in átriis domus Dei nostri.

Laudáte Dóminum, quia bonus Dóminus; *

psállite nómini eius, quóniam suáve.

Quóniam Iacob elégit sibi Dóminus, *

Israel in pecúlium sibi.

Quia ego cognóvi quod magnus est Dóminus *

et Deus noster præ ómnibus diis.

Omnia, quæcúmque vóluit, †

Dóminus fecit in cælo et in terra, *

in mari et in ómnibus abýssis.

Addúcens nubes ab extrémo terræ, †

fúlgura in plúviam facit, *

prodúcit ventos de thesáuris suis.

Qui percússit primogénita Ægýpti *

ab hómine usque ad pecus.

Misit signa et prodígia in médio tui, Ægýpte, *

in pharaónem et in omnes servos eius.

Qui percússit gentes multas *

et occídit reges fortes:

Sehon regem Amorræórum
et Og regem Basan *

et ómnia regna Chánaan.

Et dedit terram eórum hereditátem, *

hereditátem Israel pópulo suo.

Ant. Cum vénerit Fílius hóminis, putas, invéniet fidem super terram?

LECTIO BREVIS

Is 45, 8

Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant iustítiam; aperiátur terra et gérminet salvatiónem; et iustítia oriátur simul.

RESPONSORIUM BREVE

Super te, Ierúsalem, * Oriétur Dóminus. Super te.

Et glória eius in te vidébitur. * Oriétur Dóminus. Glória Patri. Super te.

CANTICUM EVANGELICUM

Ad Benedictus, ant. Ex quo facta est vox salutatiónis tuæ in áuribus meis, exsultávit in gáudio infans in útero meo, allelúia.

De Messia eiusque præcursore

Lc 1, 68-79

Benedíctus Dóminus Deus Israel, *

quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ

et eréxit cornu salútis nobis *

in domo David púeri sui,

sicut locútus est per os sanctórum, *

qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,

salútem ex inimícis nostris *

et de manu ómnium, qui odérunt nos;

ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris *

et memorári testaménti sui sancti,

iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, *

datúrum se nobis,

ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, *

serviámus illi

in sanctitáte et iustítia coram ipso *

ómnibus diébus nostris.

Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: *

præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,

ad dandam sciéntiam salútis plebi eius *

in remissiónem peccatórum eórum,

per víscera misericórdiæ Dei nostri, *

in quibus visitábit nos óriens ex alto,

illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent *

ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.

Ad Benedictus, ant. Ex quo facta est vox salutatiónis tuæ in áuribus meis, exsultávit in gáudio infans in útero meo, allelúia.

PRECES

Christum redemptórem exorémus, fratres dilectíssimi, qui venit ut nos grátia advéntus sui iustificáret, vocémque cum iúbilo innovémus:

Veni, Dómine Iesu.

Qui olim prophetárum vaticínio in carne prædíctus es nascitúrus,

nascéntia virtútum in nos corróbora.

Veni, Dómine Iesu.

Præsta nobis ut, qui tuam prædicámus salútem,

in te salvatiónem habeámus.

Veni, Dómine Iesu.

Qui venísti contrítis corde medéri,

pópuli tui sana languóres.

Veni, Dómine Iesu.

Qui cum venísti reconciliáre dignátus es mundum,

ad iudícium véniens ab omni nos pœnárum líbera cruciátu.

Veni, Dómine Iesu.

Pater noster.

ORATIO

Deus, qui hóminem delápsum in mortem conspíciens, Unigéniti tui advéntu redímere voluísti, præsta, quæsumus, ut qui húmili eius incarnatiónem devotióne faténtur, ipsíus étiam Redemptóris consórtia mereántur. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky