## 10. Iunii 2025

## Feria tertia, tempus per annum, hebdomada 10
hebdomada 2 psalterii

Laudes matutinæ

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Quæ omnia omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Ætérne lucis cónditor,

lux ipse totus et dies,

noctem nec ullam séntiens

natúra lucis pérpeti,

Iam cedit pallens próximo

diéi nox advéntui,

obtúndens lumen síderum

adest et clarus lúcifer.

Iam stratis læti súrgimus

grates canéntes et tuas,

quod cæcam noctem vícerit

revéctans rursus sol diem.

Te nunc, ne carnis gáudia

blandis subrépant ǽstibus,

dolis ne cedat sǽculi

mens nostra, sancte, quǽsumus.

Ira ne rixas próvocet,

gulam ne venter íncitet,

opum pervértat ne famis,

turpis ne luxus óccupet.

Sed firma mente sóbrii,

casto manéntes córpore

totum fidéli spíritu

Christo ducámus hunc diem.

Præsta, Pater piíssime,

Patríque compar Unice,

cum Spíritu Paráclito

regnans per omne sǽculum. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Emítte lucem tuam et veritátem tuam, Dómine.

Psalmus 42 (43)
Desiderium templi
Ego lux in mundum veni (Io 12, 46).

Iúdica me, Deus, †

et discérne causam meam de gente non sancta; *

ab hómine iníquo et dolóso érue me.

Quia tu es Deus refúgii mei; †

quare me reppulísti, *

et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?

Emítte lucem tuam et veritátem tuam; *

ipsæ me dedúcant et addúcant
in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.

Et introíbo ad altáre Dei, †

ad Deum lætítiæ exsultatiónis meæ. *

Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus.

Quare tristis es, ánima mea, *

et quare conturbáris in me?

Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, *

salutáre vultus mei et Deus meus.

Ant. Emítte lucem tuam et veritátem tuam, Dómine.

Ant. 2 Cunctis diébus vitæ nostræ, salvos nos fac, Dómine.

Canticum
Moribundi angores, sanati lætitia

Is 38, 10-14. 17-20

Ego sum vivens et fui mortuus … et habeo claves mortis (Ap 1, 18).

Ego dixi: In dimídio diérum meórum †

vadam ad portas ínferi; *

quæsívi resíduum annórum meórum.

Dixi: Non vidébo Dóminum Deum
in terra vivéntium, †

non aspíciam hóminem ultra *

inter habitatóres orbis.

Habitáculum meum ablátum est
et abdúctum longe a me *

quasi tabernáculum pastórum;

convólvit sicut textor vitam meam; *

de stámine succídit me.

De mane usque ad vésperam *

confecísti me.

Prostrátus sum usque ad mane, *

quasi leo sic cónterit ómnia ossa mea;

de mane usque ad vésperam *

confecísti me.

Sicut pullus hirúndinis, sic mussitábo, *

meditábor ut colúmba;

attenuáti sunt óculi mei *

suspiciéntes in excélsum.

Tu autem eruísti ánimam meam *

a fóvea consumptiónis,

proiecísti enim post tergum tuum *

ómnia peccáta mea.

Quia non inférnus confitébitur tibi, *

neque mors laudábit te;

non exspectábunt, qui descéndunt in lacum, *

veritátem tuam.

Vivens, vivens ipse confitébitur tibi,
sicut et ego hódie; *

pater fíliis notam fáciet veritátem tuam.

Dómine, salvum me fac, †

et ad sonum cítharæ cantábimus
cunctis diébus vitæ nostræ *

in domo Dómini.

Ant. Cunctis diébus vitæ nostræ, salvos nos fac, Dómine.

Ant. 3 Te decet hymnus, Deus, in Sion. †

Psalmus 64 (65)
Sollemnis gratiarum actio
In Sion intellege cælicam civitatem (Origenes).

Te decet hymnus, Deus, in Sion; *

† et tibi reddétur votum in Ierúsalem.

Qui audis oratiónem, *

ad te omnis caro véniet propter iniquitátem.

Etsi prævaluérunt super nos impietátes nostræ, *

tu propitiáberis eis.

Beátus, quem elegísti et assumpsísti; *

inhabitábit in átriis tuis.

Replébimur bonis domus tuæ, *

sanctitáte templi tui.

Mirabíliter in æquitáte
exáudies nos, Deus salútis nostræ, *

spes ómnium fínium terræ et maris longínqui.

Firmans montes in virtúte tua, *

accínctus poténtia.

Compéscens sónitum maris,
sónitum flúctuum eius *

et tumúltum populórum.

Et timébunt, qui hábitant términos terræ,
a signis tuis; *

éxitus oriéntis et occidéntis delectábis.

Visitásti terram et inebriásti eam; *

multiplicásti locupletáre eam.

Flumen Dei replétum est aquis; †

parásti fruménta illórum, *

quóniam ita parásti eam.

Sulcos eius írrigans,
glebas eius complánans; *

ímbribus emóllis eam, benedícis gérmini eius.

Coronásti annum benignitáte tua, *

et vestígia tua stillábunt pinguédinem.

Stillábunt páscua desérti, *

et exsultatióne colles accingéntur.

Indúta sunt óvibus prata, †

et valles abundábunt fruménto; *

clamábunt, étenim hymnum dicent.

Ant. Te decet hymnus, Deus, in Sion.

LECTIO BREVIS

Cf. 1 Th 5, 4-5

Vos, fratres, non estis in ténebris, ut vos dies ille tamquam fur comprehéndat; omnes enim vos fílii lucis estis et fílii diéi. Non sumus noctis neque tenebrárum.

RESPONSORIUM BREVE

Vocem meam audi, Dómine; * In verba tua supersperávi. Vocem.

Prævéni dilúculo et clamávi. * In verba tua supersperávi. Glória Patri. Vocem.

CANTICUM EVANGELICUM

Ad Benedictus, ant. De manu ómnium qui odérunt nos, salva nos, Dómine.

De Messia eiusque præcursore

Lc 1, 68-79

Benedíctus Dóminus Deus Israel, *

quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ

et eréxit cornu salútis nobis *

in domo David púeri sui,

sicut locútus est per os sanctórum, *

qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,

salútem ex inimícis nostris *

et de manu ómnium, qui odérunt nos;

ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris *

et memorári testaménti sui sancti,

iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, *

datúrum se nobis,

ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, *

serviámus illi

in sanctitáte et iustítia coram ipso *

ómnibus diébus nostris.

Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: *

præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,

ad dandam sciéntiam salútis plebi eius *

in remissiónem peccatórum eórum,

per víscera misericórdiæ Dei nostri, *

in quibus visitábit nos óriens ex alto,

illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent *

ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.

Ad Benedictus, ant. De manu ómnium qui odérunt nos, salva nos, Dómine.

PRECES

Salvatóri nostro benedicámus, qui sua resurrectióne mundum clarificávit, et humíliter invocémus eum dicéntes:

Salva nos, Dómine, in sémita tua.

Resurrectiónem tuam, Dómine Iesu, oratióne cólimus matutína,

spes glóriæ tuæ diem nostrum illúminet.

Salva nos, Dómine, in sémita tua.

Súscipe, Dómine, vota et propósita nostra,

tamquam diéi nostri primítias.

Salva nos, Dómine, in sémita tua.

Tríbue in dilectióne tua nos hódie profícere,

ut ómnia in nostrum omniúmque bonum cooperéntur.

Salva nos, Dómine, in sémita tua.

Da, Dómine, sic lucére lucem nostram coram homínibus,

ut vídeant ópera nostra bona et Patrem gloríficent.

Salva nos, Dómine, in sémita tua.

Pater noster.

ORATIO

Dómine Iesu Christe, lux vera, qui omnes hómines illúminas ad salútem, nobis, quǽsumus, concéde virtútem, ut ante te vias pacis et iustítiæ præparémus. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky