## 14. Iulii 2025

## Feria secunda, tempus per annum, hebdomada 15
hebdomada 3 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Somno reféctis ártubus,

spreto cubíli, súrgimus:

nobis, Pater, canéntibus

adésse te depóscimus.

Te lingua primum cóncinat,

te mentis ardor ámbiat,

ut áctuum sequéntium

tu, sancte, sis exórdium.

Cedant tenébræ lúmini

et nox diúrno síderi,

ut culpa, quam nox íntulit,

lucis labáscat múnere.

Precámur idem súpplices

noxas ut omnes ámputes,

et ore te canéntium

laudéris in perpétuum.

Præsta, Pater piíssime,

Patríque compar Unice,

cum Spíritu Paráclito

regnans per omne sǽculum. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Ætérna lux, divínitas,

in unitáte Trínitas,

te confitémur débiles,

te deprecámur súpplices.

Summum Paréntem crédimus

Natúmque Patris únicum,

et caritátis vínculum

qui iungit illos Spíritum.

O véritas, o cáritas,

o finis et felícitas,

speráre fac et crédere,

amáre fac et cónsequi.

Qui finis et exórdium

rerúmque fons es ómnium,

tu solus es solácium,

tu certa spes credéntium.

Qui cuncta solus éfficis

cunctísque solus súfficis,

tu sola lux es ómnibus

et prǽmium sperántibus.

Christum rogámus et Patrem,

Christi Patrísque Spíritum;

unum potens per ómnia,

fove precántes, Trínitas. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Deus noster maniféste véniet, et non silébit.

Psalmus 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I

Deus deórum Dóminus locútus est *

et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.

Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, *

Deus noster véniet et non silébit:

ignis consúmens est in conspéctu eius *

et in circúitu eius tempéstas válida.

Advocábit cælum desúrsum *

et terram discérnere pópulum suum:

« Congregáte mihi sanctos meos, *

qui disposuérunt testaméntum meum
in sacrifício ».

Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, *

quóniam Deus iudex est.

Ant. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.

Ant. 2 Immola Deo sacrifícium laudis.

II

« Audi, pópulus meus, et loquar; †

Israel, et testificábor advérsum te: *

Deus, Deus tuus ego sum.

Non in sacrifíciis tuis árguam te; *

holocáusta enim tua
in conspéctu meo sunt semper.

Non accípiam de domo tua vítulos, *

neque de grégibus tuis hircos.

Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, *

iumentórum mille in móntibus.

Cognóvi ómnia volatília cæli, *

et, quod movétur in agro, meum est.

Si esuríero non dicam tibi; *

meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.

Numquid manducábo carnes taurórum *

aut sánguinem hircórum potábo?

Immola Deo sacrifícium laudis *

et redde Altíssimo vota tua;

et ínvoca me in die tribulatiónis: *

éruam te, et honorificábis me ».

Ant. Immola Deo sacrifícium laudis.

Ant. 3 Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.

III

Peccatóri autem dixit Deus: †

« Quare tu enárras præcépta mea *

et assúmis testaméntum meum in os tuum?

Tu vero odísti disciplínam *

et proiecísti sermónes meos retrórsum.

Si vidébas furem, currébas cum eo; *

et cum adúlteris erat pórtio tua.

Os tuum dimittébas ad malítiam, *

et lingua tua concinnábat dolos.

Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris *

et advérsus fílium matris tuæ
proferébas oppróbrium.

Hæc fecísti, et tácui. †

Existimásti quod eram tui símilis. *

Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.

Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, *

nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.

Qui immolábit sacrifícium laudis,
honorificábit me, *

et, qui immaculátus est in via,

osténdam illi salutáre Dei ».

Ant. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.

Audi, pópule meus, et loquar.

Deus, Deus tuus ego sum.

LECTIO PRIOR

De libro primo Regum

18, 16b-40

Elias adversus sacerdotes Baalim prǽvalet

In diébus illis: Venit Achab in occúrsum Elíæ et, cum vidísset eum, ait: « Tune es, qui contúrbas Israel? ». Et ille ait: « Non turbávi Israel, sed tu et domus patris tui, qui dereliquístis mandáta Dómini, et secútus es Báalim. Verúmtamen nunc mitte et cóngrega ad me univérsum Israel in monte Carméli et prophétas Baal quadringéntos quinquagínta prophetásque Aseræ quadringéntos, qui cómedunt de mensa Iézabel ».

Misit Achab ad omnes fílios Israel et congregávit prophétas in monte Carméli. Accédens autem Elías ad omnem pópulum ait: « Usquequo claudicátis in duas partes? Si Dóminus est Deus, sequímini eum; si autem Baal, sequímini illum ». Et non respóndit ei pópulus verbum. Et ait rursus Elías ad pópulum: « Ego remánsi prophéta Dómini solus; prophétæ autem Baal quadringénti et quinquagínta viri sunt. Dentur nobis duo boves, et illi éligant sibi bovem unum et in frusta cædéntes ponant super ligna; ignem autem non suppónant. Et ego fáciam bovem álterum et impónam super ligna; ignémque non suppónam. Invocáte nomen dei vestri, et ego invocábo nomen Dómini; et Deus, qui exaudíerit per ignem, ipse est Deus! ». Respóndens omnis pópulus ait: « Optima proposítio ».

Dixit ergo Elías prophétis Baal: « Elígite vobis bovem unum et fácite primi, quia vos plures estis; et invocáte nomen dei vestri ignémque non supponátis ». Qui, cum tulíssent bovem, quem déderat eis, fecérunt et invocábant nomen Baal de mane usque ad merídiem dicéntes: « Baal, exáudi nos! ». Et non erat vox, nec qui respondéret. Saliebántque in circúitu altáris, quod fécerant. Cumque esset iam merídies, illudébat eis Elías dicens: « Clamáte voce maióre; deus enim est et fórsitan occupátus est aut secéssit aut in itínere aut certe dormit, ut excitétur ». Clamábant ergo voce magna et incidébant se iuxta ritum suum cultris et lancéolis, donec perfunderéntur sánguine.

Postquam autem tránsiit merídies et, illis prophetántibus, vénerat tempus, quo sacrifícium offérri solet, nec audiebátur vox neque áliquis respondébat nec attendébat orántes, dixit Elías omni pópulo: « Veníte ad me ». Et, accedénte ad se pópulo, curávit altáre Dómini, quod destrúctum fúerat; et tulit duódecim lápides iuxta númerum tríbuum filiórum Iacob, ad quem factus est sermo Dómini dicens: « Israel erit nomen tuum ». Et ædificávit lapídibus altáre in nómine Dómini fecítque aquædúctum quasi pro duóbus satis in circúitu altáris et compósuit ligna divisítque per membra bovem et pósuit super ligna et ait: « Impléte quáttuor hýdrias aqua et fúndite super holocáustum et super ligna ». Rursúmque dixit: « étiam secúndo hoc fácite ». Qui cum fecíssent et secúndo, ait: « étiam tértio idípsum fácite ». Fecerúntque et tértio, et currébant aquæ circum altáre, et fossa aquædúctus repléta est.

Cumque iam tempus esset, ut offerrétur sacrifícium, accédens Elías prophéta ait: « Dómine Deus Abraham, Isaac et Israel, hódie osténde quia tu es Deus in Israel et ego servus tuus et iuxta præcéptum tuum feci ómnia hæc. Exáudi me, Dómine, exáudi me, ut discat pópulus iste quia tu, Dómine, es Deus et tu convertísti cor eórum íterum! ».

Cécidit autem ignis Dómini et vorávit holocáustum et ligna et lápides, púlverem quoque et aquam, quæ erat in aquædúctu lambens. Quod cum vidísset omnis pópulus, cécidit in fáciem suam et ait: « Dóminus ipse est Deus, Dóminus ipse est Deus! ». Dixítque Elías ad eos: « Apprehéndite prophétas Baal, et ne unus quidem effúgiat ex eis! ». Quos cum comprehendíssent, duxit eos Elías ad torréntem Cison et interfécit eos ibi.

RESPONSORIUM

1 Reg 18, 21ab; Mt 6, 24ac

Accédens Elías ad omnem pópulum ait: Usquequo claudicátis in duas partes? * Si Dóminus est Deus, sequímini eum.

Nemo potest duóbus dóminis servíre; non potéstis Deo servíre et mammónæ. * Si Dóminus.

LECTIO ALTERA

Ex Tractátu sancti Ambrósii epíscopi De mystériis

(Nn. 8-11: SCh 25 bis, 158-160)

Renascimur ex aqua et Spiritu Sancto

Quid vidísti in baptistério? Aquas útique sed non solas: levítas illic ministrántes, summum sacerdótem interrogántem et consecrántem. Primum ómniumdócuit te Apóstolus non ea contemplánda nobis quæ vidéntur sed quæ non vidéntur, quóniam quæ vidéntur temporália sunt, quæ autem non vidéntur ætérna. Nam et álibi habes quia invisibília Dei a creatúra mundi per ea quæ facta sunt comprehendúntur, sempitérna quoque virtus eius et divínitas opéribus æstimátur. Unde et ipse Dóminus ait: Si mihi non créditis, vel opéribus crédite. Crede ergo divinitátis illic adésse præséntiam. Operatiónem credis, non credis præséntiam? Unde sequerétur operátio nisi præcéderet ante præséntia?

Consídera autem quam vetus mystérium sit et in ipsíus mundi præfigurátum orígine. In princípio ipso, quando fecit Deus cælum et terram, spíritus, inquit, superferebátur super aquas. Non operabátur qui superferebátur? Cognósce quia operabátur in illa mundi fábrica, quando tibi dicit Prophéta: Verbo Dómini cæli firmáti sunt et spíritu oris eius omnis virtus eórum. Utrúmque prophético subníxum est testimónio, et quia superferebátur et quia operabátur. Quia superferebátur Móyses dicit, quia operabátur David testificátur.

Accipe áliud testimónium. Corrúpta erat caro omnis ab iniquitátibus suis. Non permanébit, inquit, spíritus meus in homínibus quóniam carnes sunt. Quo osténdit Deus quia carnáli immundítia et gravióris labe peccáti grátia spiritális avértitur. Unde volens Deus reparáre quod déderat, dilúvium fecit et iustum Noe in arcam iussit ascéndere. Quando decidénte dilúvio corvum dimísit prius, póstea dimísit colúmbam, quæ cum ramo óleæ légitur revertísse. Vides aquam, vides lignum, colúmbam áspicis, et dúbitas de mystério?

Aqua est qua caro mérgitur, ut omne abluátur carnále peccátum. Sepelítur illic omne flagítium. Lignum est in quo suffíxus est Dóminus Iesus cum paterétur pro nobis. Colúmba est in cuius spécie descéndit Spíritus Sanctus, sicut didicísti in novo testaménto, qui tibi pacem ánimæ, tranquillitátem mentis inspírat.

RESPONSORIUM

Cf. Is 44, 3. 4; Io 4, 14b

Effúndam aquas super terram sitiéntem et fluénta super áridam; effúndam spíritum meum. * Et germinábunt quasi sálices iuxta præterfluéntes aquas.

Fiet fons aquæ saliéntis in vitam ætérnam. * Et germinábunt.

ORATIO

Orémus.

Deus, qui errántibus, ut in viam possint redíre, veritátis tuæ lumen osténdis, da cunctis qui christiána professióne censéntur et illa respúere, quæ huic inimíca sunt nómini, et ea quæ sunt apta sectári. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky