## 23. Decembris 2025

## Feria tertia, tempus Adventus, hebdomada 4
hebdomada 4 psalterii

Laudes matutinæ

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Quæ omnia omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Magnis prophétæ vócibus

veníre Christum núntiant,

lætæ salútis prǽvia,

qua nos redémit, grátia.

Hinc mane nostrum prómicat

et corda læta exǽstuant,

cum vox fidélis pérsonat

prænuntiátrix glóriæ.

Advéntus hic primus fuit,

puníre quo non sǽculum

venit, sed ulcus térgere,

salvándo quod períerat.

At nos secúndus prǽmonet

adésse Christum iánuis,

sanctis corónas réddere

cælíque regna pándere.

Ætérna lux promíttitur

sidúsque salvans prómitur;

iam nos iubar præfúlgidum

ad ius vocat cæléstium.

Te, Christe, solum quǽrimus

vidére, sicut es Deus,

ut perpes hæc sit vísio

perénne laudis cánticum. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Egrediétur Dóminus de loco sancto suo; véniet, ut salvet pópulum suum.

Psalmus 100 (101)
Iusti principis confessio
Si diligitis me, mandata mea servabitis (Io 14, 15).

Misericórdiam et iudícium cantábo; *

tibi, Dómine, psallam.

Intéllegam in via immaculáta; *

quando vénies ad me?

Perambulábo in innocéntia cordis mei, *

in médio domus meæ.

Non propónam ante óculos meos rem iniústam, †

faciéntem prævaricatiónes ódio habébo, *

non adhærébit mihi.

Cor pravum recédet a me, *

malígnum non cognóscam.

Detrahéntem secréto próximo suo, *

hunc cessáre fáciam;

supérbum óculo et inflátum corde, *

hunc non sustinébo.

Oculi mei ad fidéles terræ, ut sédeant mecum; *

qui ámbulat in via immaculáta,
hic mihi ministrábit.

Non habitábit in médio domus meæ,
qui facit supérbiam; *

qui lóquitur iníqua, non stabit in conspéctu oculórum meórum.

In matutíno cessáre fáciam
omnes peccatóres terræ, *

ut dispérdam de civitáte Dómini
omnes operántes iniquitátem.

Ant. Egrediétur Dóminus de loco sancto suo; véniet, ut salvet pópulum suum.

Ant. 2 Urbs fortitúdinis nostræ Sion, Salvátor ponétur in ea murus et antemurále; aperíte portas, quia nobíscum Deus, allelúia.

Canticum
Oratio Azariæ in fornace

Dan 3, 26. 27. 29. 34-41

Pænitemini et convertimini, ut deleantur vestra peccata (Act 3, 19).

Benedíctus es, Dómine, Deus patrum nostrórum, *

et laudábilis et gloriósum nomen tuum in sǽcula,

quia iustus es in ómnibus, *

quæ fecísti nobis.

Peccávimus enim et iníque égimus
recedéntes a te *

et delíquimus in ómnibus.

Ne, quǽsumus, tradas nos in perpétuum
propter nomen tuum *

et ne díssipes testaméntum tuum,

neque áuferas misericórdiam tuam a nobis †

propter Abraham diléctum tuum *

et Isaac servum tuum
et Israel sanctum tuum,

quibus dixísti
quod multiplicáres semen eórum *

sicut stellas cæli
et sicut arénam, quæ est in lítore maris,

quia, Dómine,
imminúti sumus plus quam omnes gentes *

sumúsque húmiles in univérsa terra
hódie propter peccáta nostra;

et non est in témpore hoc †

princeps et prophéta et dux, *

neque holocáustum neque sacrifícium,

neque oblátio neque incénsum, †

neque locus primitiárum coram te, *

ut possímus inveníre misericórdiam;

sed in ánima contríta
et spíritu humilitátis suscipiámur †

sicut in holocáusto aríetum et taurórum *

et sicut in mílibus agnórum pínguium,

sic fiat sacrifícium nostrum
in conspéctu tuo hódie, †

et pérfice subsequéntes te,

quóniam non est confúsio confidéntibus in te.

Et nunc séquimur te in toto corde *

et timémus te et quǽrimus fáciem tuam.

