Dómine, scrutátus es et cognovísti me, *

tu cognovísti sessiónem meam
et resurrectiónem meam.

Intellexísti cogitatiónes meas de longe, *

sémitam meam et accúbitum meum investigásti.

Et omnes vias meas perspexísti, †

quia nondum est sermo in lingua mea, *

et ecce, Dómine, tu novísti ómnia.

A tergo et a fronte coartásti me *

et posuísti super me manum tuam.

Mirábilis nimis facta est sciéntia tua super me, *

sublímis, et non attíngam eam.

Quo ibo a spíritu tuo *

et quo a fácie tua fúgiam?

Si ascéndero in cælum, tu illic es; *

si descéndero in inférnum, ades.

Si súmpsero pennas auróræ *

et habitávero in extrémis maris,

étiam illuc manus tua dedúcet me, *

et tenébit me déxtera tua.

Si díxero: « Fórsitan ténebræ cómpriment me, *

et non illuminátio erit circa me »,

étiam ténebræ non obscurabúntur a te, †

et nox sicut dies illuminábitur *

— sicut ténebræ eius ita et lumen eius —.

Quia tu formásti renes meos, *

contexuísti me in útero matris meæ.

Confitébor tibi, quia mirabíliter plasmátus sum; †

mirabília ópera tua, *

et ánima mea cognóscit nimis.

Non sunt abscóndita ossa mea a te, †

cum factus sum in occúlto, *

contéxtus in inferióribus terræ.

Imperféctum adhuc me vidérunt óculi tui, †

et in libro tuo scripti erant omnes dies: *

ficti erant, et nondum erat unus ex eis.

Mihi autem nimis pretiósæ cogitatiónes tuæ, Deus; *

nimis gravis summa eárum.

Si dinumerábo eas,
super arénam multiplicabúntur; *

si ad finem pervénerim, adhuc sum tecum.

Scrutáre me, Deus, et scito cor meum; *

proba me et cognósce sémitas meas

et vide, si via vanitátis in me est, *

et deduc me in via ætérna.

Cf. Col 1, 12-20

Grátias agámus Deo Patri, *

qui idóneos nos fecit
in partem sortis sanctórum in lúmine;

qui erípuit nos de potestáte tenebrárum *

et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,

in quo habémus redemptiónem, *

remissiónem peccatórum;

qui est imágo Dei invisíbilis, *

primogénitus omnis creatúræ,

quia in ipso cóndita sunt univérsa †

in cælis et in terra, *

visibília et invisibília,

sive throni sive dominatiónes *

sive principátus sive potestátes.

Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, †

et ipse est ante ómnia, *

et ómnia in ipso constant.

Et ipse est caput córporis ecclésiæ; †

qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, *

ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,

quia in ipso complácuit
omnem plenitúdinem habitáre *

et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,

pacíficans per sánguinem crucis eius, *

sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.