9 ianuarii 2026

Feria sexta, Tempus Nativitatis, Hebdomada 2
Hebdomada 2 Psalterii

Vesperæ

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

HYMNUS

Hostis Heródes ímpie,

Christum veníre quid times?

Non éripit mortália

qui regna dat cæléstia.

Ibant magi, qua vénerant

stellam sequéntes prǽviam,

lumen requírunt lúmine,

Deum faténtur múnere.

Lavácra puri gúrgitis

cæléstis Agnus áttigit;

peccáta quæ non détulit

nos abluéndo sústulit.

Novum genus poténtiæ:

aquæ rubéscunt hýdriæ,

vinúmque iussa fúndere

mutávit unda oríginem.

Iesu, tibi sit glória,

qui te revélas géntibus,

cum Patre et almo Spíritu,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Dómine, líbera ánimam meam de morte, pedes meos a lapsu.

Psalmus 114 (116 A)
Gratiarum actio
Per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei (Act 14, 22).

Diléxi, quóniam exáudit Dóminus *

vocem deprecatiónis meæ.

Quia inclinávit aurem suam mihi, *

cum in diébus meis invocábam.

Circumdedérunt me funes mortis, *

et angústiæ inférni invenérunt me.

Tribulatiónem et dolórem invéni †

et nomen Dómini invocábam: *

« O Dómine, líbera ánimam meam ».

Miséricors Dóminus et iustus, *

et Deus noster miserétur.

Custódiens párvulos Dóminus; *

humiliátus sum, et salvum me fáciet.

Convértere, ánima mea, in réquiem tuam, *

quia Dóminus benefécit tibi;

quia erípuit ánimam meam de morte, †

óculos meos a lácrimis, *

pedes meos a lapsu.

Ambulábo coram Dómino *

in regióne vivórum.

Ant. Dómine, líbera ánimam meam de morte, pedes meos a lapsu.

Ant. 2 Auxílium meum a Dómino, qui fecit cælum et terram.

Psalmus 120 (121)
Custos populi
Non esurient amplius, neque sitient amplius, neque cadet super illos sol neque ullus æstus (Ap 7, 16).

Levábo óculos meos in montes: *

unde véniet auxílium mihi?

Auxílium meum a Dómino, *

qui fecit cælum et terram.

Non dabit in commotiónem pedem tuum, *

neque dormitábit, qui custódit te.

Ecce non dormitábit neque dórmiet, *

qui custódit Israel.

Dóminus custódit te, †

Dóminus umbráculum tuum, *

ad manum déxteram tuam.

Per diem sol non percútiet te, *

neque luna per noctem.

Dóminus custódiet te ab omni malo; *

custódiet ánimam tuam Dóminus.

Dóminus custódiet intróitum tuum et éxitum tuum *

ex hoc nunc et usque in sǽculum.

Ant. Auxílium meum a Dómino, qui fecit cælum et terram.

Ant. 3 Iustæ et veræ sunt viæ tuæ, Rex sæculórum.

Canticum
Hymnus adorationis

Ap 15, 3-4

Magna et mirabília ópera tua, *

Dómine Deus omnípotens;

iustæ et veræ viæ tuæ, *

Rex géntium!

Quis non timébit, Dómine, *

et glorificábit nomen tuum?

Quia solus Sanctus, †

quóniam omnes gentes vénient
et adorábunt in conspéctu tuo, *

quóniam iudícia tua manifestáta sunt.

Ant. Iustæ et veræ sunt viæ tuæ, Rex sæculórum.

LECTIO BREVIS

Col 1, 13-15

Erípuit nos Deus de potestáte tenebrárum et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ, in quo habémus redemptiónem, remissiónem peccatórum; qui est imágo Dei invisíbilis, primogénitus omnis creatúræ.

RESPONSORIUM BREVE

Benedicéntur in ipso * Omnes tribus terræ. Benedicéntur.

Omnes gentes magnificábunt eum. * Omnes tribus terræ. Glória Patri. Benedicéntur.

CANTICUM EVANGELICUM

Ad Magnificat, ant. Interrogábat magos Heródes: Quod signum vidístis super natum Regem? Stellam vídimus fulgéntem, cuius splendor illúminat mundum.

Exsultatio animæ in Domino

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.

Ad Magnificat, ant. Interrogábat magos Heródes: Quod signum vidístis super natum Regem? Stellam vídimus fulgéntem, cuius splendor illúminat mundum.

PRECES

Láudibus Verbum Dei prosequámur, qui venit ut ómnia peccáta nostra in mare proíceret, et hac certitúdine confirmáti ipsum exorémus, dicéntes:

Manifésta misericórdiam tuam, Dómine.

Sacérdos ætérne, qui mundum ingrédiens, cultus plenitúdinem instituísti,

per Ecclésiam tuam huius liturgíæ omnes fac partícipes.

Manifésta misericórdiam tuam, Dómine.

Médice animárum et córporum, qui omnes nos ægrótos visitáre venísti,

infírmos sana et róbora.

Manifésta misericórdiam tuam, Dómine.

Qui in nativitáte tua causam cunctis commúnis lætítiæ præstitísti,

míseris et peccatóribus succúrre, ut in te gáudeant.

Manifésta misericórdiam tuam, Dómine.

Rex fortis qui véteris servitútis víncula confregísti,

solve compedítos et deténtis cónsule cárcere.

Manifésta misericórdiam tuam, Dómine.

Qui véniens, factus es óstium cæli patens,

per illud in cælum defúnctos admítte.

Manifésta misericórdiam tuam, Dómine.

Pater noster.

ORATIO

Deus, illuminátor ómnium géntium, da pópulis tuis perpétua pace gaudére, et illud córdibus nostris spléndidum lumen infúnde, quod patrum nostrórum méntibus aspersísti. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2026 J. Vidéky