Deus, iudícium tuum regi da, *

et iustítiam tuam fílio regis;

iúdicet pópulum tuum in iustítia *

et páuperes tuos in iudício.

Afferant montes pacem pópulo, *

et colles iustítiam.

Iudicábit páuperes pópuli †

et salvos fáciet fílios ínopis *

et humiliábit calumniatórem.

Et permanébit cum sole et ante lunam, *

in generatióne et generatiónem.

Descéndet sicut plúvia in gramen *

et sicut imber írrigans terram.

Florébit in diébus eius iustítia
et abundántia pacis, *

donec auferátur luna.

Et dominábitur a mari usque ad mare *

et a Flúmine usque ad términos orbis terrárum.

Coram illo prócident íncolæ desérti, *

et inimíci eius terram lingent.

Reges Tharsis et ínsulæ múnera ófferent, *

reges Arabum et Saba dona addúcent.

Et adorábunt eum omnes reges, *

omnes gentes sérvient ei.

Quia liberábit ínopem clamántem *

et páuperem, cui non erat adiútor.

Parcet páuperi et ínopi *

et ánimas páuperum salvas fáciet.

Ex oppressióne et violéntia rédimet ánimas eórum, *

et pretiósus erit sanguis eórum coram illo.

Et vivet, et dábitur ei de auro Arábiæ, †

et orábunt pro ipso semper; *

tota die benedícent ei.

Et erit ubértas fruménti in terra, *

in summis móntium fluctuábit;

sicut Líbanus fructus eius *

et florébit de civitáte sicut fenum terræ.

Sit nomen eius benedíctum in sǽcula, *

ante solem permanébit nomen eius.

Et benedicéntur in ipso omnes tribus terræ, *

omnes gentes magnificábunt eum.

Benedíctus Dóminus Deus, Deus Israel, *

qui facit mirabília solus.

Et benedíctum nomen maiestátis eius in ætérnum; *

et replébitur maiestáte eius omnis terra. Fiat, fiat.

Ap 11, 17-18; 12, 10b-12a

Grátias ágimus tibi, *

Dómine Deus omnípotens,

qui es et qui eras, *

quia accepísti virtútem tuam magnam
et regnásti.

Et irátæ sunt gentes, *

et advénit ira tua, et tempus mortuórum iudicári,

et réddere mercédem servis tuis
prophétis et sanctis *

et timéntibus nomen tuum, pusíllis et magnis.

Nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri *

et potéstas Christi eius,

quia proiéctus est accusátor fratrum nostrórum, *

qui accusábat illos ante conspéctum Dei nostri
die ac nocte.

Et ipsi vicérunt illum propter sánguinem Agni *

et propter verbum testimónii sui;

et non dilexérunt ánimam suam *

usque ad mortem.

Proptérea lætámini, cæli *

et qui habitátis in eis.

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.