Ant. Urbs fortitúdinis nostræ Sion, Salvátor ponétur in ea murus et antemurále; aperíte portas, quia nobíscum Deus, allelúia.

Ant. 3 Ut cognoscámus, Domine, in terra viam tuam, in ómnibus géntibus salutáre tuum.

Psalmus 143 (144), 1-10
Pro victoria et pace
Omnia possum in eo qui me confortat (Phil 4, 13).

Benedíctus Dóminus, adiútor meus, †

qui docet manus meas ad prœ́lium *

et dígitos meos ad bellum.

Misericórdia mea et fortitúdo mea, *

refúgium meum et liberátor meus;

scutum meum, et in ipso sperávi, *

qui subdit pópulum meum sub me.

Dómine, quid est homo, quod agnóscis eum, *

aut fílius hóminis, quod réputas eum?

Homo vanitáti símilis factus est, *

dies eius sicut umbra prætériens.

Dómine, inclína cælos tuos et descénde; *

tange montes, et fumigábunt.

Fúlgura coruscatiónem et díssipa eos; *

emítte sagíttas tuas et contúrba eos.

Emítte manum tuam de alto; *

éripe me et líbera me de aquis multis,

de manu filiórum alienigenárum, †

quorum os locútum est vanitátem, *

et déxtera eórum déxtera mendácii.

Deus, cánticum novum cantábo tibi, *

in psaltério decachórdo psallam tibi,

qui das salútem régibus, *

qui rédimis David servum tuum
de gládio malígno.

Ant. Ut cognoscámus, Domine, in terra viam tuam, in ómnibus géntibus salutáre tuum.

LECTIO BREVIS

Ier 30, 21-22

Hæc dicit Dóminus: Erit dux eius ex Iacob, et princeps de médio eius procédet; et applicábo eum, et accédet ad me. Et éritis mihi in pópulum, et ego ero vobis in Deum.

RESPONSORIUM BREVE

Super te, Ierúsalem, * Oriétur Dóminus. Super te.

Et glória eius in te vidébitur. * Oriétur Dóminus. Glória Patri. Super te.

CANTICUM EVANGELICUM

Ad Benedictus, ant. Ecce compléta sunt ómnia, quæ dicta sunt per Angelum de Vírgine María.

De Messia eiusque præcursore

Lc 1, 68-79

Benedíctus Dóminus Deus Israel, *

quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ

et eréxit cornu salútis nobis *

in domo David púeri sui,

sicut locútus est per os sanctórum, *

qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,

salútem ex inimícis nostris *

et de manu ómnium, qui odérunt nos;

ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris *

et memorári testaménti sui sancti,

iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, *

datúrum se nobis,

ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, *

serviámus illi

in sanctitáte et iustítia coram ipso *

ómnibus diébus nostris.

Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: *

præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,

ad dandam sciéntiam salútis plebi eius *

in remissiónem peccatórum eórum,

per víscera misericórdiæ Dei nostri, *

in quibus visitábit nos óriens ex alto,

illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent *

ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.

Ad Benedictus, ant. Ecce compléta sunt ómnia, quæ dicta sunt per Angelum de Vírgine María.

PRECES

Deum Patrem, fratres caríssimi, implorántes, qui misit Fílium suum ad salvándos hómines, súpplices acclamémus:

Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.

Christum tuum, Pater clementíssime, quem plena fide os nostrum annúntiat,

conversátio nostra ópere ne despíciat.

Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.

Qui Fílium tuum misísti ad salútem,

univérsum aufer a fácie terræ et a civitáte ista dolórem.

Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.

Terra nostra, advéntu Fílii tui iucunditáte perfúsa,

tuæ plenitúdinis gáudium ubérius experiátur.

Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.

Per misericórdiam tuam, fac ut nos pie et sóbrie in hoc sǽculo vivámus,

exspectántes beátam spem et advéntum glóriæ Christi.

Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.

Pater noster.

ORATIO

Omnípotens sempitérne Deus, nativitátem Fílii tui secúndum carnem propinquáre cernéntes, quǽsumus, ut nobis indígnis fámulis tuis misericórdiam præstet Verbum, quod ex Vírgine María dignátum est caro fíeri, et habitáre in nobis. Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky