## 10. Septembris 2025

## Feria quarta, tempus per annum, hebdomada 23
hebdomada 3 psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio et nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:

Rerum creátor óptime

rectórque noster, réspice;

nos a quiéte nóxia

mersos sopóre líbera.

Te, sancte Christe, póscimus;

ignósce tu crimínibus,

ad confiténdum súrgimus

morásque noctis rúmpimus.

Mentes manúsque tóllimus,

Prophéta sicut nóctibus

nobis geréndum prǽcipit

Paulúsque gestis cénsuit.

Vides malum quod géssimus;

occúlta nostra pándimus,

preces geméntes fúndimus;

dimítte quod peccávimus.

Sit, Christe, rex piíssime

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:

Scientiárum Dómino,

sit tibi iubilátio,

qui nostra vides íntima

tuáque foves grátia.

Qui bonum, pastor óptime,

dum servas, quæris pérditum,

in páscuis ubérrimis

nos iunge piis grégibus,

Ne terror iræ iúdicis

nos hædis iungat réprobis,

sed simus temet iúdice

oves ætérnæ páscuæ.

Tibi, Redémptor, glória,

honor, virtus, victória,

regnánti super ómnia

per sæculórum sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam, Dómine.

Psalmus 88 (89), 2-38
Misericordiæ Domini super domum David
Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).
I

Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, *

in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.

Quóniam dixísti: †

« In ætérnum misericórdia ædificábitur », *

in cælis firmábitur véritas tua.

« Dispósui testaméntum elécto meo, *

iurávi David servo meo:

Usque in ætérnum confirmábo semen tuum *

et ædificábo in generatiónem et generatiónem sedem tuam ».

Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, *

étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.

Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, *

símilis erit Dómino in fíliis Dei?

Deus, metuéndus in consílio sanctórum, *

magnus et terríbilis super omnes, qui in circúitu eius sunt.

Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? *

Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.

Tu domináris supérbiæ maris, *

elatiónes flúctuum eius tu mítigas.

Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, *

in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.

Tui sunt cæli, et tua est terra, *

orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.

Aquilónem et austrum tu creásti, *

Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.

Tibi bráchium cum poténtia; *

firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.

Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. *

Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.

Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. *

Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt

et in nómine tuo exsultábunt tota die *

et in iustítia tua exaltabúntur,

quóniam decor virtútis eórum tu es, *

et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.

Quia Dómini est scutum nostrum, *

et Sancti Israel rex noster.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam, Dómine.

Ant. 2 Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.

II

Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: †

« Pósui adiutórium in poténte *

et exaltávi eléctum de plebe.

Invéni David servum meum; *

óleo sancto meo unxi eum.

Manus enim mea firma erit cum eo, *

et bráchium meum confortábit eum.

Nihil profíciet inimícus in eo, *

et fílius iniquitátis non ópprimet eum.

Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius *

et odiéntes eum percútiam.

Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, *

et in nómine meo exaltábitur cornu eius.

Et ponam super mare manum eius *

et super flúmina déxteram eius.

Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, *

Deus meus et refúgium salútis meæ”.

Et ego primogénitum ponam illum, *

excélsum præ régibus terræ.

In ætérnum servábo illi misericórdiam meam *

et testaméntum meum fidéle ipsi.

Et ponam in sǽculum sǽculi semen eius *

et thronum eius sicut dies cæli ».

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.

Ant. 3 Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.

III

« Si autem derelíquerint fílii eius legem meam *

et in iudíciis meis non ambuláverint,

si iustificatiónes meas profanáverint *

et mandáta mea non custodíerint,

visitábo in virga delíctum eórum *

et in verbéribus iniquitátem eórum.

Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, *

neque méntiar in veritáte mea.

Non profanábo testaméntum meum *

et, quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.

Semel iurávi in sancto meo: *

David non méntiar.

Semen eius in ætérnum manébit, *

et thronus eius sicut sol in conspéctu meo

et sicut luna firmus stabit in ætérnum *

et testis in cælo fidélis ».

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.

Declarátio sermónum tuórum illúminat.

Et intelléctum dat párvulis.

LECTIO PRIOR

De libro Hábacuc prophétæ

2, 5-20

Maledictiones contra oppressores

Divítiæ decípiunt virum supérbum,

et non pervéniet ad finem;

qui dilátat quasi inférnus fauces suas

et ipse quasi mors et non adimplétur:

et cóngregat ad se omnes gentes

et coacérvat ad se omnes pópulos.

Numquid non omnes isti super eum parábolam sument

et loquélam ænígmatum, dicéntes:

« Væ ei, qui multíplicat non sua — úsquequo? —

et aggrávat pígnora super se! ».

Numquid non repénte consúrgent, qui mórdeant te,

et evigilábunt agitántes te,

et eris in rapínam eis?

Quia tu spoliásti gentes multas,

spoliábunt te omnes, qui réliqui fúerint de pópulis;

propter sánguinem hóminum et oppressiónem terræ,

civitátum et ómnium habitántium in eis.

Væ, qui cóngregat lucrum iniústum

in malum dómui suæ,

ut ponat in excélso nidum suum

et salvet se de manu mali!

Consílium cepísti in confusiónem dómui tuæ,

concidéndi pópulos multos,

et peccásti in ánimam tuam.

Quia lapis de paríete clamábit,

et trabes de contignatióne respondébit ei.

Væ, qui ædíficat civitátem in sanguínibus

et condit urbem in iniquitáte!

Numquid non hæc a Dómino sunt exercítuum,

ut labórent pópuli pro igne,

et gentes in vácuum fatigéntur?

Quia replébitur terra cognitióne glóriæ Dómini,

sicut aquæ opériunt mare.

Væ, qui potum dat amíco suo,

mittens venénum suum et inébrians eum,

ut aspíciat nuditátem eius!

Repléris ignomínia pro glória;

bibe tu quoque et denudáre!

Transíbit ad te calix déxteræ Dómini,

et véniet ignomínia super glóriam tuam.

Quia vástitas Líbani opériet te,

et miséria animálium deterrébit te

propter sánguinem hóminum et oppressiónem terræ,

civitátum et ómnium habitántium in eis.

Quid prodest scúlptile,

quia sculpsit illud fictor suus,

conflátile et oráculum mendax?

Quia sperávit in figménto fictor eius,

ut fáceret simulácra muta.

Væ, qui dicit ligno: « Expergíscere! »,

« Surge! » lápidi tacénti!

Numquid ipse docére póterit?

Ecce iste coopértus est auro et argénto,

et omnis spíritus non est in viscéribus eius.

Dóminus autem in templo sancto suo;

síleat a fácie eius omnis terra.

RESPONSORIUM

Rom 2, 12; 3, 23; 11, 32

Quicúmque sine lege peccavérunt sine lege períbunt, et quicúmque in lege peccavérunt per legem iudicabúntur. * Omnes enim peccavérunt et egent glória Dei.

Conclúsit Deus omnes in incredulitátem, ut ómnium misereátur! * Omnes enim peccavérunt et egent glória Dei.

LECTIO ALTERA

Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis

(Sermo 5 de diversia, 4-5: Opera omnia, Edit. Cisterc. 6, 1 [1970], 103-104)

De gradibus contemplationis

Figámus gradum in munitióne, firmíssimæ petræ Christo totis víribus inniténtes, sicut scriptum est: Qui státuit supra petram pedes meos et diréxit gressus meos. Sic ergo constitúti et stabilíti, iam contemplémur, ut videámus quid dicat nobis et quid respondeámus ad arguéntem nos.

Primus enim contemplatiónis gradus iste est, dilectíssimi, ut incessánter considerémus quid velit Dóminus, quid pláceat ei, quid accéptum sit coram ipso. Et quóniam in multis offéndimus omnes et fortitúdo nostra in illíus rectitúdinem voluntátis offéndit, nec coniúngi ei aut coaptári potest, humiliémur sub poténti manu Dei altíssimi et omníno sollíciti simus miserábiles nos exhibére in óculis misericórdiæ eius, dicéntes: Sana me, Dómine, et sanábor; salvum me fac, et salvus ero, et illud: Dómine, miserére mei, sana ánimam meam quia peccávi tibi.

Postquam enim in huiúsmodi cogitatiónibus mundátus est óculus cordis, iam non in spíritu nostro cum amaritúdine, sed in divíno magis spíritu cum multa delectatióne versámur; nec iam considerámus quæ sit volúntas Dei in nobis, sed quæ sit in se ipsa.

Vita enim in voluntáte eius, ut hoc nobis in ómnibus utílius atque ídeo commódius esse non dubitémus, quod eius cóngruit voluntáti. Et proptérea, quam sollícite conserváre vólumus vitam ánimæ nostræ, tam sollíciti simus, quoad póssumus, ab ea non deviáre.

Deínde, cum iam in spiritáli exercítio aliquátenus profecérimus, ducem sequéntes Spíritum, qui scrutátur étiam alta Dei, cogitémus quam suávis sit Dóminus, quam bonus in semetípso, orántes cum Prophéta ut videámus voluntátem Dómini et visitémus iam non cor nostrum, sed templum eius; et nihilóminus dicéntes: Ad meípsum ánima mea conturbáta est, proptérea memor ero tui.

In his enim duóbus tota spiritális conversatiónis summa versátur, ut in nostra consideratióne turbémur et contristémur ad salútem, in divína respirémus, ut de gáudio Spíritus Sancti habeámus consolatiónem, et hinc timórem et humilitátem, inde vero spem concipiámus et caritátem.

RESPONSORIUM

Cf. Ps 110 (111), 10; Sap 6, 18a; Sir 19, 18b

Inítium sapiéntiæ timor Dómini, intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum; * Laudátio eius manet in sǽculum sǽculi.

Diléctio custódia legum illíus est, quia omnis sapiéntia timor Dómini. * Laudátio eius manet in sǽculum sǽculi.

ORATIO

Orémus.

Deus, per quem nobis et redémptio venit et præstátur adóptio, fílios dilectiónis tuæ benígnus inténde, ut in Christo credéntibus et vera tribuátur libértas et heréditas ætérna. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Deinde, saltem in celebratione communi, additur acclamatio:

Benedicámus Dómino.

Deo grátias.

In celebratione protracta vigiliæ dominicalis et sollemnitatum, ante hymnum Te Deum dicuntur cantica et legitur Evangelium, sicut in Appendice indicatur.

Si Officium lectionis dicitur immediate ante aliam Horam, tunc initio prædicti Officii præponi potest hymnus huic Horæ congruus; in fine vero omittuntur oratio et acclamatio, atque initio sequentis Horæ omittitur versus introductorius cum Gloria Patri etc.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky