## 14. Iulii 2025

## S. Camilli de Lellis, presbyteri
memoria ad libitum

Natus est propre Theate (Chieti) in Aprutio, anno 1550; rem militarem prius secutus, deinde conversus curæ ægrotorum se devovit. Studiis perfectis et sacerdotio initiatus, societatem condidit, cuius membra ægrotis inservirent. Romæ mortuus est anno 1614.

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio et nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Iesu, redémptor ómnium,

perpes coróna cǽlitum,

in hac die cleméntius

nostris favéto vócibus,

Sacri tui qua nóminis

conféssor almus cláruit,

cuius celébrat ánnua

devóta plebs sollémnia.

Per illa quæ sunt sǽculi

gressu seréno tránsiit,

tibi fidélis iúgiter

iter salútis pérsequens.

At rite mundi gáudiis

non cor cadúcis ápplicans,

cum ángelis cæléstibus

lætus potítur prǽmiis.

Huius benígnus ánnue

nobis sequi vestígia;

huius precátu sérvulis

dimítte noxam críminis.

Sit, Christe, rex piíssime,

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Deus noster maniféste véniet, et non silébit.

Psalmus 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I

Deus deórum Dóminus locútus est *

et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.

Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, *

Deus noster véniet et non silébit:

ignis consúmens est in conspéctu eius *

et in circúitu eius tempéstas válida.

Advocábit cælum desúrsum *

et terram discérnere pópulum suum:

« Congregáte mihi sanctos meos, *

qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício ».

Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, *

quóniam Deus iudex est.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.

Ant. 2 Immola Deo sacrifícium laudis.

II

« Audi, pópulus meus, et loquar; †

Israel, et testificábor advérsum te: *

Deus, Deus tuus ego sum.

Non in sacrifíciis tuis árguam te; *

holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.

Non accípiam de domo tua vítulos, *

neque de grégibus tuis hircos.

Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, *

iumentórum mille in móntibus.

Cognóvi ómnia volatília cæli, *

et, quod movétur in agro, meum est.

Si esuríero non dicam tibi; *

meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.

Numquid manducábo carnes taurórum *

aut sánguinem hircórum potábo?

Immola Deo sacrifícium laudis *

et redde Altíssimo vota tua;

et ínvoca me in die tribulatiónis: *

éruam te, et honorificábis me ».

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Immola Deo sacrifícium laudis.

Ant. 3 Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.

III

Peccatóri autem dixit Deus: †

« Quare tu enárras præcépta mea *

et assúmis testaméntum meum in os tuum?

Tu vero odísti disciplínam *

et proiecísti sermónes meos retrórsum.

Si vidébas furem, currébas cum eo; *

et cum adúlteris erat pórtio tua.

Os tuum dimittébas ad malítiam, *

et lingua tua concinnábat dolos.

Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris *

et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.

Hæc fecísti, et tácui. †

Existimásti quod eram tui símilis. *

Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.

Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, *

nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.

Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, *

et, qui immaculátus est in via,

osténdam illi salutáre Dei ».

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.

Audi, pópule meus, et loquar.

Deus, Deus tuus ego sum.

LECTIO PRIOR

De libro primo Regum

18, 16b-40

Elias adversus sacerdotes Baalim prǽvalet

In diébus illis: Venit Achab in occúrsum Elíæ et, cum vidísset eum, ait: « Tune es, qui contúrbas Israel? ». Et ille ait: « Non turbávi Israel, sed tu et domus patris tui, qui dereliquístis mandáta Dómini, et secútus es Báalim. Verúmtamen nunc mitte et cóngrega ad me univérsum Israel in monte Carméli et prophétas Baal quadringéntos quinquagínta prophetásque Aseræ quadringéntos, qui cómedunt de mensa Iézabel ».

Misit Achab ad omnes fílios Israel et congregávit prophétas in monte Carméli. Accédens autem Elías ad omnem pópulum ait: « Usquequo claudicátis in duas partes? Si Dóminus est Deus, sequímini eum; si autem Baal, sequímini illum ». Et non respóndit ei pópulus verbum. Et ait rursus Elías ad pópulum: « Ego remánsi prophéta Dómini solus; prophétæ autem Baal quadringénti et quinquagínta viri sunt. Dentur nobis duo boves, et illi éligant sibi bovem unum et in frusta cædéntes ponant super ligna; ignem autem non suppónant. Et ego fáciam bovem álterum et impónam super ligna; ignémque non suppónam. Invocáte nomen dei vestri, et ego invocábo nomen Dómini; et Deus, qui exaudíerit per ignem, ipse est Deus! ». Respóndens omnis pópulus ait: « Optima proposítio ».

Dixit ergo Elías prophétis Baal: « Elígite vobis bovem unum et fácite primi, quia vos plures estis; et invocáte nomen dei vestri ignémque non supponátis ». Qui, cum tulíssent bovem, quem déderat eis, fecérunt et invocábant nomen Baal de mane usque ad merídiem dicéntes: « Baal, exáudi nos! ». Et non erat vox, nec qui respondéret. Saliebántque in circúitu altáris, quod fécerant. Cumque esset iam merídies, illudébat eis Elías dicens: « Clamáte voce maióre; deus enim est et fórsitan occupátus est aut secéssit aut in itínere aut certe dormit, ut excitétur ». Clamábant ergo voce magna et incidébant se iuxta ritum suum cultris et lancéolis, donec perfunderéntur sánguine.

Postquam autem tránsiit merídies et, illis prophetántibus, vénerat tempus, quo sacrifícium offérri solet, nec audiebátur vox neque áliquis respondébat nec attendébat orántes, dixit Elías omni pópulo: « Veníte ad me ». Et, accedénte ad se pópulo, curávit altáre Dómini, quod destrúctum fúerat; et tulit duódecim lápides iuxta númerum tríbuum filiórum Iacob, ad quem factus est sermo Dómini dicens: « Israel erit nomen tuum ». Et ædificávit lapídibus altáre in nómine Dómini fecítque aquædúctum quasi pro duóbus satis in circúitu altáris et compósuit ligna divisítque per membra bovem et pósuit super ligna et ait: « Impléte quáttuor hýdrias aqua et fúndite super holocáustum et super ligna ». Rursúmque dixit: « étiam secúndo hoc fácite ». Qui cum fecíssent et secúndo, ait: « étiam tértio idípsum fácite ». Fecerúntque et tértio, et currébant aquæ circum altáre, et fossa aquædúctus repléta est.

Cumque iam tempus esset, ut offerrétur sacrifícium, accédens Elías prophéta ait: « Dómine Deus Abraham, Isaac et Israel, hódie osténde quia tu es Deus in Israel et ego servus tuus et iuxta præcéptum tuum feci ómnia hæc. Exáudi me, Dómine, exáudi me, ut discat pópulus iste quia tu, Dómine, es Deus et tu convertísti cor eórum íterum! ».

Cécidit autem ignis Dómini et vorávit holocáustum et ligna et lápides, púlverem quoque et aquam, quæ erat in aquædúctu lambens. Quod cum vidísset omnis pópulus, cécidit in fáciem suam et ait: « Dóminus ipse est Deus, Dóminus ipse est Deus! ». Dixítque Elías ad eos: « Apprehéndite prophétas Baal, et ne unus quidem effúgiat ex eis! ». Quos cum comprehendíssent, duxit eos Elías ad torréntem Cison et interfécit eos ibi.

RESPONSORIUM

1 Reg 18, 21ab; Mt 6, 24ac

Accédens Elías ad omnem pópulum ait: Usquequo claudicátis in duas partes? * Si Dóminus est Deus, sequímini eum.

Nemo potest duóbus dóminis servíre; non potéstis Deo servíre et mammónæ. * Si Dóminus est Deus, sequímini eum.

LECTIO ALTERA

E Vita sancti Camílli ab eius sócio conscrípta

(S. Cicatelli, Vita del P. Camillo de Lellis, Viterbo, 1615)

Domino in fratribus serviens

Ut a sancta caritáte, tamquam a virtútum ómnium radíce et dono, Camíllo præ réliquis familiári, ducam inítium, dico eum huius sanctæ virtútis igni ita fuísse inflammátum, non modo erga Deum, sed étiam erga próximos, ac speciátim infírmos: ut vel solus eórum conspéctus satis illi esset ad concipiéndam cordis teneritúdinem, liquefactiónem, et ómnium dénique deliciárum ac terrenórum oblectamentórum atque afféctuum perféctam obliviónem. Quippe qui videbátur, cum uni cuípiam infirmórum ministráret, præ nímia pietáte ac miseratióne se quodámmodo totum confícere atque consúmere. Nam libénter in semetípsum omnem eórum languórem et áliud quodvis malum suscepísset, quo ipsórum vel dolóres leníret, vel tólleret infirmitátes.

Christi enim persónam tam viva imaginatióne in illis attendébat, ut sæpenúmero inter præbéndum cibos concíperet ánimo suos esse christos, adeóque ab iis grátiam et peccatórum remissiónem efflagitáret. Hinc tanta coram stabat reveréntia, ac si vere et próprie in Dómini sui esset præséntia. De nulla re sǽpius, de nulla fervídius, quam de sancta caritáte sermónes miscébat, eámque optásset cunctórum mortálium córdibus insérere.

Ut fratres suos religiósos ad hanc principálem virtútem inflammáret, solébat iis dulcíssima illa Iesu Christi verba inculcáre: Infírmus eram et visitástis me. Quæ verba ipse revéra cordi suo inscúlpta habére videbátur; tóties ea dicébat, tóties repetébat.

Tanta erat Camílli et tam late patens cáritas, ut non modo infírmos et moribúndos, sed étiam generátim quoscúmque álios páuperes et miserábiles, insígni suæ pietátis ac benevoléntiæ sinu complecterétur. Dénique cor illi erat tantæ erga índigos pietátis, ut dícere esset sólitus: « Cum páuperes in mundo non reperiréntur, oportére hómines ad eos investigándos et de sub terra eruéndos, bene illis faciéndi et misericórdiam exhibéndi grátia, se impéndere ».

RESPONSORIUM

1 Th 5, 14b. 15b. 18b; Rom 15, 7

Suscípite infírmos, semper quod bonum est sectámini in omnes; * Hæc enim volúntas Dei est in Christo Iesu erga vos.

Suscípite ínvicem, sicut et Christus suscépit vos in glóriam Dei. * Hæc enim volúntas Dei est in Christo Iesu erga vos.

ORATIO

Orémus.

Deus, qui sanctum Camíllum presbýterum caritátis in infírmos singulári grátia decorásti, eius méritis, spíritum nobis tuæ dilectiónis infúnde, ut, tibi in frátribus serviéntes, ad te, hora éxitus nostri, secúri transíre possímus. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Deinde, saltem in celebratione communi, additur acclamatio:

Benedicámus Dómino.

Deo grátias.

In celebratione protracta vigiliæ dominicalis et sollemnitatum, ante hymnum Te Deum dicuntur cantica et legitur Evangelium, sicut in Appendice indicatur.

Si Officium lectionis dicitur immediate ante aliam Horam, tunc initio prædicti Officii præponi potest hymnus huic Horæ congruus; in fine vero omittuntur oratio et acclamatio, atque initio sequentis Horæ omittitur versus introductorius cum Gloria Patri etc.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2024 J. Vidéky