Dóminus illuminátio mea et salus mea, *

quem timébo?

† Dóminus protéctor vitæ meæ, *

a quo trepidábo?

Dum apprópiant super me nocéntes, *

ut edant carnes meas;

qui tríbulant me et inimíci mei, *

ipsi infirmáti sunt et cecidérunt.

Si consístant advérsum me castra, *

non timébit cor meum;

si exsúrgat advérsum me prœ́lium, *

in hoc ego sperábo.

Unum pétii a Dómino, hoc requíram: *

ut inhábitem in domo Dómini
ómnibus diébus vitæ meæ,

ut vídeam voluptátem Dómini *

et vísitem templum eius.

Quóniam occultábit me in tentório suo, *

in die malórum.

Abscóndet me in abscóndito tabernáculi sui, *

in petra exaltábit me.

Et nunc exaltátur caput meum *

super inimícos meos in circúitu meo.

Immolábo in tabernáculo eius
hóstias vociferatiónis, *

cantábo et psalmum dicam Dómino.

Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi, *

miserére mei et exáudi me.

De te dixit cor meum: †

« Exquírite fáciem meam! ». *

Fáciem tuam, Dómine, exquíram.

Ne avértas fáciem tuam a me, *

ne declínes in ira a servo tuo.

Adiútor meus es tu, ne me reícias *

neque derelínquas me, Deus salútis meæ.

Quóniam pater meus et mater mea
dereliquérunt me, *

Dóminus autem assúmpsit me.

Osténde mihi, Dómine, viam tuam *

et dírige me in sémitam rectam
propter inimícos meos.

Ne tradíderis me in ánimam tribulántium me; †

quóniam insurrexérunt in me testes iníqui *

et qui violéntiam spirant.

Credo vidére bona Dómini *

in terra vivéntium.

Exspécta Dóminum, viríliter age, *

et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.

Cf. Col 1, 12-20

Grátias agámus Deo Patri, *

qui idóneos nos fecit
in partem sortis sanctórum in lúmine;

qui erípuit nos de potestáte tenebrárum *

et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,

in quo habémus redemptiónem, *

remissiónem peccatórum;

qui est imágo Dei invisíbilis, *

primogénitus omnis creatúræ,

quia in ipso cóndita sunt univérsa †

in cælis et in terra, *

visibília et invisibília,

sive throni sive dominatiónes *

sive principátus sive potestátes.

Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, †

et ipse est ante ómnia, *

et ómnia in ipso constant.

Et ipse est caput córporis ecclésiæ; †

qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, *

ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,

quia in ipso complácuit
omnem plenitúdinem habitáre *

et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,

pacíficans per sánguinem crucis eius, *

sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.