Audíte hæc, omnes gentes, *

áuribus percípite, omnes, qui habitátis orbem:

quique húmiles et viri nóbiles, *

simul in unum dives et pauper!

Os meum loquétur sapiéntiam *

et meditátio cordis mei prudéntiam.

Inclinábo in parábolam aurem meam, *

apériam in psaltério ænígma meum.

Cur timébo in diébus malis, *

cum iníquitas supplantántium circúmdabit me?

Qui confídunt in virtúte sua *

et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur.

Etenim seípsum non rédimet homo; *

non dabit Deo propitiatiónem suam.

Nímium est prétium redemptiónis ánimæ eius: †

ad últimum defíciet, *

ut vivat usque in finem, nec vídeat intéritum.

Et vidébit sapiéntes moriéntes; †

simul insípiens et stultus períbunt *

et relínquent aliénis divítias suas.

Sepúlcra eórum domus illórum in ætérnum; †

tabernácula eórum in progéniem et progéniem, *

etsi vocavérunt nomínibus suis terras suas.

Et homo, cum sit in honóre, non permanébit; †

comparátus est iuméntis, quæ péreunt, *

et símilis factus est illis.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Hæc via illórum, quorum fidúcia in semetípsis, *

et finis eórum, qui cómplacent in ore suo.

Sicut oves in inférno pósiti sunt, *

mors depáscet eos;

descéndent præcípites ad sepúlcrum, †

et figúra eórum erit in consumptiónem: *

inférnus habitáculum eórum.

Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam, *

de manu ínferi vere suscípiet me.

Ne timúeris, cum dives factus fúerit homo *

et cum multiplicáta fúerit glória domus eius,

quóniam, cum interíerit, non sumet ómnia, *

neque descéndet cum eo glória eius.

Cum ánimæ suæ in vita ipsíus benedíxerit: *

« Laudábunt te quod benefecísti tibi »,

tamen introíbit ad progéniem patrum suórum, *

qui in ætérnum non vidébunt lumen.

Homo, cum in honóre esset, non intelléxit; †

comparátus est iuméntis, quæ péreunt, *

et símilis factus est illis.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ap 4, 11; 5, 9. 10. 12

Dignus es, Dómine et Deus noster, *

accípere glóriam et honórem et virtútem,

quia tu creásti ómnia, *

et propter voluntátem tuam erant et creáta sunt.

Dignus es, Dómine, accípere librum *

et aperíre signácula eius,

quóniam occísus es †

et redemísti Deo in sánguine tuo *

ex omni tribu et lingua et pópulo et natióne

et fecísti eos Deo nostro regnum et sacerdótes, *

et regnábunt super terram.

Dignus est Agnus, qui occísus est, †

accípere virtútem et divítias et sapiéntiam *

et fortitúdinem et honórem et glóriam et benedictiónem.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.